واشینگتن پست بزرگترین روزنامه پایتخت آمریکا

مریم علایی‌راد
واشینگتن پست بزرگترین و قدیمى ترین روزنامه آمریکایى است که در واشینگتن دى سى پایتخت ایالات متحده آمریکا به چاپ مى رسد. در اوایل دهه1970 این روزنامه به دلیل پیگیرى جریان واترگیت به وسیله دو تن از روزنامه نگارانش باب وودوارد و کارل برن اشتاین نقش بزرگى در رسوایى ریاست جمهورى نیکسون ایفا کرد و بدین ترتیب از شهرت جهانى برخوردار شد. به طور کلى واشینگتن پست در زمره بهترین روزنامه هاى آمریکایى با روزنامه هاى نیویورک تایمز که به خاطر چاپ گزارش هایى در زمینه رویداد هاى بین المللى و وال استریت ژورنال که به دلیل درج گزارش هاى مالى مشهور هستند، هم تراز محسوب مى شود. واشینگتن پست به دلیل چاپ گزارش هایى در مورد عملکرد کاخ سفید، کنگره و دیگر موضوعات مرتبط با دولت آمریکا، خودش را از سایر روزنامه ها متمایز کرده است. اکثریت خوانندگان این روزنامه را مردم مناطق کلمبیا، حومه مریلند و ویرجینیاى شمالى تشکیل مى دهد. بر طبق اعلام دفتر حسابرسى تیراژ ها از سپتامبر سال 2004 میانگین تیراژ این نشریه روزانه 707690نسخه و در روزهاى یکشنبه به 1007487نسخه بالغ مى شود که با این تیراژ در رتبه پنجم پس از بزرگترین روزنامه ها در کشور یعنى نیویورک تایمز، لس آنجلس تایمز، وال استریت ژورنال و یو اس اى تودى قرار مى گیرد. این روزنامه در سال1877 به وسیله استیلسون هاچینز تاسیس شد و در سال 1880اولین روزنامه اى بود که در واشینگتن دى سى به صورت روزانه منتشر شد. در سال 1905 واشینگتن مک لین و پسرش جان رول مک لین- مالکین سینسیناتى اینکوایر- سهام مدیریتى این روزنامه را خرید. جان مک لین قبل از مرگش در سال1916 به دلیل عدم اعتمادى که به پسرش داشت روزنامه را وقف کرد. این کار او باعث شد که ادوارد ند مک لین پسر جان پس از مراجعه به دادگاه و تلاش بسیار وقف را لغو کند و پس از آن نیز با مدیریت غلط روزنامه را به سوى تباهى کشاند. این روزنامه در سال 1933 در حراجى ورشکستگان، به وسیله ایگن میر خریدارى شد، این فرد کسى است که تا هنگام مرگش در سال 1954 با همکارى دامادش فلیپ ال گراهام به عنوان یک ناشر موفق، نقش مهمى در بازیابى حیثیت و شهرت از دست رفته واشینگتن پست ایفا کرد. میر در سال 1981توانست با جذب همکارى هرالد مدیر نشریه رقیبش واشینگتن تایمز، واشینگتن پست را به عنوان تنها روزنامه صبح واشینگتن، تبدیل کند. از آن پس رقیب اصلى واشینگتن پست نشریه واشینگتن استار- روزنامه عصر- بود، تا اینکه این نشریه در سال 1982ورشکست شد. متعاقباً روزنامه واشینگتن تایمز با گرایشى محافظه کارانه در سال 1982تاسیس شد که یک رقیب محلى براى واشینگتن پست به حساب مى آمد. هر چند سهم خوانندگان واشینگتن تایمز تا سال2005 به میزان یک هشتم واشینگتن پست بود. پس از مرگ گراهام در سال ،1963شرکت واشینگتن پست تحت اداره کاترین گراهام همسر و دختر میر درآمد. تا آن زمان هیچ زنى نتوانسته بود مدیریت انتشار یک روزنامه مشهور آمریکایى را به دست آورد. او ناشر روزنامه از سال 1969 تا ،1979 رئیس هیات مدیره از سال 1972 تا1991 و رئیس کمیته اجرایى از 1993 تا زمان مرگش در سال 2001 بود. مدیریت روزنامه از سوى کاترین گراهام موجب افزایش اعتبار نشریه واشینگتن پست شد. خطرپذیرى و گزارش هاى موشکافانه موثر از جمله عوامل رشد این روزنامه در دوره کاترین گراهام دانسته شده است. پسر او دانلد گراهام اداره انتشار این روزنامه را از سال 1979 تا سال2000 یعنى تا زمانى که بویس فیلت جونز کلیه حق انتشار و ریاست هیات اجرایى این روزنامه را به عهده گرفت، در اختیار داشت. براى اولین بار در 22 ژانویه سال 1999 صفحه اول این روزنامه به صورت رنگى به چاپ رسید و به تدریج صفحات دیگر این روزنامه مشابه صفحه اول به صورت رنگى درآمد. تا سال2005واشینگتن پست مفتخر به کسب18جایزه پولیتزر، 18 جایزه دوستى نایمن، 368 جایزه آکادمى عکاسان خبرى کاخ سفید، 7جایزه گزارش هاى بین المللى در زمینه هاى بحران خاورمیانه، تبعیض نژادى در آفریقاى جنوبى، گزارش هایى درباره سرزمین هاى اشغالى فلسطین و درگیرى هاى فلسطینى ها با اسرائیل، اشغال کویت از سوى عراق، بحران در افغانستان و ماجراهاى بن لادن و... همچنین ? جایزه براى نوشتن سرمقاله هاى جالب و... شد. مالکیت این روزنامه در اختیار شرکت واشینگتن پست است که این شرکت در حال حاضر صاحب تعدادى از رسانه ها، مانند مجله نیوزویک و مجله مجازى اسلیت و شرکت هاى غیررسانه اى است. این نشریه در حال حاضر با سردبیرى لئونارد داوین در صفحات بزرگ، با پوشش خبرى بى طرفانه و منعکس کننده افکار چپ و میانه رو به چاپ مى رسد. از جمله نویسندگان معروف آن مى توان به ریچارد کوهن، جانت کوک، کارل برن اشتاین، رابین رایت، باب وودوارد، استیو کل و... اشاره کرد.