جامعه باید پرسشگر باشد!؟

یکی از دام هایی که ناخواسته و آرام آرام مسئولان را گرفتار می‌کند خطر تریبون است. کسی که در جایگاه مسئولیت و مدیریت قرار گرفته اندک اندک و بی آنکه متوجه باشد پشت تریبون قرار می‌گیرد و حرف می‌زند. گاه حتی حرف‌ها جای اهتمام به مسئولیت تعریف شده او را می‌گیرند و فراموش می‌کند که او قرار بوده «کار» بکند و برای اجرای اهدافی مشخص این بار را بر دوش گرفته است. در نتیجه کسانی که قرار بوده به امید آن مسئول باشند باید خودشان به دنبال کارهایشان بروند و مسئول محترم به انجام وظیفه کسانی می‌پردازد که قرار بوده در رسانه‌ها یا کلاس‌های درس و بحث «حرف» بزنند.
حضرت آیت اللّه هاشمی شاهرودی که پیش از تصدی ریاست قوه قضائیه از چهره‌های درخشان حوزه علمیه به شمار می‌رفتند و به عنوان یکی از برجسته‌ترین شاگردان و یاران مرحوم شهید سیدمحمدباقر صدر شناخته می‌شوند شاید با پذیرش این مسئولیت به نوعی ایثار و خدمت بزرگ تن دادند اما از زمان تصدی این پست گاه به این دام افتاده و می‌افتند.
سخنان ایشان البته به دلایل شرایط اجتماعی کشور و تجربه‌های تلخ فراوان مردم از قوه قضائیه همیشه با استقبال مواجه می‌شود و کام تلخ مخاطبان را اندکی شیرین می‌کند و برای دقایقی بر دل خسته و مجروح مردم مرهم می‌گذارد اما ... کسی جرأت نمی‌کند بپرسد: پس چه کسی مسئول این اوضاع است؟
نکته جالب و طنزآمیز ماجرا این است که بسیاری مسئولان در حوزه مسئولیت و ریاست خود به انتقاد و بیان مشکلات می‌پردازند و کسی سؤال نمی‌کند که: «اینها را ما هم می‌دانیم، چه کسی قرار است این وضع را درست کند؟»
بارها از جناب آقای هاشمی شاهرودی هم در طول ریاست و مسئولیت شان سخنانی چنین شنیده‌ایم و آخرین سخن این که جامعه باید پرسشگر باشد! ..
«مرحبا، آفرین، احسنت ... جان سخن از زبان ما می‌گویی ...» این زبان حال کسانی است که این سخن را می‌شنوند و با خود می‌گویند: «مدینه گفتی و کردی کبابم!»
عبارات ایشان چنین است: «جامعه پرسشگر نظام را پاسخگو تربیت می‌کند، امنیت روانی جامعه را ارتقا می‌دهد. آرامش و آسایش برای مردم به ارمغان می‌آورد و در چنین جامعه ای باید احترام به حقوق مدنی در سرلوحه امور قرار گیرد.»
این سخنان زیبا و دلنشین و این دیدگاه روشن و مترقی را هر انسان منصف و عاقلی می‌پسندد و تحسین می‌کند اما به شهادت همین ادعا جامعه پرسشگر حق دارد از رئیس محترم قوه قضائیه بپرسد: شما یک استاد گمنام دانشگاه یا نویسنده بخش حقوقی یک روزنامه یا شهروند عادی نیستید که نیاز به سخنرانی تان باشد. جنابعالی حتی از موضع وزارت نفت یا سازمان تبلیغات هم در مورد قوه قضائیه سخن نمی‌گویید... جنابعالی رئیس همین قوه قضائیه هستید! ... آیا لازم است کسی این موضوع را یادآوری کند؟
- آیا به راستی امنیت لازم برای کسی که بخواهد پرسش کند و بدون نگرانی و لرزش (البته با صداقت و بدون سوءنیت) پرسش خود را مطرح سازد وجود دارد؟
- چرا به جای خبر دادن از آینده و امید بخشیدن با سخنان زیبا کار را به عمل برنمی‌آورید و از اهرم‌هایی که برای پاسخگو کردن نهادهای حقیقی و حقوقی مختلف در اختیار دارید استفاده نمی‌کنید؟
جناب آقای هاشمی شاهرودی، مطمئنا افکار عمومی جامعه اگر صراحت و جسارت و قاطعیت و صداقت عملی قوه قضائیه را در ایجاد فضای مناسب برای پرسش گری ملاحظه کند پرسش‌های موجود و نقد خود را به راحتی مطرح خواهد کرد. پرسش‌ها همیشه هست. شما نگران فضایی باشید که باید اجازه پرسش را بدهد و پاسخ صحیح را در اختیار پرسشگران بگذارد.