تغییر ساعت

مهندس سیدمحمود سیادتی: در مورد لزوم جلو کشیدن ساعت در بهار و تابستان، بنده به عنوان کسی که قبلا در مرکز دیسپاچینگ توانیر (جایی که مصرف و تولید برق را کنترل می کند) کار کرده و تجربه اندوخته، معتقدم نیازی نیست که شش ماه وقت صرف تحقیق بکنیم و بعد نتیجه بگیریم که جلو کشیدن یک ساعت، به نفع کشور است یا خیر. اگر آمار گذشته و تجربه همه دنیا را قبول نداریم کافیست در دو شب این آزمایش را انجام دهیم نه شش ماه.
دستگاههای اندازه گیری، مصرف انرژی را در همان فاصله زمانی یک ساعت، روی عقربه ها نشان می دهند. (ساعت 24-23)اگر مشکلی وجود داشته باشد این است که چگونه به کسانی که اطلاع فنی ندارند و سلیقه ای عمل می کنند، معنی این عقربه ها را بفهمانیم.
تصور این که چون این تغییر ساعت از غرب گرفته شده، نباید آن را اجراء کرد، با آیه شریفه (فبشر عبادالذین یستمعون...) مغایرت دارد و اصل استفاده از عقل را زیر سئوال می برد.
من از تجربه فنی کسانی که (در صبح 15/1/85 در رادیو ایران) با طرح تغییر ساعت مخالفت کرده اند اطلاع ندارم ولی مطمئن هستم که تجربه فنی ندارند.
تغییر ساعت شرعی نمی تواند دلیل موجهی جهت مخالفت با اجرای طرح باشد زیرا نمازهای صبح و مغرب، خود به خود با طلوع و غرب خورشید تغییر می کنند و این تغییر از نظر ایجاد هوشیاری انسان با طبیعت، یک نعمت محسوب می شود و اگر ثابت بود حسن فوق را نداشت.
تک تک سلولهای یک مسلمان واقعی، ناخودآگاه عادت کرده است که ساعت درونی خود را با شرایط خورشید تنظیم کند. مگر در دورانی که ساعت نبود مردم ساعات شرعی را چگونه تشخیص می دادند؟، ساعت وسیله ای برای اطمینان بیشتر است.
به فرض اگر به جای 60 دقیقه هر 120 دقیقه را یک ساعت در نظر بگیریم و بگوییم که ساعت 6 ظهر است آیا نماز صبح و ظهر جابه جا می شود!؟ اینها همه یک قرارداد است نه اصل.کسی که نمی تواند خود را با تغییر ساعت هماهنگ کند مشکل خودش است. مصالح و منافع کشور را نباید براساس برخی افراد برنامه ریزی کرد.
مفید بودن طرح مذکور اثبات شده و ما نباید چرخ را دو مرتبه اختراع کنیم.
کسانی که با مخالفت نابجای خود فرضا 30 میلیون دلار به کشور خسارت وارد می کنند (که البته خسارت بیشتر است) آیا حاضرند پس از اثبات 30 دلار جریمه پرداخت کنند؟ عدم تبعیت برخی افراد از تغییر ساعت نمی تواند الگوی تصمیم گیری کشور باشد.حداقل انتظار من (به عنوان یک ایرانی) از ریاست محترم اجرایی کشور، جناب آقای احمدی نژاد، ارج نهادن به تجربه های عموم مردم، با دریافت، تجزیه و تحلیل عقاید صاحبنظران، از طریق وسایل ارتباط جمعی و اقدام پس از نتیجه گیری است. بازنگری در این تصمیم نه به منزله عقب نشینی بلکه همان طور که پیش از این هم نشان داده اید اهتمام به یافته های علمی و کارشناسی و حاکی از ارج و منزلت کارشناسان و صاحب نظران نزد ریاست محترم جمهوری است.