رایس و توجه تازه به مسایل ایران!

یوسف محسن‌زاده
در خبرهای اوایل هفته جاری درباره تصمیم وزارت خارجه آمریکا برای راه‌اندازی و تأسیس یک دفتر در شیخ‌نشین دبی بمنظور برخورداری از امکان نظارت و مراقبت نزدیک تحولات سیاسی ایران و برقراری ارتباط با محافل موردنظر خود، خبری منتشر شده است که نباید بی‌تفاوت از آن گذشت. البته آمریکایی‌ها، مطابق خبری که آسوشیتدپرس آن را نقل کرده است در دبی دفتری برای پلیس فدرال آمریکا که بخشی از کارهایش به جاسوسی و شناسایی مخالفان آمریکا مربوط می‌شود، تأسیس کرده‌اند. اما دفتر تازه که وابسته به وزارت خارجه آمریکا بوده و متصدیان آن بایستی زبان فارسی را به‌طور روان و سلیس تکلم نمایند مأموریت‌های سیاسی برای آن تعریف شده و نشانه‌ای از فریب مضاعفی است که رایس- وزیر امورخارجه آمریکا- در جهت کامل کردن مطالعات سیاسی آمریکا در مورد ایران‌شناسی و تقویت نفوذ و حضور سیاسی آن میان برخی از محافل شناخته‌شده ایرانی، قایل شدند.
علاوه‌بر این باز هم در مورد حضور دو تن از سردمداران شعبه سکولاریستی دفتر تحکیم وحدت در همایشی که از سوی سناتوراهی آمریکایی معاند ایران ترتیب داده شده است، خبری درج گردید که خود مؤید حدس و گمانه‌های قبلی در مورد وجود ارتباطات پنهان میان برخی از فعالان سیاسی بظاهر اصلاح‌طلب با نهادهای سیاسی و امنیتی آمریکا می‌باشد. بدیهی است این تحولات بی‌ارتباط با عزم ملی ایرانیها برای مبدل شدن به یک قدرت اقتصادی، سیاسی و فرهنگی در سطح منطقه و جهان اسلام و همچنین تکاپوی دانشمندان جوان ایرانی برای دستیابی به قله‌های رفیع فناوریهای پیچیده جهانی، نبوده و نیست.
آمریکایی‌ها که از تکرار وقوع انقلاب‌های مخملی سرخورده شدند اکنون بعد از 27 سال از پرخاشگری و عداوت مداوم، از لزوم بروز شکاف میان دولت و مردم ایران سخن می‌گویند و بر طبلی می‌کوبند که بعد از پیروزی احمدی‌نژاد، آن را از اصلاح‌طلبان گرفته و به کوبیدن آن مشغول شدند. بی‌شک، اقدامات آمریکایی‌ها نیاز است که در دو بعد مورد تقابل و مواجهه قرار گیرد:
الف) نمایش مداوم و پیوسته همبستگی ملی و اتحاد و پیوند دولت و ملت که بارها در گذشته در مناسبت‌های ملی به نمایش گذاشته شده است. به جرأت می‌توان گفت ایران برخلاف تمام کشورها، همواره شاهد تظاهرات و راهپیمایی‌هایی در طول سال می‌شود که مردم نه در اعتراض به دولت که در تأیید جهت‌گیری‌های آن به‌ویژه در عرصه سیاست خارجی، در آن شرکت می‌کنند. اکنون برای اتحاد و پیوند بعنوان یک هدف سیاست خارجی آمریکا درآمده است و از اینرو ضرورت تأکید بر آن، مضاعف شده است.
ب) برخوردهای امنیتی با بسترسازان هیمنه و سیطره آمریکا در کشور و منکوب کردن هرگونه تحرک و ندای همخوان با نقطه‌نظرات سناتورهای آمریکایی- که نمایندگان بی‌جیره و مواجب رژیم صهیونیستی‌اند- باید تاکید کرد تکیه غربی‌ها بر مقوله حقوق‌بشر بعنوان برگی است که هیچگاه آن‌ها، آن را از دست نخواهند داد هرچند که در این زمینه ایران اقداامت صادقانه‌ای نیز انجام دهد. لذا نه‌فقط نباید به چنین دعوتها برای احترام به حقوق‌بشر، که از سر ریاکاری و نفاق ابراز می‌شود، بی‌اعتنایی نشان داد بلکه باید تحرکات دنباله‌روهای داخلی آنها را رصد و بموقع منکوب کرد.