سلیمان صالح
یکی از برجستهترین نویسندگان آمریکایی که به خود جرأت پرده برداشتن از جنایتهای رژیم اشغالگر قدس را داد، دیوید دیوک است. این نویسنده بر این باور است که حمایت بیچون و چرای آمریکا از رژیم اشغالگر قدس، عامل تنفر ملتها از این کشور بوده و این حق مسلم ملت آمریکا است که از نتایج حمایت کورکورانه دولتشان از اسرائیل باخبر باشند. وی معتقد است که تمامی رهبران رژیم اشغالگر قدس جنایتکار جنگی هستند و در ارتکاب زشتترین کشتارها علیه ملت فلسطین و لبنان مشارکت داشتهاند و در نسلکشیهای خود از سلاحهای آمریکایی بهره گرفتهاند.
شارون تروریست بزرگ
آریل شارون یکی از خونخوارترین تروریستها در جهان به شمار میرود. این چهره صهیونیست مسئول کشتار یک هزار و 500 زن، مرد و کودک فلسطینی در اردوگاه آوارگان صبرا و شتیلا است و براساس گزارش کمیته صهیونیستی کاهان که مسئولیت بررسی کشتار در اردوگاه مذکور را برعهده داشت، شارون مسئول مستقیم این ماجرا بود. شارون حمله اسرائیل به لبنان را مدیریت میکرد و با ریختن چندین تن بمب بر سر بیروت، این شهر را ویران نمود. ضمنا تعداد شهروندانی که در جریان حمله مذکور جان خود را از دست دادند، 5 برابر شمار قربانیان حادثه 11 سپتامبر بود. بیتردید، شارون با استفاده از جنگندههای آمریکایی و نیز بمبها و موشکهایی که کاخ سفید برای به راه انداختن کشتارهای جمعی و جنایتهای جنگی تقدیم اسرائیل کرد، ترس و وحشت را بر لبنان حکمفرما نمود. شارون بعد از اشغال بیروت، شروع به تعقیب و اخراج مبارزان فلسطینی از این شهر کرد و این امر باعث شد تا این افراد زنان و فرزندان خود را در اردوگاههای نزدیک بیروت رها کنند.
بعد از این ماجرا، ایالات متحده خود را در خصوص حمایت از امنیت زنان و کودکان ساکن اردوگاههای آوارگان فلسطینی متعهد اعلام کرد؛ ولی شارون با زیر پا گذاشتن تعهدات آمریکا، طرح یک کشتار وحشیانه و تروریستی علیه افراد مذکور را پی ریخت. در واقع جنایت جنگی این چهره صهیونیست در صبرا و شتیلا، خیانت به آمریکاییهایی بود که خود را نسبت به حمایت از جان زنان و کودکان فلسطینی متعهد دانسته بودند. شارون اردوگاههای آوارگان فلسطینی در لبنان را با تانک به محاصره درآورد تا مبادا هیچ فردی فرصت فرار و نجات از این جنایت را بیابد. این جنایتکار صهیونیست پس از محاصره، اقدام به تخریب اردوگاهها و کشتار افراد کرد و در طول دو شبانهروز، شمار زیادی از افراد را به کام مرگ فرستاد. سربازان صهیونیست شرکتکننده در حمله اسرائیل به صبرا و شتیلا از صدای فریاد کودکان فلسطینی لذت میبردند.
پس از کشتار افراد، نوبت به بولدوزرهای صهیونیستی رسید تا با ورود به اردوگاههای صبرا و شتیلا، به تخریب کامل آن بپردازند. در جریان جنایت جنگی مذکور یک هزار و 500 زن، مرد و کودک فلسطینی کشته شدند و براساس تحقیقات انجام گرفته از سوی دولت لبنان، شمار کشتهها 2 هزار و 500 نفر بوده است. کارکنان سازمان صلیب سرخ بعد از جنایت هولناک صبرا و شتیلا، در هنگام بررسی اردوگاه کودکانی را یافتند که سر از تنشان جدا شده بود و جسد زنان و دختران کوچکی را یافتند که پیش از گردن زدن، مورد تجاوز قرار گرفته بودند. با وجود تمامی جنایتهایی که شارون در لبنان انجام داد، ولی دادگاه بینالمللی هرگز وی را به پای میز محاکمه نکشاند. با وجود آنکه جنایت زشت و شرمآور صبرا و شتیلا که عار و ننگ برای بشریت به شمار میرود؛ ولی این تنها جنایت شارون نبود. وی دهها کشتار وحشیانه علیه ملت فلسطین به راه انداخت و باید به عنوان یک جنایتکار جنگی، یک تروریست و یک خونخوار محاکمه میشد. بنا به اعتراف روزنامه عبریزبان هاآرتص، شارون زندگی خود را با جنایت علیه فلسطینیان در سال 1953 آغاز کرد.
