بازگشت محافظه‌کاران به قدرت

در حالی که حزب محافظه‌کار انگلیس آخرین تمهیدات برگزاری گردهمایی سالانه این حزب را در دست اجرا داشت، توجه محافل سیاسی و رسانه‌ای به عملکرد دیوید کامرون رهبر جوان این حزب برای تضمین بازگشت محافظه‌کاران به قدرت متمرکز شده است.

حزب محافظه‌کار که بیشتر قرن بیستم را بر انگلیس حاکم بوده است، 9 سال پیش، و پس از موفقیت حزب کارگر در جلب حمایت افکار عمومی پس از 18 سال از صحنه قدرت کنار گذاشته شده در سه دور انتخابات اخیر نیز موفقیتی برای کسب مجدد قدرت پیدا نکرده است.

این حزب در سالهای دوری از قدرت با چالشهای فراوانی روبرو بوده که دور بودن سیاستمداران آن از حقایق زندگی مردم، فراگیر نبودن سیاست‌ها و مسن‌بودن اعضای آن، از جمله آنها بود، تا جایی که برخی لقب حزب بازنشستگان را برای توصیف آن به کار می‌بردند.

با این وجود اعضای ارشد حزب محافظه‌کار سال گذشته با انتخاب دیوید کامرون 38 ساله به رهبری این حزب تلاش کردند چهره‌ای جدید و پیشرو از حزب خود را در افکار عمومی انگلیس به تصویر بکشند و به نظر می‌رسد که این سیاست تا اندازه‌ای در یک سال اخیر موفقیت‌آمیز بوده باشد.

کامرون که از مشکلات و عدم محبوبیت حزبش نزد افکار عمومی مطلع بود، پس از رسیدن به رهبری محافظه‌کاران با تصریح بر این مشکلات، لزوم حل آنها را برای قدرت گرفتن دوباره حزب محافظه‌کار به یکی از اولویت‌های کاری خود تبدیل کرد.

وی سال گذشته در اظهاراتی مشکلات حزبش را این گونه توصیف کرد: مردم تا حدی به حزب محافظه‌کار بدگمان هستند که با تمامی سیاست‌های این حزب مخالف بوده و مواضع این حزب را باور ندارند.

در صورتی که محافظه‌کاران نتوانند مردم را نسبت به مقاصد مثبت سیاست‌های خود قانع کنند، مردم اهمیتی به این حزب نخواهند داد.

با توجه به روایت کامرون از وضع داخلی حزب محافظه‌کار و ریشه بدگمانی مردم به آن، رهبر حزب محافظه‌کار پس از انتخاب به این سمت تلاش کرده و توانسته است ارتباط جدیدی را با اقشار مختلف مردم و حتی جوانان که عموما در شمار حامیان حزب کارگر محسوب می‌شوند، ایجاد کند.

کامرون پس از به دست گرفتن سکان کشتی به گل نشسته محافظه‌کاران، تلاش کرد وجهه حزب خود و سیاستهای آن را که به صورت سنتی موجب بدگمانی مردم به آن می‌شد، تا حد زیادی ترمیم کند.

از جمله این تلاشها، تغییر برداشت مردم از محافظه‌کاران به عنوان حزبی استبدادی، حامی شرکت‌های تجاری بزرگ و ارجح دانستن منافع شخصی و حزبی بود که کامرون در یکسال دوره رهبری خود موفق شده است تا حدی آنها را بهبود بخشد.

کامرون در یکسال گذشته با در پیش گرفتن رفتاری که برخی آن را تقلیدی از رفتار تونی‌بلر نخست‌وزیر کنونی از حزب حاکم کارگر پیش از کسب اولین پیروزی وی توصیف می‌کنند، تلاش کرد با سفیر به قطب، و مطرح کردن شعارهایی در مورد اهمیت مبارزه با تغییرات مخرب جوی، و همچنین تاکید بر لزوم مسئولیت‌پذیری شرکت‌های تجاری چهره مردمی و جدیدتری را از حزب محافظه‌کار به نمایش بگذارد.

وی همچنین با تکرار شعارهایی مانند لزوم اعتماد به مردم و محافظه‌کاری دلسوزانه موفق شد، حمایت تعداد بیشتری از شهروندان انگلیسی را به دست آورده و حتی در ماههای اخیر از نظر شاخص محبوبیت از بلر رهبر حزب کارگر پیشی‌ بگیرد.

