جنبش دانشجویی و انتخابات

مهدی رشیدی مهرآبادی
جنبش دانشجویی یکی از گزینه‌های کلیدی در انتخابات محسوب می‌گردد. هر یک از احزاب سعی بر آن دارند که با دست گرفتن این نیرو یک برگ برنده‌ای را به توانمندیهای خود در انتخابات اضافه نمایند. گرچه از زمان ریاست جمهوری آقای خاتمی عناصر نامطلوبی سعی در سوءاستفاده از این جنبش داشتند لیکن پس از مدتی، نقاب از چهره ایشان افتاد و به آرامی از جنبش دانشجویی مطرود و کنار گذاشته شدند، اما احزاب همچنان برای حضور در بدنه دانشجویی فعالیت گسترده‌ای دارند.
دانشجویان پس از گذراندن دوران بحران در زمان ریاست جمهوری قبلی دچار یک سیاست‌زدگی و افت روحی شدند که این امر به عملکرد همان عناصر نامطلوب برمی‌گردد، اکنون نیز که به انتخابت ریاست جمهوری نزدیک می‌شویم جو دانشگاه و دانشجویان حاکی از یک سیاست‌زدگی و افت دارد که عملاً‌ این جو چند دسته را در بر می‌گیرد.
یک دسته عناصر نامطلوبی که هنوز در بدنه دانشجویی باقی مانده و سعی در القاء تفکرات خود و جوسازی له و علیه موافقان و مخالفان خود دارند و روش آنها نیز همان روش دهه 1374 تا 1384 است و موید سیاسی‌کاری، جوسازی، ایجاد هیاهو، تکریم و تکفیر موافق و مخالف است. دسته دیگر که اکثریت دانشجویان را در بر می‌گیرد نوعی سیاست‌زدگی و اتفاقات سیاسی دارند که به نوعی سردرگمی و خستگی ناشی از بحرانها و سیاسی‌‌کاریهای دوران‌های بل را با خود یک می‌کشند، همچنین دسته دیگر دانشجویانی که غالباً تعداد محدودی هستند و اصلاً عطای سیاست و تفکر سیاسی را به لقایش بخشیده و فقط در محیط دانشگاه به کسی علم مشغولند و عملاً نه آگاهی سیاسی دارند و نه تفکر سیاسی.
سه دسته‌ای که مطرح شد نمود خوبی را نه تنها در دانشگاه بلکه در اجتماع نیز دارا نیستد. اینکه در محیط دانشگاه عده‌ای بدنبال سیاسی‌کاری و عده‌ای بی‌تفاوت و عده‌ای جدای از سیاست باشند نه تنها در شأن دانشگاه و دانشجویان نیست بلکه بی‌شک ضربه‌ای به پیکره جنبش دانشجویی است که بازخورد آن به جامعه نیز برمی‌‌گردد. در این میان راهکارهای زیادی از سوی افراد مختلف ارایه شده است اما بی‌شک آنچه مسلم است پایه خروج از آن را در رهیافتهای ذیل می‌توان یافت:
1ـ استقلال فکری و عملی
جنبش دانشجویی براساس پیمانی که با امام(ره) و انقلاب و اکنون با مقام معظم رهبری دارد، رسالت دارد تا بخشی از اهداف انقلاب و نظام را در همه ابعاد اعم از علم و دانش، سیاست، اقتصاد و... به دوش کشد و این قضیه میسر نمی‌شود مگر آنکه سران جنبش دارای استقلال تفکر و پیرو آن عملکرد مستقل داشته باشند. هر موضوعی را از زاویه دید یک طالب علم و پژوهشگر برای حل مشکلات جامعه و نظام اسلامی ببینند و به بدون مشکلات نفوذ کنند و حقایق و استدلالات خود را بیرون کشیده و مشکل را حل نمایند چرا که با ایستایی و بی‌تفاوتی نه تنها مشکلات حل نمی‌شود بلکه هر روز باری بر آن افزوده می‌گردد. استقلال فکری و عملی نیز نیازمند مطالعه، تفکر و تامل در مباحث، مسایل و مشکلات است.
2ـ وحدت و یکپارچگی
همانگونه که امام خمینی(ره) نیز می‌فرمودند پیروزی انقلاب اسلامی مرهون وحدت کلام بود. جنبش دانشجویی نیز برای فائق آمدن به مسایل باید به یک وحدت و یکپارچگی در هر زمینه‌ای برسد که این وحدت نیازمند همراه شدن و گفتگوی بین بدنه جنبش است؛ یعنی گفتگو می‌تواند در زمینه مسایل علمی باشد به این طریق که محققان جنبش اعم از پژوهشگران دینی، ‌محققان علمی و فرهنگی و... در کنار یکدیگر قرار گرفته و پروژه‌های خود را با همفکری یکدیگر شروع و یا به پیش برند که مطمئناً مسئولین نیز به این گروههای علمی و تحقیقاتی ارج نهاده و امکانات را تحت اختیارشان قرار داده و کمک خواهند نمود، در مسایل سیاسی نیز به همین منوال است، اگر گروههای مختلف در بدنه دانشجویی بحث «گفتمان سیاسی» را آغاز نمایند خود به خود گروههای نفوذی و کسانی که نیت خیر ندارند، یا چهره آنها کاملاً آشکار می‌شود وی یا به آرامی از میان بدنه دانشجویی حذف خواهند شد که نمونه بارز این گفتگو و عملکرد زیبای آنها را می‌توان در سمینار «راه امام(ه) و انقلاب» اتحادیه دانشجویان مستقل که چندی پیش برگزار گردید مشاهده نمود. در سایه گفتمان، وحدت و یکپارچگی بوجود می‌آید و دشمنانی را که در قالب دوست پیدا می‌شوند، مشخص شده و از همه مهمترین رکودی که بدنه دانشجویی را در بر گفته است درهم می‌شکند.
لذا انتخابات ریاست جمهوری آینده می‌تواند بهانه خوبی برای شروع دوره جدیدی از فعالیت بدنه جنبش دانشجویی و خروج از رکود و برگشت به صحنه فعالیتهای علمی و سیاسی باشد حتی در این میان پیشنهاد می‌گردد که برای شروع فعالیت جنبش دانشجویی عملکرد اقتصادی دولت مورد نقد و بررسی قرار گیر و از کاندیداهای ریاست جمهوری برنامه‌های مدون اقتصادی، سیاسی و فرهنگی‌شان را طلب و نقد و بررسی نمایند.
به امید آنکه جهت پیشبرد اهداف نظام مقدس جمهوری اسلامی و توسعه و پیشرفت ایران عزیز همانگونه که این جنبش امام(ره) بود باز هم پیشاهنگ و زمینه‌ساز فعالیتهای این نظام و انقلاب باشد.