مرکل، تایید نامحدود تل آویو

 یوسف محسن‌زاده
دیدار صدر اعظم آلمان از تل‌آویو و مذاکره وی با سران رژیم صهیونیستی،‌به ویژه در زمانی که نتایج انتخابات پارلمانی فلسطین،‌ جهان را شگفت زده کرده است،‌ نامناسب و انتقاد‌آمیز تلقی می‌شود. مرکل در زمانی که آماده بود به تل‌آوبو سفر کند،‌ اخبار مربوط به پیروزی متحیرانه و شگفتی‌ساز حماس را دریافت کرد. اما در زمانی که انتظار می‌رفت مرکل پایبند آداب و رسوم دموکراسی باشد و از انتخاب مردم فلسطین دفاع کند، در اظهاراتی که متناسب با عرف دیپلماتیک و مبانی دموکراتیک نبود اعلام کرد آلمان کمک‌های خود را به فلسطینی‌ها قطع خواهد کرد. مگر اینکه حماس رژیم صهیونیستی را به رسمیت شناخته و از خشونت پرهیز کند.
با این حال این سفر مرکل،‌ حتی با انتقاد محافل رسانه‌ای آلمان مواجه گردید. یک روزنامه آلمانی نوشت چرا مرکل نباید از اسرائیل بخواهد از اعمال خشونت آمیز علیه فلسطینی‌ها دست بردارد و بعلاوه این پرسش را مطرح کند که آیا مرکل از سیاست‌های اشغالگرانه اسرائیل در باقی ماندن در سرزمین‌هایی که این رژیم در سال 1967 میلادی به اشغال خود درآورد، حمایت خواهد کرد؟ در این میان،‌نکته انتقادی که از دید محافل رسانه‌ای آلمان نیز پنهان نماند این است که سفر مرکل به تل آویو همزمان با تحویل دو زیر دریایی مدرن « دولفین» از سوی آلمان به رژیم صهیونیستی بوده است. این دو زیردریایی قادر به حمل کلاهک‌های هسته‌ای بوده و تحویل آن در این موقعیت زمانی که مباحث هسته‌ای مربوط به پرونده ایران جارو جنجال فراوانی در جهان ایجاد کرده است،‌بسیار نابهنگام انجام گرفته است. روزنامه یونگافیلت چاپ آلمان نوشت معلوم نیست که چرا مرکل به سمت تایید نخبگان نظامی حاکم بر رژیم صهیونیستی حرکت کرده و صلح و سازش خاورمیانه را با مهر تایید زدن بر اقدامات رژیم صهیونیستی حرکت کرده و صلح و سازش خاورمیانه را با مهر تایید زدن بر اقدامات رژیم صهیونیستی حرکد کرده و صلح و سازش خاورمیانه را با مهر تایید زدن بر اقدامات رژیم صهیونیستی که مخالف برپایی هرگونه حاکمیت مستقل فلسطین است مگر حاکمیتی که تحت الحمایه آن باشد- با تهدید مواجه ساخته است.
جالب‌ترین بخش این معامله یک میلیارد دلاری این است که آلمانها مبلغ 333 میلیون دلار این معامله را از جیب خود به شرکت‌های سازنده آن دو زیردریایی پرداخت کردند تا تعهد نامحدود خود را نسبت به تضمین امنیت رژیم صهیونیستی ابراز کنند. حال باید پرسید چرا مرکل مایل است که امنیت و دفاع اسراییل دست نخورده باقی بمانده و آیا اساسا رژیم اسرائیل،‌واقعا مورد تهدید قرار دارد یا اینکه رژیم خود بمنزله منبع دائمی تهدید امنیت همسایگان خود،‌محسوب می‌شود؟ برخی ناظران بر این باورند شتاب دولت مرکل در حمایت سیاسی و نظامی از اسرائیل بی‌ارتباط با دعوت احمدی نژاد رئیس جمهوری کشورمان مبنی بر درخواست از آلمانها برای اختصاص مناطقی از خاک خود به یهودیان که آن را مورد ظلم و ستم در جنگ جهانی دوم قرارداده بودند – نیست. دعوتی که هرچند که با پوزخند آلمانها مواجه شد، اما محافل سیاسی آلمان را به شدت تکان داده و آنان را در تنگنا قرار داد.