این خورشید را غروبی نیست

باید راه و درس امام را زنده نگه داریم و هدفهایش را هدفهای حقیقی و اصلی انقلاب به حساب آوریم و به سمت آنها حرکت کنیم و هدف دیگری از خودمان درست نکنیم . هدفهای امام (ره ) ، مشخص و روشن است و احتیاج به کار زیاد ندارد.
حال که خدای متعال این طور مقدر کرد که بنده ی صالحش در نیمه ی این راه ، بار را به دیگران بسپارد و به ملکوت اعلی بپیوندد و در جوار او آرام بگیرد; ما نخواهیم گذاشت این بار روی زمین بماند. باید همه ی آحاد ملت ـ کوچک و بزرگ ـ مسئولان در سطوح مختلف و هر کس که کاری در دستش است ; این نکته را حدیث نفس خود کند و پیمان ببندد که راه امام را ادامه دهد و به سمت هدفهای او حرکت کند. در این صورت ، عشق و محبت و ارادت و شاگردی ما نسبت به او ، صادق خواهد بود و الا اگر در فراق او گریه کنیم و بر سروسینه ی خود بزنیم ; ولی راه او را از سمت دیگر ادامه دهیم ; محبت و احترام و وفاداری ما ، صادقانه نخواهد بود. وفاداری این است که عینا در همان خط و هدف او حرکت کنیم و به بیراهه نرویم ¹.
یکی از این مقولات ، تعیین محدوده ی هدفهاست . عمل و شعاع حرکت و کشش ادامه ی راه ، بسته به نوع هدف و محدوده ی آن ، متفاوت است . هدفهای بزرگ ، به خودی خود ، حرکتها و شخصیتهای بزرگ را تولید می کند. هدفها و آرمانها و افکار و تاملات انسان درباره ی زندگی و جامعه و آینده و وظایف بشر ، عناصر سازنده ی شخصیت انسان است .
اگرچه امام (ره ) عوامل و عناصر و مقدماتی که وجود ظاهری او را به وجود می آورد و تشکیل می داد ، با خود برد; اما افکار ، آرمانها ، جهان بینی ، هدفها ، توصیه ها ، راهها و ابزارها را در اختیار ما گذاشت . هم اکنون بخش عظیمی از شخصیت امام در اختیار ماست . آرمانهای اعلام شده به وسیله ی او ، برترین و بالاترین آرمانهاست . ما باید اینها را دنبال کنیم . ملتی که این طور بر سر و سینه می زنند و اشک می ریزند و دل در سینه هاشان ، تاب ماندن ندارد و هر کدام اگر می توانستند همه ی دنیا را می دادند تا امام را یک لحظه ی دیگر به حیات برگردانند; اینها دنبال افکار امام (ره ) هستند و او را به خاطر فکر و ایده و آرمان و راه و مجاهدت و مقاومتش دوست می دارند. ما باید آرمانهای این مردم و شما رزمندگان را نگه داریم ².
جمله های هستی ساز امام
مجموعه ی پیامهای امام ، صحیفه ی انقلاب ماست . این مجموعه ، خط سیر انقلابی مردم مسلمان ایران را از آغاز تا پیروزی و از پیروزی تا امروز ، ترسیم می کند. این مجموعه ، جهت حرکت آینده ی ملت ما را نشان می دهد و محتوای آن ، تکلیف و وظیفه ی ما را در فاصله ی دو قیام بزرگ ـ قیام سیدالشهدا علیه السلام و قیام مهدی موعود ارواحناله الفدا ـ یادآور می شود.
