دانشگاههای ما چه در گذشته و چه حال هیچگاه طبقاتی نبوده و به طور معمول از تمام قشرهای جامعه در آن حضور دارند به عبارت دیگر دانشجویان ما در ارتباط با بدنه اصلی جامعه حکم انتقال یا انعکاس نظریات مردم را دارند. قطعاً دانشجویان ما متاسفانه به دلایل سیاسی و اقتصادی بخشی از مردم ما نسبت به تحولات سیاسی منفعل هستند. این انفعال سیاسی را در مورد بخشی از دانشجویان دانشگاهها میبینیم. اما از طرف دیگر دانشجویان دانشگاه چه در ایران چه در سایر کشورها و چه قبل از انقلاب و چه بعد از انقلاب در بخشهای سیاسی و فرهنگی پیشتاز بودند. بنابراین دانشجویان ما نه میتوانند و نه باید منفعل عمل کنند بلکه با هر موضعی که نسبت به مسائل سیاسی، اقتصادی یا فرهنگی جامعه دارند باید فعالانه برخورد کنند و حضور فعال داشته باشند.
انتخابات پیش رو فرصتی است برای جنبش دانشجویان ایران که مواضع خود را پیرامون مسائل کلان کشور بیان کنند. به هر حال در مورد انتخابات ما باید دو مقوله را از هم جدا کنیم؛ اول حضور در انتخابات و دوم مشارکت در انتخابات. حضور در انتخابات از ماهها قبل حتی شاید یکی، دو سال قبل از آغاز انتخابات ریاست جمهوری قابل طرح است به این معنا که اکنون همه گروهها اظهارنظر میکنند و ما آن را حضور تلقی میکنیم یعنی اینکه جنبش دانشجویی باید حضور فعال داشته باشد و در مورد سیاستهای کلان جامعه اظهارنظر و نقش آگاهیبخشی خود را ایفا کنند. به عنوان مثال آقای رئیسجمهور که قاعدتاً کاندیدای آتی ریاست جمهوری دوره دهم خواهد بود، در سفر خود به نیویورک در مصاحبههای خود اعلام کرد: «ایران آزادترین کشور دنیاست و کسی به دلیل اظهار عقیده به زندان نرفته است و حتی مردم آزادند از بالاترین مقامات کشور انتقاد کنند.» ولی از طرف دیگر دانشجویان ما بهتر از هر کسی میدانند چه فشار عظیمی بر دانشجویان وارد میشود یعنی از طرفی انجمنها و سازمانهای دانشجویی هماکنون هزینه بسیار بالایی از اخراج شدن از دانشگاهها و محرومیت از تحصیل و ستارهدار و بیستاره شدن میپردازند و به طرق مختلف تحت فشار هستند.
بنابراین سازمانها و انجمنهای اسلامی باید قبل از هر گروه دیگری نسبت به آنچه آقای احمدینژاد گفتهاند موضع بگیرند و با ارائه دلیل و مدرک نشان بدهند سخن ایشان درست نیست یا اگر چنانچه مساله انتخابات مطرح است در آن حضور فعال داشته باشند.
معنای حضور این است که سازمانهای دانشجویی شرایط انتخابات آزاد و عادلانه و منصفانه را مطرح و سپس ارزیابی کنند آیا در شرایط سیاسی کنونی ایران انتخابات آزاد و منصفانه عملی است. علاوه بر این جنبش دانشجویی میتواند در همین مقطع به عنوان حضور در انتخابات دیدگاههای خود را پیرامون برنامه انتخاباتی کاندیداها اعلام کند.
اما شرکت در انتخابات وقتی است که کاندیداها حضور خود را اعلام کرده باشند و احزاب سیاسی و جنبشهای دانشجویی پیرامون شرکت یا عدم شرکت در انتخابات موضع خود را اعلام کنند ولی در حال حاضر بحث بر سر حضور در انتخابات و مشارکت در انتخابات است.