با این وجود، شماری از تحلیلگران با بررسی عملکرد یکساله کامرون، وی را فاقد برنامه‌ای مدون و جامع برای پیروزی در انتخابات دانسته و این مساله را بزرگترین نقطه ضعف وی برای گسترش محبوبیت محافظه‌کاران توصیف کرده‌اند.

به اعتقاد این تحلیلگران، نشان دادن چهره‌ای صمیمی و طرفدار محیط زیست از یک حزب برای پیروزی آن در انتخابات کافی نیست و مردم برای حمایت از آن حزب باید از جهت‌گیری حزب و رهبرانش و همچنین برنامه‌های آنها پس از به قدرت رسیدن اطلاع داشته باشند، در صورتی که کامرون تاکنون تلاش موثری در این زمینه انجام نداده است.

هفته نامه اکونومیست چاپ لندن در شماره جدید خود نوشت: کامرون باید بتواند هویتی جدید و مصمم از حزب محافظه‌کار را به نمایش گذاشته، این حزب را از باشگاه اختصاصی متعلق به پیرمردان سفیدپوست در شرف مرگ، به ماینده کل جامعه انگلیس سوق داده و از اهرم سیاست خارجی برای تاثیرگذاری در مردم به عنوان سیاستمداری معتبر استفاده کند.

فرارسیدن گردهمایی سالانه حزب محافظه‌کار در چنین شرایطی و همزمانی آن با اعلام خبر کناره‌گیری بلر از نخست‌وزیری و رهبری حزب کارگر در یک سال آینده، به همراه مطرح شدن احتمال انتخاب گوردون براون، وزیر دارایی به نخست‌وزیری و رهبری حزب حاکم، موجب شده که از هفته‌ها پیش از همایش محافظه‌کاران، اظهارنظرهای متفاوتی درباره این مناسبت شنیده شود.

با توجه به اینکه بلر نخست‌وزیری پرتلاش و با قدرت روابط عمومی بالا توصیف شده، احتمال داده می‌شود کناره‌گیری وی از قدرت بر افزایش مقبولیت رهبر حزب محافظه‌کار نیز تاثیر داشته باشد.

براون نیز که از وی به عنوان جانشین احتمالی بلر یاد می‌شود، با وجود سختکوش بودن و موفقیت در حوزه اقتصادی، از محبوبیت بلر برخوردار نیست و این مساله می‌تواند به نقطه ضعفی برای حزب کارگر تبدیل شده و حمایت از کامرون را پس از کناره‌گیری بلر بیشتر کند.

با این وجود نقطه ضعف رهبر محافظه‌کاران نیز در این میان تاکید بیش از حد وی بر داشتن ظاهر مردمی و محبوب و بی‌توجهی به در پیش گرفتن سیاستی محکم و نشان دادن چهره‌ای مصمم دانسته می‌شود.

این ضعف کامرون یک روز پیش از آغاز همایش سالانه حزب کارگر در یک نظرسنجی در روزنامه دیلی تلگراف منعکس شده است.

بر پایه نتایج این نظرسنجی، حمایت رأی دهندگان انگلیسی از محافظه‌کاران به دلیل عدم اطمینان از سیاست‌های حزب آنان در چهار ماه گذشته کاهش قابل توجهی یافته است، به گونه‌ای که کامرون که در اوایل سال جاری از حمایت 46 در صدی افکار عمومی برخوردار بود، اکنون تنها حمایت 35 در صد از شهروندان انگلیسی را در اختیار دارد.

در عین حال، 54 درصد شهروندان انگلیسی شرکت کرده در این نظرسنجی نیز آگاهی از سیاست‌های حزب محافظه‌کار را دشوار توصیف کرده‌اند.

بنابراین، انتظار می‌رود کامرون از همایش امسال حزبش برای گسترش اعتبار سیاسی و قدرت رهبری خود در افکار عمومی و مشخص کردن مسیر آینده و سیاست‌های حزب محافظه‌کار در چند سال آینده با هدف تضمین پیروزی در انتخابات سراسری آتی در سال 2010 و بازگشت محافظه‌کاران به قدرت استفاده کند.