نفوذ صهیونیسم بر ژورنالیسم آمریکایی رو به گسترش است؛
رویایی به نام جریان آزاد اطلاعات در آمریکا
صهیونیستها با گذشت مدت زمان کوتاهی چنان بر مجامع ژورنالیستی جهان چیره شدند که اینک کمتر مجله یا روزنامهای را مییابیم که آن را از درون هدایت نکنند.
آنها همچنین در تکمیل طرح تسلط بر قدرتنرم خود(Soft power) در سطح جهانی تلاش کردهاند بر سینما، تلویزیون، تئاتر و دیگر رسانههای هنری چیره شوند.
شاید از این حیث بتوان از عنوان هژمونی پنهان در توضیح و تفسیر این روابط پنهانی قدرت بهره جست. به طور کلی صهیونیسم پدیدهای است که از زمان تاسیس آن در فلسطین اشغالی، سلطه خود را بر منابع مالی، تجاری، فرهنگی و تبلیغاتی جهان گسترش داده است و در حال حاضر بیش از 90 درصد از دستگاههای تبلیغاتی غرب اعم از رادیوها، تلویزیونها، روزنامهها، مجلات، خبرگزاریها و دیگر وسایل ارتباط جمعی در اختیار و یا لااقل در جهت اهداف صهیونیسم جهانی قرار دارد.
وضعیت کلی مطبوعات آمریکا
حضور مرئی و نامرئی صهیونیستها در مطبوعات آمریکا بیش از جاهای دیگر مشهود است. با وجود این که انجمن مطبوعاتی آمریکا 800 عضو دارد و تنها 20 نفر آنها یهودی هستند؛ اما تمامی شاه کلیدهای مطبوعاتی آمریکا در دست این 20 نفر است. این تعداد محدود توانستهاند با هدایت مطبوعات به سمت سیاستهای جهانی صهیونیسم، خوراک فکری و خبری میلیونها آمریکایی را تهیه کنند.
نخستین نشریهای که در آمریکا به نام صهیونیستها منتشر شد، روزنامه «برج مراقبت صهیونیسم» نام داشت که آن را یک تاجر یهودی به نام شارل تارزسل تاسیس کرد.
آغاز قرن بیستم، شاهد جهشی وسیع در انتشار مطبوعات آمریکایی بود، به طوری که در سال 1914 تعداد نشریات روزانه و هفتگی به 15000 روزنامه رسید. اما این تعداد به هنگام جنگ جهانی اول و سپس جنگ جهانی دوم رو به کاهش گذاشت.
برخی از روزنامههای آمریکایی به دلیل وسعت انتشار، روی افکار عمومی غرب بویژه افکار عمومی آمریکا تاثیر بسزایی دارند. روزنامه «وال استریت ژورنال» در سال 1981 در رأس مطبوعات آمریکا قرار گرفت.
تیراژ روزانه این روزنامه در آن سال به یک میلیون و 950 هزار نسخه میرسید و در سال 1982 نیز با همین تیراژ منتشر میشد. روزنامه «دیلی نیوز» با تیراژ یک میلیون و 600 هزار نسخه در روز در مرتبه دوم قرار گرفت.
با وجود این که این 2 روزنامه به صهیونیسمها روی خوش نشان میدادند، اما صهیونیستها همواره سعی داشتند بر آنها سیطره پیدا کنند. شرکت «برادران وارنر» که در تملک خاندان یهودی وارنر است، بارها تلاش کرده است تمام سهام دیلی نیوز را خریداری کند.
در حال حاضر، در آمریکا هر صبح 339 نشریه از چاپخانه خارج میشود. در نیمروز نیز 17 نشریه دیگر و غروب هر روز یک هزار و 403 نشریه به دست خوانندگان آمریکایی میرسد. به عبارتی روزانه چاپخانههای آمریکا تعداد 1759 روزنامه منتشر میکنند.
علاوه بر این تعداد، هر یکشنبه 688 نشریه دیگر در 52 میلیون نسخه چاپ میشود و در نواحی مختلف آمریکا توزیع میگردد. تعداد مجلات هفتگی آمریکا نیز به حدود 800 مجله میرسد و افزون بر این تعداد، حدود 22 هزار نشریه دیگر به صورت فصلی یا گاهنامه به چاپ میرسد.
