غبارى که سودان را در خود فرو نمی‌برد

چرا این حکم در این دوره زمانى صادر شد و سرانجام آن چه خواهد شد؟ با نگاهى به گذشته سودان که این کشور در جبهه سیاسى و نظامی ‌غرب قرار داشت متوجه خواهیم شد که مشکلات این کشور در آن دوره بسیار کمتر بود و این هم به دلیل حضور فردى بنام جعفر نمیرى در پست ریاست جمهورى بود.
در این دروان سودان به عنوان متحد غرب همکارى‌های گسترده‌اى با این کشورها داشت، اما پس از روى کار آمدن عمر حسن‌البشیر به عنوان رئیس‌جمهور و رهبر جدید این کشور، رویکردها هم نسبت به این کشور عوض شد و در این راه مشکلات عدیده‌اى براى آن ساخته شد که مهم‌ترین آن کمک‌ کشورهاى غربى به شورشیان جنوب سودان بود که این امر هیچ‌گاه هم مخفى نماند و در دوره‌اى مادلین آلبرایت وزیر خارجه وقت آمریکا با رهبران این گروه شورشى در کنیا دیدار کرد و قول حمایت‌هاى مادى و معنوى بیشترى به این کشور داد.
سیاستى که بشیر و دیگر مقامات دولتى سودان در پیش گرفته‌اند حفظ تمامیت ارضى این کشور به هر طریق ممکن و با استفاده از تمام امکانات موجود این کشور بود. در این راه سودان هزینه‌هاى بسیارى متحمل شد و عملا بسیارى از بودجه این کشور صرف هزینه‌هاى نظامی‌ براى حفظ کشور شد.
موقعیت جغرافیایی
سودان کشور بسیار پهناورى است که داراى منابع زیر زمینى و رو زمینى بسیارى است و از این رهگذر کشور سرشار و غنى محسوب مى‌شود، نفت آخرین ماده‌اى است که در این کشور کشف شده و براساس داده‌هاى موجود، ذخایر بزرگى از این ماده حیاتى در گوشه و کنار این کشور وجود دارد و در صورت تجزیه این کشور مى‌توان بهتر از این منابع بهره‌بردارى کرد.
در همین راستا بود که در منطقه نفت‌خیز درافور شرکت‌هاى نفتى وارد عمل شدند و با وعده‌هاى رنگارنگ سران برخى از گروه‌هاى این منطقه را فریفتند و از این رهگذر آنها را مسلح کردند تا با استقلال منطقه دارفور، حضور مستقلى در آنجا داشته باشند.
در این میان بود که دارفور به دو گروه طرفدار دولت و مخالف آن تبدیل شد و برخى از مواقع درگیرى‌هاى خونینى میان آنها رخ مى‌دهد که در این درگیرى‌ها متاسفانه هزاران تن تاکنون کشته شده‌اند. دارفور تا سال 2004 منطقه‌اى آرام بود و مردم این منطقه به ‌رغم فقر بسیارى که به آن دچار بودند، زندگى خود را پى مى‌گرفتند، اما به محض آنکه بوى نفت آمد این منطقه هم دچار آشوب شد.
دولت مرکزى وارد عمل شد و تمام تلاش‌هابش براى بازگرداندن آرامش به این منطقه راه به جایى نبرد و درگیرى‌ها همچنان ادامه یافت تا جایى که یکى از گروه‌هاى شورشى این منطقه بنام عدالت و مساوات در خردادماه حمله‌اى را به پایتخت سودان تدارک دید که بعد مشخص شد چاد، اسرائیل و برخى از کشورهاى غربى در این ماجرا دست دارند.
با گسترش درگیرى‌ها در دارفور شبکه‌هاى خبرى غربى وارد عمل شدند و تصویرى از این منطقه ساختند و خواستار دخالت کشورهاى غربى و سازمان ملل در این موضوع شدند، امرى که با وجود تلاش‌ کشورهاى غربى تاکنون راه به جایى نبرده است و دولت خارطوم به شدت در برابر این خواسته کشورهاى غربى مقاومت مى‌کند، چرا که به خوبى از این نکته آگاه است در صورت هرگونه عقب‌نشینى در این مورد باید در موارد دیگر هم عقب‌نشینى کنند.
دولت سودان در این مدت تلاش کرد تا با توجه بیشتر به دارفور و ارائه کمک‌هاى بیشتر، از دامنه درگیرى‌ها بکاهد اما کشورهاى غربى در این مورد کوتاه نیامدند و خواستار اعزام نیروى حافظ صلح به این منطقه شدند که باید امکانات نظامی ‌گسترده‌اى هم به همراه داشته باشند، این کشورها توانسته بودند با استفاده‌ از خاک چاد بیشترین دخالت را در دارفور انجام دهند.
اما پس از مقاومت شدید دولت سودان در برابر درخواست کشورهاى غربى امروز آنها وارد فاز جدیدى شدند که در این رابطه باید به حکم قاضى آرژانتینى دادگاه کیفرى اشاره کرد.
هماهنگی با کشورهای غربی
به نظر مى‌رسد حکمی ‌که لوئیس مورینو اوکامپو صادر کرده است، در هماهنگى کامل با کشورهاى غربى بوده است و در این راه او از حمایت این کشورها هم برخوردار بوده است. در حکم وى آمده است که رئیس‌جمهور سودان به همراه دو تن از مقامات این کشور باید به جرم جنایات جنگى دستگیر و به این دادگاه فرا خوانده شوند، اینکه چرا این حکم دامنه‌اش تا این اندازه گسترده شده بیانگر این امر است که غربى‌ها دامی ‌بزرگ گسترده‌اند تا در صورت نگرفتن همه ماهى‌ها چند ماهى را دام انداخته و از این طریق راه را براى ادامه درخواست‌هاى خود از این کشور هموار کنند.
پس از موضعگیرى کشورهاى مختلف و از جمله کشورهاى عربى در برابر این اتهام، امروز قاضى آرژانتینى خواستار تحویل دو متهم دیگر پرونده شده تا از پیگرد البشیر خوددارى شود و این مهم مى‌رساند که آنها تنها به دنبال تحت فشار قرار دادن دولت سودان هستند و حاضرند در این روند از مراحل کوچک شروع کنند. به نظر مى‌رسد تا چند روز آینده موضوع سودان هم به فراموشى سپرده شود و با حمایتى که از این کشور شده دادگاه بین‌المللى هم از درخواست‌ خود صرف‌نظر کند.