ارعاب؛ سیاست جدید آمریکا در عراق

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، روزنامه‌ی دارالخلیج -چاپ امارات- در سر مقاله‌ی خود تحت عنوان "سیاست ارعاب آمریکا در عراق" می‌نویسد: آمریکا بعد از اینکه دریافت ملت عراق که با اشغالگری آمریکا مخالف بود اینک نیز با اشغالگری آمریکا از طریق امضای توافقنامه‌ی امنیتی مخالف است، دست به گریبان نگران سازی عراقی‌ها و اتخاذ شیوه‌ی جدید شده است.
الخلیج می‌افزاید: آمریکا زنگ خطر خود را برای عراقی‌ها در صورتیکه توافقنامه‌ی آمریکا را با همان شروط و مضامینش امضا نکنند در زمینه‌ی پیامد‌های فاجعه آمیز و زیان باری که منتظر آن است، به صدا در آورده است. ترساندن عراقی‌ها از پیامدهای زیانبار عدم امضای توافقنامه‌ی امنیتی تنها اهداف واقعی‌ آمریکا را از جنگ عراق بر ملا می‌سازد نه چیز دیگر. شعارهای آزادسازی عراق از دیکتاتوری صدام و بازگرداندن دموکراسی و آزادی به این کشور، تنها شعارهای توخالی همانند شعار در اختیار داشتن سلاح‌های کشتار جمعی از سوی رژیم صدام بود و در واقع آن چیزی که دولت جورج بوش رییس جمهور آمریکا برای آن تلاش می‌کرد همان ادامه‌ی اشغال عراق به رغم خواست ملتش بود. آمریکا فقط می‌خواهد در عراق بماند حتی اگر شده از طریق یک توافقنامه حاکمیت و استقلال عراق را نقض کند و عزت و شرافت عراقی‌ها را زیر پا بگذارد، توانمندی‌ها، قابلیت‌ها و ثروت این کشور به دست بگیرد و عراق را تبدیل به سکویی برای تهدید علیه کشورهای همجوار عراق کند.
الخلیج در ادامه مطلبش می‌نویسد: استفاده‌ی آمریکا از ترساندن عراقی‌ها و نگران ساختن آن‌ها از پیامدهای عقب نشینی نیروهای آمریکایی از عراق، اقدامی جدید نیست چون از همان لحظه‌ی قدم گذاشتن نیروهای اشغالگر به خاک عراق یعنی از پیش از پنج سال گذشته تاکنون خرابی و ویرانی در عراق به جا گذاشته‌اند. نیروهای اشغالگر آبادانی و آرامش را از عراق گرفتند و آن را مانند جسدی کردند که جای سالمی در آن نیست. سراسر عراق را فساد گرفته است. اشغالگران عوامل قدرت و وحدت عراق را از بین بردند و در آن بذر نفاق، تقسیم و طایفه‌گری پاشیدند، ثروتش را به یغما بردند و تنها در عراق شرکت‌های امنیتی و چند ملیتی به جا گذاشتند.
روزنامه الخلیج درپایان آورده است: اما بعد چه می‌شود؟ آیا کشور با این حال و وضعش اکنون باید نگران پیامدهای امنیتی، سیاسی و اقتصادی نابود کننده‌ی عقب نشینی نیروهای آمریکایی باشد؟ عقب نشینی نیروهای آمریکایی احتمالا تنها فرصت پیش روی عراقی‌ها است تا به اختلافات و درگیری‌هایشان پایان دهند و وحدت ملی‌شان را باز گردانند. چون وحدت ملی تنها عامل باقی ماندن عراق متحد و آزاد و حاکم است. در حالی که در سایه اشغالگران عراق تنها شاهد پیامدهای بیشتری خواهد بود که دولت جورج بوش تهدید به آن می‌کند.