اهداف فتنه‌انگیزی در عراق

یوسف محسن‌زاده
بی‌شک کسانی که مرقد عسکریین علیهماالسلام در سامرا را منفجر کردند، هدفی جز متلاطم ساختن صحنه داخلی عراق از طریق ایجاد آشوب و فتنه مذهبی میان شیعیان و اهل سنت نداشتند.
از طرفی، کسانی که به این اقدام بزدلانه مبادرت ورزیدند، قطعاً باید جزو یکی از گروه‌های ذیل باشند:
الف: گروههای تکفیری که نام دیگر گروه‌های سلفی و وهابی هستند که امروزه تحت فرماندهی زرقاوی در مناطق سنی‌نشین عراق مشغول فعالیت بوده و پیروان اهل‌بیت را بمنزله نخستین هدف عملیات انفجاری و انتحاری به حساب می‌آورند. زرقاوی چندی پیش صریحاً شیعیان را کافر دانست و کشتن آنان بر هواداران خویش را واجب شمرد. به همین دلیل، گروه‌های انتحاری وابسته به زرقاوی در سال گذشته عمده حملات خود را علیه مساجد، بازارها و اماکن مسکونی شیعیان که بیش از 65 درصد جمعیت عراق را تشکیل می‌دهند، متوجه ساختند.
زرقاوی امیدوار است مورد حمایت سنی‌های عرب که تعدادشان کمتر از 15 درصد جمعیت عراق است، قرار گیرد. با این‌حال، هنوز یک مرزبندی کمرنگ میان سنی‌های عرب و زرقاوی وود دارد که مانع از آن شده است که میان این امر، اتحادی صورت گیرد. هرچند که میان پس‌مانده‌های حزب بعث و زرقاوی بر سر کشتار شیعیان توافق صورت گرفته است.
ب: تفاله‌ها و پس‌مانده‌های رژیم عراق که همواره نشان دادند به نمادهای دین و رموز مذهبی اهل‌البیت(ع) بی‌اعتنا و در طول حاکمیت خود، بیشترین تلاش خود را برای قتل و تبعید شیعیان و ابقای محرومیت اجتماعی و فرهنگی و سیاسی آنان بکار بردند و در گذشته، گنبد و بارگاه امام حسین(ع) را با توپخانه گلوله‌باران کردند و اینک هم بعید نیست که آنان در مسیر خلق هرج‌ومرج در عراق و ایجاد آشوب و فتنه و درگیر ساختن شیعیان و اهل سنت، حرمین عسکریین(ع) را مورد حمله قرار داده باشند. با این حال باید توجه داشت تفاله‌های حزب بعث عراق عمدتاً در مناطق مسکونی سنی‌نشین فعالیت دارند و عمده سربازگیری خود را از این مناطق انجام می‌دهند.
ج: عوامل موساد و سازمان‌های اطلاعاتی و امنیتی اسراییل: اکنون این یک واقعیت مسلم است که عوامل سازمان‌های جاسوسی و اطلاعاتی اسراییل در مناطق مختلفی از عراق و به ویژه کردستان عراق فعال بوده و دفتر و دستک و امکانات مخابراتی و جاسوسی ایجاد کردند و در پوشش‌های مختلف، چه در قالب هیأت‌های رسمی اروپایی و یا آمریکایی و یا عقد قراردادهای تجاری در عراق سرگرم رصدکردن فعالیت‌های سیاسی موجود به‌ویژه خنثی کردن تلاش شیعیان برای تشکیل دولت مرکزی هستند.
واقعیت این است مسأله‌ای از این امر ناگوارش برای اسراییلی‌ها وجود ندارد که جریان حزب‌الدعوه و مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق حاکمیت مرکزی را تشکیل دهند. اسراییلی‌ها توسل به جنگ مذهبی را راهی شناخته‌شده برای تعمیق هرج‌ومرج امروزین در صحنه عراق بحساب آورده و به احتمال قوی به عوامل خود مأموریت انهدام حرمین عسکریین را دادند.
با این‌حال باید توجه داشت هوشیاری بموقع و مدبرانه مرجعیت دینی و سیاسی شیعیان عراق و به‌ویژه صدور پیام‌های سریع از سوی حضرات آیات عظام و همچنین تأکید رهبر معظم انقلاب اسلامی، موجب شد که چشم‌انداز فتنه‌انگیزی و آشوب و درگیری که دشمنان وحدت عراق در انتظار آن بودند، محقق نگردد. بی‌شک این هوشیاری، اهداف دیگر فتنه‌ها و آشوب‌های آتی را نیز در نطفه خفه خواهد کرد.