اعراب و وزیر امور خارجه آینده آمریکا

شاید در برخى خبرها جسته و گریخته شنیده باشید که اعراب از آمدن هیلارى کلینتون به دستگاه وزارت امور خارجه آمریکا واهمه دارند و تلاش مى کنند که با استفاده از نفوذ و لابى هاى خود از آمدن وى به پست وزارت امور خارجه آمریکا جلوگیرى کنند. در این میان عربستان سعودى بیش از همه تلاش مى کند از آمدن هیلارى کلینتون جلوگیرى کرده و تا آن جا که ممکن است چهره اى متعادل تر یا به قول خودشان کمتر مخاصم با عرب بر سر کار آید. حال چرا اعراب این قدر از آمدن هیلارى کلینتون واهمه دارند؟ نخست این که هیلارى کلینتون از مهمترین کسانى است که با نزدیکى ایالات متحده و عربستان مخالف است. وى در جریان انتخابات کنگره در سال ۲۰۰۶ به دستگاه دیپلماسى کاخ سفید و در رأس آن سیاست هاى جورج بوش رئیس جمهورى آمریکا خرده مى گرفت که در برابر اعراب زیاد کوتاه آمده و به ویژه در برابر عربستان سعودى موضع محکمى اتخاذ نکرده است.
به گزارش دیپلماسى ایران ،هیلارى در جریان تبلیغات خود در آن انتخابات نمایندگان کنگره بارها تاکید مى کرد، چرا باید ایالات متحده به عنوان یکى از بزرگترین قدرت هاى سیاسى و اقتصادى دنیا تا این اندازه از لحاظ اقتصادى به عربستان وابسته باشد و این موضوع باعث شود تا ریاض به دنبال بهره بردارى سیاسى از آمریکا بر آید. وى گفته بود: «۲۵ درصد واردات نفتى ما از عربستان است. این باعث شده تا ریاض از این وابستگى اقتصادى استفاده کرده و خواسته هایش را بر ما تحمیل کند.» وى در ادامه افزوده بود، «ایالات متحده چرا تا کنون فکرى براى رهایى از اقتصاد وابستگى نفتى به عربستان نکرده است. ما از آقاى رئیس جمهور مى پرسیم چرا تا کنون فکرى براى کاهش واردات نفتى از عربستان نکرده است.» هیلارى کلینتون وعده داده بود، در صورتى که به پست عالى در آمریکا که البته در آن دوران وى به فکر رسیدن به پست ریاست جمهورى بود برسد بى درنگ براى کاهش وابستگى نفتى آمریکا به عربستان سعودى تلاش خواهد کرد تا بدین ترتیب این کشور گمان نکند مى تواند در لواى وابستگى نفتى ما به آن، حقوق بشر را به راحتى زیر پا بگذارد و در امور داخلى کشورهاى دیگر دخالت کند (در آن موقع وى منظورش دخالت در امور داخلى عراق و برخى دیگر از کشورهاى عرب همسایه عربستان از جمله فلسطین بود). دیگر این که هیلارى کلینتون، همانند بسیارى از جمهوریخواهان به ویژه نوجمهوریخواهان پس از حادثه ۱۱ سپتامبر عربستان سعودى را کانون آشوب و ترویج فرهنگى ضد غربى و ضد آمریکایى مى دانسته است. هیلارى کلینتون بارها در نطق هاى سیاسى خود در مجلس سنا گفته است که عربستان سعودى کانون تمام بنیادگرایى ها و افراط گرى هاى منطقه است. ترویج فرهنگ ضد آمریکایى و ضد غربى در این کشور انجام مى شود و رهبران القاعده از لحاظ فکرى و اندیشه اى از علماى این کشور تغذیه مى شوند. وى مستقیما به علماى وهابى عربستان اشاره مى کرد و مى گفت: «عربستان به این رهبران دینى وهابى بها داده است و آنها براى سربازان ما در عراق و افغانستان با فتواهاى افراطیشان مزاحمت ایجاد مى کنند و جوانان ما را به کشتن مى دهند.»
به تبع همین دیدگاه ها بود که هنگامى که در اواخر سال ۲۰۰۶ لایحه اى به سنا مبنى بر توقف کمک هاى بلاعوض ایالات متحده به عربستان تقدیم شد، هیلارى کلینتون بى درنگ در حمایت از آن بر آمد و براى تصویب آن در مجلس سنا تلاش کرد. در این لایحه کمک هاى مالى بلاعوض براى تجهیز پلیس عربستان که دولت عربستان به عنوان مبارزه تروریسم از واشنگتن دریافت مى کرد به دلیل حمایت این کشور از بنیادگرایى و وهابیت که اندیشه اصلى القاعده و گروه هاى نزدیک به آن است، متوقف مى شد. این لایحه وارد سنا شد و با اعتراض بسیار عربستانى ها مواجه شد به گونه اى که ملک عبدالله پادشاه عربستان خود رأسا زبان شکوه گشود و گفت: «آمریکایى ها تلاش هاى ما را براى مبارزه با تروریسم فراموش کرده اند.
