محمدصالح المسفر
تداوم موجودیت مصر بدون جنوب این کشور محال است، زیرا منطقه جنوب مصر نبض و شریان حیاتی این کشور به شمار میرود، اما از نظر فکری و روحی مصر با مشرق زمین پیوند خورده و نصر با تمدنهای دیگر تعاملی مثبت داشته است. فراعنه مصر به سرزمین شامات اهتمام ویژهای داشتند، شامات از مرزهای شمال شرقی مصر تا مرزهای عراق کشیده شده است و فراعنه قبل از میلاد به منظور حمایت از مصر امنیت و ثباتش توافقنامهها و پیمانهایی را با پادشاهان سرزمینی شامات امضا کردند.
مصریان به دو دین شرقی مسیحی و اسلام گرویدند و با مشرق زمین همکاریهای تجاری سودآوری داشتند و سپاهیان «تحمتس و رامس» از فرمانروایان بزرگ فراعنه هموارع برای دفاع از مصر عازم شامات میشدند و «قطز» و «الظاهر بایبرس» از مملکتهای مصر به مقابله به تهاجمات تاتارها و صلیبیها برخاستند، زیرا که آنان در قلمرو استراتژیک مصر بودند و زمانی که جنگجویان بیباک مصر در دوران تسلط فرانسویها و انگلیسیها درصدد دفاع از موجودیت خود در مصر برآمدند دریافتند که امنیتشان در سواحل عکا در فلسطین تامین میشود.
هدف ابرقدرتهای بیگانه در زمان ما به سلطه درآوردن کامل مصر و جداسازی آن از کشورهای اطرافش جهت یکهتازی در آن و ممانعت از برقراری ارتباط و تعامل آن با طرفهای قدرتمند است، همان کاری که آمریکا در حال حاضر انجام میدهد و اسرائیل به آن میاندیشد. مناخیم بیگن نخستوزیر پیشین رژیم صهیونیستی درباره مصر میگوید: «مصر به یک شیشهای میماند که ته آن در لیوان و سر این شیشه در صحرای سیناء قرار دارد و اسرائیل به یک تکه چوب پنبه میماند که بر سر این شیشه مصر پوشانیده و دهانه آن را کامل مسدود میکند.» آیا سیاستمداران مصر قبول میکنند که اسرائیل آنان را حبس کند و تمامی منفذها را به روی آن جهت تحقق اهداف ابرقدرتها ببندد؟
علل و انگیزههای اسرائیل را از اقدامات جائرانه علیه ملت فلسطین و محاصره و جداسازی و ساخت دیوار حائل را میدانم، اما نه تنها من بلکه هیچ کس نمیداند که چرا ملت فلسطین را در قفس تنگ محاصره حبس کرده است، امری که با اقدام شهرکنشینان صهیونیست در ساخت دیوار حایل همسویی کامل دارد.
یک بام و دو هوا
دولت مصر از گشودن گذرگاه مرزی رفح خبر میدهد، اما همین که آن را باز میکند مجدد میبندد و زمانی که این گذرگاه را گشود، فقط به تعداد اندکی از بیماران فلسطینی اجازه عبور داد.
چه مسئلهای باعث میشود که مصر مانع از رفت و آمد فلسطینیان از این گذرگاه شود، حال آنکه همواره شاهدیم مقامات جنبش مقاومت اسلامی حماس به منظور بازگشایی گذرگاه رفح با مقامات مصر مذاکره میکنند. ما میدانیم که مصر یک کشور مقتدر است، پس چرا مرزهایش تحت حاکمیت رژیم صهیونیستی است و فقط با اجازه اسرائیل ـ دشمن درجه خود ـ و اروپاییها با گشودن مرزهایش موافقت میکند، اروپاییها که سر منشا تمامی مشکلات ما به شمار میرود، چرا مصر تمامی مواد سد «بارلیو» را وارد میکند تا دیواری را به منظور جداسازی نوار غزه از قلمرو استراتژیک خود احداث کند (مصر این سد را پس از جنگ 67 در کانال سوئز به منظور جداسازی مصر از قلمرو راهبردی خود در شرق احداث کرد.) وظیفه دینی و ملی مصر این است که مانع از ایجاد دیوار میان خود و همسایه عربی خود باشد، خواه این دیوار دیوار سیاسی، اقتصادی، نظامی باشد. این روزها مصر مقدمات نشست رهبران حماست با مقامات قاهره جهت رایزنی به نیابت از مقامات اسرائیل در مورد آزادی گلعاد شالیت نظامی ربوده شده صهیونیستی در ازای آزادی اسیران فلسطینی را فراهم میسازند. مصر گشودن گذرگاه رفح را به آزادی شالیت مشروط کرده است. از سوی دیگر محمود عباس رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین و دیگر مقامات این تشکیلات به سران تلآویو میگویند که آزادی اسیران فلسطینی در ازای آزادی شالبت به منزله نابودی تشکیلات خودگردان فلسطین است. و بنا به گفته خبرگزاریها؛ طرف مصری متعهد شده که گذرگاه مرزی رفح را تا آزادی شالیت بسته نگه دارد. عجیبتر این که مصر متعهد شده که مرزهای را برای فلسطین اشغالی را به منظور تحقق اهداف و اسرائیل، بسته نگه دارد. ماههای آتی که با توجه به موسم حج مهمترین ماههای دینی اسلامی به شمار میرود مصریها با برادران فلسطینی خود که میخواهند از گذرگاه رفح وارد غزه شوند چگونه رفتار خواهند کرد؟