مهار غیرمستقیم آزادی!
در ابتدا به نظر میرسد این تنوع گسترده در چاپ نسخههای مطبوعاتی (روزانه بالغ بر 60 میلیون نسخه) نشاندهنده آزادی مطبوعات و عدم انحصار آنها در آمریکاست. اما کنترل مستقیم یا غیرمستقیم صهیونیستها بر مؤسسههای انتشاراتی و مطبوعاتی این فرضیه را ابطال میکند.
روزنامههای مخصوص صهیونیستها که در آمریکا تاکنون منتشر شده، بالغ بر 244 روزنامه است که 158 مورد از آنها به زبان انگلیسی منتشر میشود. تیراژ این روزنامهها به طور تقریبی به بیش از 4میلیون نسخه میرسد. علاوه بر آن مجلات صهیونیستی دیگری نیز وجود دارد که از نام آنها وابستگیشان به صهیونیسم معلوم است، مانند: زادسا، جویش پرس، نشنال جویش.
برخی از مهمترین نشریاتی که تحت نفوذ، کنترل و سیطره صهیونیسم در جامعه آمریکا قرار دارند، به شرح زیر میباشد:
نشریه کانن
جراید و مجلات آمریکایی به خاورمیانه از نظر اسرائیل نگاه میکند، همچنان که انتشار آنها از نظر کمی و موضوعی تماما در جهت منافع صهیونیستی و بر ضد مسلمانان و نهضتهای اسلامی است.
یکی از این نشریات که نقش عمدهای در انحراف افکار عمومی جهان به نفع صهیونیستها دارد، «کانن» Canon)) است. این نشریه محصول برنامهریزی مبلغان صهیونیستی است و هدف آن، نابود کردن مقاومت مسلمانان در برابر رژیمصهیونیستی است.
نیویورک تایمز
یکی از مشهورترین روزنامههایی که سیطره صهیونیستها بر آن سابقه دیرینه دارد، روزنامه «نیویورک تایمز» است.
این روزنامه که بزرگترین روزنامه در ایالات متحده و جزو بزرگترین روزنامهها در جهان است، تقریبا در آمریکا به تمام منازل، مؤسسهها و ادارههای دولتی وارد میشود و مرجع اطلاعات گرفته شده از ایستگاههای رادیو و تلویزیونی است. نام اصلی آن نیویورک دیلی تایمز است. این نشریه را در سال 1841، هنری جی رانموند (1869-1820) و شریکش جورج جونز (1891-1811) تاسیس کردند؛ اما به دلیل بحران مالی در سال 1896 آدولف اوش، یهودی روسیالاصل این روزنامه را خرید.
پس از آن با افزایش شدید آگهیهای تجاری این روزنامه، بار دیگر شکوفایی خود را به دست آورد. نیویورک تایمز در روزهای نخست تاسیس خود دیدگاه صهیونیستها را درباره فلسطین ترویج میکرد و به نظریات صهیونیستها روی خوش نشان میداد. به عنوان نمونه، «حییم وایزمن» که بعدها رئیسجمهور اسرائیل شد، در یک شماره این روزنامه مقالهای نوشت. در آن مقاله آمده بود «خبرهای ناآرامی میان اعراب و یهودیان در فلسطین مبالغهآمیز است و اصل ماجرا مشاجراتی بیاهمیت بوده است.»
او با این مقاله میخواست تلویحا بگوید که اغلب اعراب فلسطین با مهاجرت یهودیها به کشورشان و سکونت در آن مخالفتی ندارند. سیطره صهیونیستها بر نیویورک تایمز تا امروز ادامه دارد و هماکنون خانوادههای یهودی سولز برگر که از اقوام و نزدیکان آدولف اوش هستند مالکیت این روزنامه را در اختیار دارند. مهمتر از همه این که شرکت نیویورک تایمز اخبار بیش از 500 مؤسسه مطبوعاتی و خبری را پخش میکند. در حال حاضر، «آرتور اوش سولز برگر»، نوه دختری اوش و شریک یهودیالاصلش، «مولیوس آدلر» انحصارات نشریات نیویورک تایمز را در اختیار دارند. طبق آمار ای.بی.سی در سال 1978 تیراژ این روزنامه 878 هزار و 714 نسخه بود که در سال 1981 به 930 هزار نسخه افزایش یافت. در حال حاضر تیراژ آن بیش از یک میلیون نسخه است.