آنها باید به ما کمک کنند و به ما تجهیزات پیشرفته بدهند تا بتوانیم با تروریست ها مبارزه کنیم.» ملک عبدالله حتى تهدید کرد: «در صورتى که کمک آمریکایى ها به ما متوقف شود، آنها نیز نباید از ما توقع داشته باشند که بتوانیم در برابر تروریست ها مقاومت کنیم و به مبارزه خود با آنها ادامه دهیم. » این لایحه در نهایت از سوى نمایندگان سنا رد شد و نمایندگان اعلام کردند، در شرایط کنونى که به حمایت عربستان براى آرام ساختن منطقه نیاز است، لازم مى دانیم که چنین لوایحى فعلا به اجرا در نیاید. در همین سال ایالات متحده در نیویورک براى نخستین بار میزبان نشست مخالفان دولت عربستان شد که عموما افراد لیبرالیست عربستانى در تبعید بودند و در آن هیلارى کلینتون نیز حضور یافت.
این نشست در کمال ناباورى در هتلى که همواره معروف بوده، آخرین نشست هاى اپوزسیون ها براى سقوط نظام کشورهاى مورد متخاصم در آن برگزار مى شود. هتلى که میزبان نشست اپوزسیون عراقى چند ماه قبل از حمله آمریکا به عراق و اپوزسیون افغان دو سه ماه قبل از حمله به آمریکا به افغانستان بود. این نشست باعث خشم شدید دولت عربستان شد به گونه اى که بى درنگ اعتراض خود را به کاخ سفید مبنى بر حضور نماینده آمریکا در این نشست (هیلارى کلینتون) ابراز داشت. البته این نشست مورد حمایت برخى از نومحافظه کاران آمریکایى نیز بود. دلیل چهارم به موضوع فلسطین باز مى گردد. هیلارى کلینتون در اواخر دهه هشتاد از چهره هاى مشهور ضداسرائیلى بود. اما با گذشت زمان همه چیز تغییر کرد به گونه اى که اکنون وى همانند ژوزف بایدن، معاون رئیس جمهورى منتخب آمریکا، سیاست هاى ایالات متحده را عینا سیاست هاى اسرائیل مى داند و همانند بایدن از جورج بوش خرده مى گیرد که چرا در کشاکش گفت وگوهاى صلح فلسطینیان و اسرائیلى ها در برخى مواقع جانب فلسطینى ها را گرفته بود. او به این که اسرائیل باید در برابر فلسطینیان امتیاز دهد و برخى شرایط را بپذیرد به هیچ عنوان قبول ندارد و معتقد است ایالات متحده باید کاملا از مواضع اسرائیل حمایت کند.
در این میان هیلارى کلینتون از موضع اعراب در برابر مسأله فلسطین و اسرائیل به شدت انتقاد مى کرد. براى مثال هنگامى که در اواخر سال ۲۰۰۷ مکه میزبان رهبران فتح و حماس براى رسیدن به توافقنامه آشتى ملى بود، هیلارى کلینتون به شدت از عربستان سعودى به دلیل میزبانى از جنبش حماس انتقاد مى کرد و معتقد بود، عربستان سعودى اگر متحد آمریکا است و خود را دوست ایالات متحده مى داند نباید میزبان جنبشى باشد که اسرائیل را به رسمیت نمى شناسد، علیه صلح عمل مى کند و به مواضع ایالات متحده که همان مواضع اسرائیل است، بى اعتنا است. در برابر موضوع انتخابات ریاست جمهورى مصر، هیلارى کلینتون در دیدارى با جمال مبارک در سال ۲۰۰۴، او و خانواده مبارک را ناقض دموکراسى دانسته بود و آنها را کسانى توصیف کرده بود که مى خواهند به تنهایى براى آینده ملت مصر تصمیم بگیرند و حق انتخاب را از مردم مصر گرفته اند. وى در دوران رقابت هاى انتخاباتى مبارک در سال ۲۰۰۵ بسیار از مواضع وزارت امور خارجه وقت که تلاش مى کرد به هر ترتیبى که شده، رقابت هاى انتخاباتى در مصر آزاد برگزار شده و حتى الامکان مبارک برنده انتخابات نشود.
اتفاقى که در نهایت با سرسختى حسنى مبارک نیفتاد و وى مجددا رئیس جمهور مصر شد و بلافاصله پس از آن نیز رقباى سرسخت خود را با پرونده سازى و شایعه روانه زندان کرد. اتفاقى که باعث شد هیلارى کلینتون از دعوت دولت مصر براى سفر به آن کشور به دلیل نقض حقوق بشر شهروندان مصرى سر باز زند. بر سر موضوع عراق نیز هیلارى کلینتون با وجود این که طرفدار خروج نیروهاى آمریکایى از عراق است اما آن برنامه اى که باراک اوباما براى خروج نیروهاى نظامى از این کشور در نظر دارد را نمى پذیرد و همزمان با حضور و دخالت کشورهاى عربى به ویژه عربستان، سوریه و مصر در امور داخلى این کشور به شدت مخالف است. به همین دلایل اعراب چندان روى خوشى به آمدن هیلارى کلینتون به وزارت امور خارجه آمریکا نشان نمى دهند. آنها هیلارى کلینتون را فردى مى دانند که برنامه هاى معوقه جورج بوش و جمهوریخواهان را دوباره زنده مى کند و مى خواهد کار راکد شده وجمهوریخواهان به ویژه موضوع خاورمیانه بزرگ و گسترش دموکراسى در خاورمیانه را پیگیرى کند. اما به هر حال ظاهرا اعراب در تلاش هایشان براى نیامدن هیلارى کلینتون شکست خورده اند زیرا وى پست وزارت امور خارجه آمریکا را پذیرفته است.