مجموعه پیامهای امام ، در برابر تاریخ گشوده است . هر جمله ی این کتاب عظیم ، عصاره ی رنج محرومان است . اکنون شما مورخان ، شاعران ، نویسندگان ، نقاشان و هنرمندان متعهد و مسئول قادرید رنجنامه ی ملت تان را بااستفاده از آن ، برای آیندگان بنگارید. شما اکنون بخشی از اصیل ترین و صریح ترین منبع یک حماسه ی عظیم دوران را در اختیار دارید. این فرصت مغتنمی است که نباید آسان از دستش داد. و اکنون شما ای ملت بزرگ و شما ای خدمتگزاران اسلام و مسلمین ، آئینه ی تمام نمای آرمانها ، هدفها ، آرزوها و خواستهای خود را در برابر دارید. نگاه مستمر بر این آئینه ی پاک را فریضه و رهنمودهای درس فراموش نشدنی انقلاب خود بدانید.
ملت ایران باید ناظر همیشه بیدار تک تک جملات هستی ساز این پیامها باشد و انحراف از آن را بر کسی مجاز نشمرد ، چرا که استقلال را ، آزادی را و جمهوری اسلامی را از این پیامها دارد³.
شخصیت هدایت گر و راهگشا
حقیقت آن است که این مرد بزرگ و شخصیت عظیم تاریخی ، نشان داد که با حیات و وجود و تحرک و ابتکار و راهنماییهای خود که از روح بزرگ و دل روشنش برمی آمد و همچنین با مرگ پرحادثه و عروج ملکوتی خویش ، به انقلاب و اسلام و مسلمین ، خدمت کرد. شخصیت این بزرگوار ، حامل هدایتهایی است که برای سالهای متمادی امت اسلامی ، درس و رهنمود و راهگشا خواهد بود⁴.
ادامه ی راه با اراده و امید
شکی نیست که فقدان امام بزرگوارمان را به هیچ وجه به معنای پایان یافتن راه یا تکلیف یا امید ، به حساب نمی آوریم . پیامبر خدا(ص ) از دنیا رفت و تازه فتوحات عظیمه ی مسلمین شروع شد. او ، با ایجاد بنا و قاعده ی یک نظام عظیم جهانی ، توانست جامعه یی اسلامی بسازد که قرنها پس از رحلتش ، به صورت مقام و قدرت اول سیاسی و اقتصادی و نظامی و اجتماعی در دنیا خود را نشان داد.
اگر فساد سردمداران در دوره های بعد نبود که به نام اسلام ، سالها بعد از رحلت پیامبر(ص ) ، در میان مردم حکومت کردند ، یقینا اثر حرکت رسول خدا ، تا قرنهای متمادی دیگر و شاید تا این روزها ادامه می داشت ، منتها فساد سردمداران ، راه را قطع کرد. ما می توانیم بعد از رحلت امام (ره ) ، راه او را ادامه دهیم . همچنان که رسول خدا ، ده سال و چند ماه در میان امت خود بود ، امام عزیز ما هم که شاگرد و پیرو راه انبیا و اولیا بود ، حدود ده سال و چند ماه در میان ما بود.
اگر ما همان اصول و خطوط و همان قاعده و مبنا را به معنای حقیقی کلمه و به صورت جدی و با همان اراده و امید در دست بگیریم ، این راه را ادامه خواهیم داد. امیدها و تلاشها پایان نیافته است . با همت و تلاش همه جانبه ی شما ملت و با محبت و صمیمیتی که روح مطهر و مبارک آن عزیز فقید ، بر سرتاسر این ملت پاشید و آنها را با عطر محبت و ابزارهای کارآمد مطهر و معطر کرد ، ما می توانیم راه را خیلی خوب و سریع ادامه بدهیم ⁵.