واشنگتن پست
روزنامه «واشنگتن پست» به لحاظ گستردگی، تیراژ و تمکین در برابر سیطره صهیونیسم در آمریکا پس از نیویورک تایمز در مرتبه دوم قرار دارد. این روزنامه به دلیل استقرار دفتر روزنامهنگاری آن در پایتخت آمریکا از یک سو و انتشارش در درون محافل و دستگاههای حکومتی آمریکا از سوی دیگر دارای اهمیت قابل توجهی است.
این روزنامه در سال 1877 از سوی «استیسون هات چیز» پایهگذاری شد و در سال 1905 «جان.مک.لین» آن را خریداری کرد. پس از ورشکسته شدن روزنامه در سال 1933، یک سرمایهدار یهودی به نام «یورگن مایر» از فرصت بحران مالی جان.مک.لین صاحب این روزنامه استفاده کرد و آن را به مبلغ ناچیزی خرید.
وی روزنامه «تایمز هرالد واشنگتن» را نیز که با بحران مالی روبهرو بوده، با همین ترفند خریداری کرد. ذکر این نکته خالی از فایده نیست که عملیات خرید روزنامههای نیویورک تایمز، واشنگتنپست و تایمز لندن حالتی مشابه داشته است. به این شکل که این روزنامهها محاصره تبلیغاتی میشدند و وقتی در مرز ورشکستگی قرار میگرفتند، صهیونیستها آن را با بهای نازل میخریدند.
در حال حاضر، در کنار «کاترین» که سهامدار اصلی و رئیس هیات مدیره این روزنامه است، «لاری.ج.اسرائیل» یهودی به عنوان مدیر اجرایی آن انجام وظیفه میکند. واشنگتنپست به یک نویسنده آمریکایی به نام «ژوزف کرافت» که به گرایشهای صهیونیستی اشتهار کامل دارد، مجال زیادی برای نوشتن داده است.
درونمایه مقالات این نویسنده اصولا ضدیت با دین اسلام و هویت اعراب است. وی در یکی از این مقالات نوشت: «اسلام دین عقبماندگی و رکود است و همین باعث شده که جامعه اسلامی نتواند چرخ خود را به جامعه متمدن غرب برساند.»
نیوزویک
در سال 1981تیراژ این روزنامه به620هزار نسخه در روز رسید. این مؤسسه در حال حاضر مجله نیوزویک Newsweek)) را نیز به اضافه چند روزنامه و ایستگاههای فرعی تلویزیونی در ایالتهای میشیگان، فلوریدا و کنتاکی در اختیار دارد.
همچنین با همکاری مؤسسه نیویورک تایمز روزانه برای بیش از 40 کشور جهان مجله و روزنامه آماده پخش دارد.
نظرسنجیها از میزان آزادی گزارش میدهند
در آمریکا همیشه ادعا میشود که مطبوعات آزاد هستند اما این آزادی تنها یک افسانه است. خبرنگاران آمریکایی برای حفظ شغل و حقوق خود باید مطابق نظر و تفکرات افراد ثروتمند و بانفوذ در این رسانهها عمل کنند. کارشناسان اعتقاد دارند این رسانهها در حقیقت مدافع منافع تجار و سرمایهداران آمریکایی هستند.
یک نظرسنجی نشان میدهد بیشتر آمریکاییها نسبت به آزادی مطبوعات در این کشور شک و تردید دارند و 80 درصد آنان معتقدند این رسانهها برای اهداف تجاری و اقتصادی خبرسازی میکنند.
تفاوت آزادی رسانهای در ایران و غرب
به اعتراف یک خبرنگار اروپایی که در کنفرانس خبری احمدینژاد شرکت کرده بود، شرایط کاری آنها در اروپا و آمریکا در مقایسه با خبرنگارهای ایرانی بسیار سخت و ظالمانه است.
