اخوان‌المسلمین به دنبال خلق شگفتی

گروه بین‌الملل، سید عماد حسینی: تقلب، رشوه دادن، ضرب و شتم نامزدها و هوادارن آنها و حتی دستگیری هوادارن و بسیج امکانات دولتی به نفع یک جریان خاص هیچ‌ یک مانع از آن نشد که اخوان‌المسلمین 13 کرسی دیگر از پارلمان مصر را به خود اختصاص نداده و 37 نفر دیگر را هم راهی دور دوم این انتخابات نکنند. به اعتقاد منابع نزدیک به اخوان‌المسلمین با وجود تمامی فشارهای اعمال شده علیه نامزدها و رای‌دهندگان جهت شکست دادن جریان اسلامگرا در مصر اما پیروزی 13 نامزد اخوان‌المسلمین در مقابل کسب تنها 6 کرسی توسط حزب حاکم در دور اول نشان از قدرت این جریان در میان جامعه مصر دارد.
گرچه نمی‌توان 12 تا 14 کرسی (اختلاف نظر همچنان در مورد این رقم وجود دارد) را در مقابل 144 کرسی که در این مرحله از انتخابات مصر، افراد آن مشخص می‌شوند، عدد بزرگی دانست اما همین‌ مقدار هم به اضافه 34 کرسی مرحله اول می‌تواند جایگاه بسیار مناسبی را برای اخوان در مجلس مصر ایجاد کند به نحوی که برخی از کارشناسان حتی از کسب یک پنجم و یا یک چهارم از کرسی‌های پارلمان مصر توسط اخوان‌المسلمین خبر می‌دهند.
در این حال نباید موج اصلاحات حاکم بر مصر را هم نادیده گرفت، موجی که با انتخابات مستقیم رییس‌جمهور آغاز و اکنون با حضور قدرتمند جریانی که 50 سال است فعالیت رسمی آن ممنوع شده ادامه پیدا کرده است.
در این انتخابات سازماندهی مناسب و بخصوص بسیج گسترده زنان اسلامگرا توسط اخوان‌المسلمین بسیار جلب توجه می‌کرد، به نحوی که می‌شد براحتی زنان محجبه‌یی که با وجود تهدیدهای صورت گرفته برخی از اوباشی که گفته می‌شود توسط احزاب رقیب از جمله حزب حاکم اجیر شده بودند را دید که در دسته‌های چند نفره وارد مراکز انتخاباتی شده و آرای خود را به صندوق‌ها می‌انداختند.
اخوان‌المسلمین در دور دوم بر سرتصاحب 60 کرسی رقابت می‌کرد که حداقل 13 کرسی آن را به دست آورده و 37 نامزد دیگر را در مرحله دوم که در 9 استان مصر شنبه آینده برگزار می‌شود در اختیار دارد.
این پیروزی قابل توجه پیش‌بینی‌های کسب 50 کرسی در پارلمان را برای اخوان‌المسلمین به حد نصاب 75 کرسی رساند تا بدین شکل بزرگترین فراکسیون مخالف حزب حاکم در صحن پارلمان حضور یابد. این در حالی است که تنها یک بار آنهم در انتخابات 1987 اخوان‌المسلمین از طریق ائتلاف با دو حزب دیگر و اعلام یک لیست واحد توانسته بودند 78 کرسی را بطور مشترک با این احزاب به دست آورند.
در این چارچوب نباید از نقشی که استان اسکندریه برای اخوان ایفا کرد غافل شد، اسکندریه به عنوان پایگاه اصلی اندیشه‌های اخوان‌المسلمین این بار هم حمایت خود را از این جریان اعلام و 11 نفر از 13 نامزد اخوان را بطور مستقیم به مجلس فرستاد.
حضور پررنگ و قدرت گرفتن راهبردهای سیاسی در میان جریان‌های اسلامگرا تنها منحصر به مصر نیست بلکه پیروزی اخوان‌المسلمین در مصر را باید امتدادی برای قدرت گرفتن احزاب، گروه‌ها و جنبش‌های اسلامی در ساختار سیاسی کشورهای عربی و اسلامی مانند، پاکستان، ترکیه، بحرین، قطر، عراق و فلسطین با توجه به حضور حماس در انتخابات پارلمانی فلسطین دانست، فرآیندی که پس از حوادث سپتامبر 2001 قدرت بیشتری یافت.
در این میان بسیاری از صاحبنظران ترکیه را بهترین نمونه برای این راهبرد می‌دانند که توانسته است هم حمایت ملل اسلامی را به دست آورد و هم غرب را از خود راضی و بلکه خشنود سازد.
در این رابطه سخنان بوش در تمجید از متد حزب اسلامگرای عدالت و توسعه ترکیه هرگز فراموش نمی‌شود که این احزاب را آمیزه‌یی از دموکراسی سکولار و اسلامگرایی دانسته و از آن به عنوان نمونه‌یی برای کشورهای اسلامی خاورمیانه دانست. او در عین حال ابراز امیدواری کرد دولتی در عراق تشکیل شود که از ترکیه اسلامگراتر و از ایران دموکرات‌تر باشد.
اخوان‌المسلمین از معدود سازمان‌های اسلامگرای قدیمی است که همچنان به فعالیت خود ادامه داده و در عین حال واشنگتن نام آن را در لیست سازمان‌های تروریستی قرار نداده است از اینرو در سایه نوعی رضایت و حتی همسویی بین‌المللی و بخصوص آمریکایی و نیز نوعی آشتی اجتماعی داخلی با جامعه و با سازماندهی قدرتمند که در این انتخابات آن را به منصه ظهور گذارد به اهدافی که چند دهه پیش نظریه پردازانی چون حسن البنا آن را برای این سازمان قرار داده بودند بیش از پیش نزدیک‌تر شده است.