پرنورتر شدن یاد و راه و هدفهای امام
امروز امام نیست ; اما یاد و خط و شعارها و هدفهای امام ، روز به روز در دنیا پرنورتر و پرجلوه تر می شود. ملتها ، با یاد امام و سخنانش به هیجان می آیند و کار را بر مستکبران و حکومتهای ارتجاعی ، روز به روز تنگتر می کنند. همان طور که بارها گفتیم ، این نهال طیب اسلامی ، به وسیله ی آن دست ملکوتی و معنوی در سرزمین فطرت انسان غرس شد و امام (ره ) ده سال از او محافظت کرد. این ، دیگر تمام شدنی نیست . « الم ترکیف ضرب الله مثلا کلمه طیبه کشجره طیبه اصلها ثابت و فرعها فی السما توتی اکلها کل حین باذن ربها » ⁶
امروز این گونه شده است و همین نکته ، دشمنان را عصبانی می کند. آنها امیدوار بودند که در داخل جمهوری اسلامی ، این چراغ بتدریج کم نور و خاموش بشود; چه رسد به این که در دنیا روز به روز مشتعلتر بشود. امروز ، می بینید که در داخل و خارج کشور ، چراغ فضایل اسلامی و جهاد با شیطانها و شیطان بزرگ و حرکت به سمت ارزشهای الهی و اسلامی ، روز به روز فروزانتر می شود⁷.
انصراف از خط امام ، هرگز
دوران جدید ، اگر به معنای انصراف از خطوط ترسیم شده ی قطعی به وسیله ی امام عزیزمان باشد ـ که همان خطوط انقلاب و اسلام است و چیزی از آن فراتر نیست ـ هرگز در انقلاب ما پیش نخواهد آمد. تا وقتی که دلهای بیدار و مردم مسئول و مسئولان مومن و اسلام شناس و امام شناس ، در این کشور هستند ، آمریکا و دیگر دشمنان و مستکبران عالم و بدخواهان و منافقان ، باید آرزوی چنین روزی را به گور ببرند⁸.
امام ریشه انقلاب است
او کلید بود ، او ریشه ی این درخت محسوب می شد. این ریشه باید محفوظ بماند. اگر این نظام از ریشه ی خود ، یعنی از امام عزیز(ره ) جدا شود; مثل درختی است که « اجتثت من فوق الارض » ⁹ ، یعنی از روی زمین آنرا اره کرده باشند و بین تنه و ریشه ی آن ، فاصله انداخته باشند. ممکن است چهار روزی هم نمود و هیکلی داشته باشد; اما سرنوشتش معلوم است : دیگر رابطه حیاتی و تغذیه یی بین این دو نیست .
ما نباید بگذاریم نظام اسلامی از ریشه ی خودش ـ یعنی امام (ره ) ـ جدا شود. ممکن است بگویید امام از ما جدا شد و در عالم ملکوت به سرمی برد و ما با او مرتبط نیستیم ; ولی باید بگویم شخصیت امام (ره ) مثل شخصیت پیامبران ، فقط به وجود خارجی او نبود. آن روزی که حضرت موسی (ع ) از مردم خودش گرفته شد; آیا بنی اسرائیل و امت موسی (ع ) بکلی از منبع خودشان جدا شدند خیر ، ارتباط و اتصال در شخصیتهای معنوی و روحی آنها وابسته نیست . آن روزی که رسول اسلام ، حضرت محمدبن عبدالله (ص ) رحلت فرمود; آیا امت اسلام بی پیامبر شد ما که در قرنها و نسلهای بعدی آمدیم ، آیا دیگر پیامبر نداشتیم چرا ، ما هم پیامبر داشتیم ; در حالی که جسم او نزد ما نبود و در عالم ملکوت و بالاتر از آن به سر می برد.
هویت شخصیتهای معنوی ، به جسم و حضور دنیویشان نیست ; بلکه به فکر و راه و رهنمود و سرانگشت اشاره شان ـ که همواره باقی است ـ وابسته است ، پیامبر و اولیا و همین امام بزرگوار ما ، با انگشتان به یک طرف اشاره می کردند و راه را نشان می دادند. البته خودشان هم جلوتر از همه حرکت می کردند ، نه این که بایستند و بگویند شما بروید. در حال حاضر ، این انگشت اشاره همچنان موجود است . اینها تعیین کننده ی هویت امام و منبع و ریشه ی حیاتی یک جامعه است که دائما می شود از آن تغذیه کرد; زیرا دیگر وابسته به جسم او نیست ¹⁰.