کشورهای اروپایی و آمریکا همیشه ایران را به نقض حقوق مطبوعات و آزادی بیان محکوم میکنند و همواره در رسانهها و خبرهای خود به گونهای از ایران نام میبرند که ایران کشوری است که دیکتاتوری بر آن حاکم بوده و هیچکس حق اعتراض ندارد. در حالی که به گفته همین خبرنگار اروپایی، خبرنگاران ایرانی تمام به معنی کلمه آزادند و شان و حرمت آنها رعایت میشود. حتی مدیران روزنامههای ایرانی به خبرنگارانشان آنقدر اطمینان دارند که آنها را بدون هیچگونه هماهنگی به اینگونه جلسات میفرستند. وی میگوید: «برخی خبرنگاران به راحتی تحلیلهای شخصی خود را درباره دولتهای قبلی بیان میکنند و اتهاماتی نیز به آنها وارد مینمایند که اگر ما چنین کاری را انجام بدهیم نه فقط بلافاصله اخراج میشویم بلکه حتی ممکن است تحت پیگرد قانونی هم قرار بگیریم.»
این خبرنگار که با مشاهده اینگونه رفتارها از خبرگزاری بینالمللی اروپا استعفا داده بود تا بتواند در یکی از رسانههای ایرانی استخدام شود، میگوید: «خبرنگار ایرانی میتواند با مخاطب عالیمقام سلام و احوالپرسی کند و سپس اظهارنظرهای شخصی را بعنوان یک سوال از وی مطرح نماید در حالی که ما باید سوالات خود را از مقامات آن کشورها بصورت ویراستاری شده و کوتاه از روی کاغذ بخوانیم.»
شکلگیری اذهان مردم آمریکا
بیشتر مردم آمریکا روزانه مدت زمان زیادی را به تماشای تلویزیون میپردازند لذا به سختی میتوانند وضعیتهای تصنعی را از واقعیت تشخیص دهند. برای بیشتر مردم آمریکا واقعیت دروغین محیط تلویزیون جایگزین جهان واقعی شده است و میل شدید آنان به پاسخهای هماهنگ به دلیل همین واقعیت دروغین است.
بنابراین نویسندگان و مسئولان تلویزیون ایدههای خود را از طریق بازیگران تلویزیون بر مردم تحمیل میکنند به گونهای که مردم با دیدگاه آنها هماهنگ میشوند.
خبرگزاری تلویزیون
قدرتمندترین وسیله برای تعیین شیوه تفکر و رفتار آمریکاییها خبرگزاری تلویزیون است. اخبار کلیه خبرگزاریهای ملی و بینالمللی در آمریکا از طریق سه شرکت خبرگزاری آمریکا (ای.بی.سی) سیستم خبرگزاری کلمبیا (سی.بی.اس) و خبرگزاری ملی (ان.بی.سی) تهیه و تأمین میشود.
بیشتر برنامههای نمایشی هم از سه شبکه مذکور که هر کدام از آنها در مدت زیادی در کنترل یک فرد یهودی بوده است، عرضه میشود. کارمندان آن شرکت نیز توسط شخص او انتخاب و برگهها نیز توسط وی ممهور میگردد.
«ای.بی.اس» در سال 1965 به شرکت خبرگزاری آمریکا (ای.بی.سی) تغییر نام یافت. رئیس هیات اجرایی و مدیر عامل شبکه فردی یهودی به نام «لئونارد هابری» بود که از سال 1953 مدیریت شبکه را به عهده داشت. «ای.بی.اس» در سال 1985 نیز با «کپتال سیتیز کامیونیکیشن» ادغام شد و برطبق قوانین ادغام، «گلدنسون» رئیس کمیته اجرایی شرکت جدید (ای.بی.سی) گردید. گرچه در حال حاضر این سمت را «توماس مورفی» یک شخص غیریهودی به عهده دارد لیکن هیچ قدمی در راستای تغییر افرادی که گلدنسون گماشته برنمیدارد و این شبکه همچنان ویژگی یهودی بودن خود را حفظ کرده است.
نظرات بینندگان
پربیننده ترین
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