در آن سال، سربازان صهیونیست به فرماندهی آریل شارون کشتار وحشیانهای را در قبیه به راه انداختند و هفتاد فلسطینی که بیشتر آنان را زنان و کودکان تشکیل میدادند، را کشتند.
استقبال بوش از شارون
آیا آمریکا از جنایتهایی که شارون مرتکب شده، بیخبر بود؟! آمریکا باید حکم بازداشت شارون را صادر میکرد و وی را به خاطر ارتکاب جنایتهای جنگی تسلیم دادگاه بینالمللی مینمود؛ ولی بوش از شارون استقبال و با گرمی از او پذیرایی کرد و از این رو، باید این مقام آمریکایی را شریک نخستوزیر رژیم صهیونیستی در جنایتهایش دانست. آیا بعد از پذیرایی گرم بوش از شارونی که بزرگترین تروریست تاریخ بشریت و همپیمان اصلی بوش در جنگ علیه به اصطلاح تروریسم به شمار میرفت، دیگر کسی حرفهای این مقام آمریکایی در مورد عدالت و دادگری را میپذیرد؟! آیا ملت آمریکا نمیداند که چرا دیگر ملتها حس تنفر نسبت به ایالات متحده را در دل دارند؟!
اگر بوش در مجازات کشورهای حامی تروریست جدی بود، باید از اسرائیل شروع میکرد که در دل خود خونخوارترین تروریستهای جهان را جای داده است تا جایی که شارون، عامل نسلکشیها علیه ملت فلسطین، نخستوزیر آن میشود. آیا کنگره که در سیطره اسرائیل قرار دارد، اقدامی برای مجازات جنایتکاران جنگی صهیونیست صورت داده است یا آنکه به جای مجازات، میلیونها دلار کمک مالی تقدیم تلآویو نموده است؟! با پاسخ به این پرسش به این نکته میرسیم که آمریکا حامی تروریسم میباشد. این کاخ سفید است که پولها را از مالیاتدهندگان آمریکایی میگیرد و مستقیما تحویل تروریستهای صهیونیستی میدهد. این دولت آمریکا است که هزینه گلولهها، بمبها و موشکهایی که صهیونیستها برای نسلکشیهای خود علیه فلسطینیان به کار میبرند، تامین میکند. در کتابی که توسط استرافسکی، جاسوس اسبق موساد نگاشته و توسط روزنامه لوس آنجلس تایمز منتشر شده، آمده است: سازمان جاسوسی اسرائیل پیشاپیش از حملات افراد به نیروهای مارینز در لبنان (سال 1983) مطلع بودند و هرگز آمریکا را از این امر باخبر نکردند که این اقدام در نوع خود خیانت به این کشور بود. پس همانطور که استرافسکی گفته است، موساد از اعطای اطلاعات لازم به آمریکا برای نجات جان سربازانش خودداری ورزید و باعث مرگ 241 آمریکایی شد.
رژیم پرورش یافته تروریسم
"اسرائیل بر پایه تروریسم شکل گرفته است و صهیونیستها برای اشغال فلسطین حتی علیه هیات انگلیسی حاکم بر این کشور نیز مرتکب جنایت شدند و به عنوان نمونه، هتل داود را منفجر کردند که 93 قربانی گرفت و صهیونیستها متعمدا به قتل کارمندان و سربازان انگلیسی دست بردند. آنان همچنین کونت برنادوت، میانجیگر بینالمللی را به خاطر آنکه اطلاعاتی را در خصوص تروریسم صهیونیستی در اختیار جامعه جهانی گذارده بود، به قتل رساندند. ضمنا کشتارهای جمعی که گروهکهای تروریست صهیونیستی علیه فلسطینیها به راه انداختند، نیز شکلی عمومی به خود گرفته بود. فلسطینیها از مهمترین قربانیان تروریسم صهیونیستی در طول نیم قرن گذشته بودهاند. اسرائیلیها با استفاده از سیاست همه جانبه تروریسم توانستند 800 هزار فلسطینی را از خانه، کاشانه و مزارعشان بیرون کند. مناخیم بگین، نخستوزیر اسبق رژیم صهیونیستی در کتابش ضمن اعتراف به اینکه مسئول کشتار دیریاسین بوده است، مینویسد: هدف از این کشتار ایجاد وحشت در وجود فلسطینیها و وادار ساختن آنان برای فرار از خانه و کاشانهشان بود. به هر حال، صهیونیستها با استفاده از روشهای تروریستی موفق به اشغال فلسطین شدند و کشورشان را در این سرزمین بنا نهادند یعنی همان اسرائیلی که مورد حمایت مالی و تسلیحاتی آمریکاست. پس با توجه به تمامی آنچه گذشت، کاملا طبیعی است که ملتها از آمریکا به خاطر بیدادگری و دوروییاش متنفر باشند.