اهتمام در حفظ یاد و خاطره امام
اگر ما بخواهیم این فکر را نگه داریم ، اما شخصیت امام و یاد و خاطره ی او مورد اهتمام نباشد; مطمئنا دچار اشتباه خواهیم شد. لذا می بینید که به ما گفته اند هر سال برای امام حسین (ع ) گریه کنید. گریه کردن به معنای زنده بودن یک مصیبت است ; گویی همین دیروز اتفاق افتاده است . انسانی هزار و چند صد سال قبل به شهادت رسیده است ، چرا باید امروز برای او گریه کرد گریه ی ما به خاطر این است که اگر یاد او با همه ی ابعادش در ذهن و زندگی و بساط هستی ما زنده نماند; بتدریج فکر و سرانگشت اشاره ی او کم رنگ خواهد شد ، چه ما بخواهیم و چه نخواهیم .
اگر ساخت گنبد و بقعه و مرقد و صحن و سرای امام (ره ) ، مورد اهتمام شما قرار بگیرد و برای آن نیرو و پول و عمر و ابتکار خرج کنید; به معنای کار برای یک شخص نیست ; بلکه به معنای فعالیت برای هویت فکری امام است . این کار ، در بقای آن فکر تاثیر دارد. عمل شما ، صدقه ی جاریه و به معنای زنده نگهداشتن یاد امام (ره ) است .
ایجاد گنبد و بارگاه و بقعه و مقبره برای بزرگان ، از چند قرن پیش مورد اعتراض و انتقاد عده یی از خشک مغزهای عالم اسلام قرار گرفت . بعدها دست سیاست انگلیس ، اینها را به شکل حکومت و دولت و سیاست درآورد و آنها هم با این گونه بزرگداشت ، بشدت مبارزه کردند. تئوریسینهای خشک مغز و سیاسیون خیانت پیشه ، اصرار داشتند که مقبره یی ساخته نشود! دیدید که بر سر مقبره ی ائمه ی هدی (ع ) و اصحاب پیامبر(ص ) و یاران و نزدیکان رسول خدا و شهدای احد ، چه بلایی آوردند اگر از مسلمانها نمی ترسیدند ، مقبره ی پیامبر(ص ) را هم به همان روز درمی آوردند و با خاک یکسان می کردند!
آدمهای خشک مغز و جاهل بدبخت ; حرفش را زدند و مطلبش را در کتابها نوشتند; زیرا از حقایق اسلام بی خبر بودند; اما اینهایی که عملش را کردند ، جاسوسهای صهیونیست استعمارزده ی مزدور بدبختی بودند که همه ی وجودشان ، با یادگارهای اسلامی دشمن بود و حاضر نبودند آنها را تحمل کنند. الان هم حاضر نیستند تحمل کنند. و اگر این اماکن ، وسیله ی پول و اعتبار دنیوی نبود; شاید همین الان آن نقاط را می زدند و با خاک یکسان می کردند!!¹¹
طبق بینش ما ، یادگارهای اسلامی عزیزند. می شد اسلام به مردم بگوید بروید در زمین صافی بایستید و نماز بخوانید و عبادت کنید; در صورتی که به عمارت مسجد دستور داده است : « انما یعمر مساجد الله » .¹² آبادکردن مسجد ملاک است و تجسم و تجسد خارجی این کار ، مورد نظر اسلام می باشد; چون تاثیر بسزایی دارد. در مورد شخصیتها هم همین طور است .
ان شاالله این مزار و بقعه ی مبارک ، مرکز برکات و نورانیت و گسترش تفکرات و الهامات و حال و روح عرفانی و توجه مردم عاشق و اهل بصیرت و محبت ، خواهد بود و هر کسی از شعبه ی خودش ، از این مکان استفاده خواهد کرد . بنابراین کاری که کردید ، باارزش است ¹³.