انگلیس: دایه‌ای مهربان‌تر از مادر

حمید دلدار
استوارات لینج سفیر انگلیس در کویت در گفتگو با روزنامه کویتی القبس مدعی شده ایران تولید برق را بهانه‌ای برای ساخت سلاح اتمی کرده است. وی فعالیت‌های هسته‌ای ایران را باعث نگرانی کشورهای همجوار دانسته و مدعی شده مسئولان کویتی بارها نگرانی خود را ازاحتمال نشر مواد رادیو‌اکتیو نیروگاه هسته‌ای بوشهر بر اثر بلایای طبیعی به وی اعلام کرده‌اند. سفیر انگلیس مدعی شده انگلیس مایل به خروج نیروهای خود از عراق است اما بلافاصله افزوده در صورت خارج شدن نیروهای نظامی انگلیس احتمال وقوع جنگ داخلی در عراق وجود دارد.
از آنجا که سفیر موظف به اجرای دستورالعمل دولت متبوع خود بوده و این اظهارات بیانگر سیاست خارجی انگلیس می‌باشند یادآوری برخی نکات مناسب به نظر می‌رسد:
این اظهارات را سفیر کشوری ایراد نموده که درجنگ جهانی اول و دوم بی‌طرفی ایران را نادیده گرفت، نظامیان عده زیادی از نظامیان ایران را به خاک و خون کشیدند، خانواده‌های آنان را یتیم نمودند و با غارت محصولات کشاورزی و نفتی ایران، قحطی و ویرانی را برای ملت ایران به ارمغان آوردند. کشوری که به شهادت تاریخ دست نظامیانش به خون نظامیان و شهروندان عراقی نیز آشفته است. کشوری که برای چهارمین بار در کمتر از یک قرن به عراق لشکرکشی کرده و برای سومین بار بصره را به اشغال خود درآورده‌اند.
این اظهارات را سفیر کشوری می‌زند که نخست‌وزیر و وزیرخارجه‌اش اسراییل را به وجود آورده و با حمایت‌های سیاسی و نظامی خود، نقش اساسی درتحکیم آن داشته است. کشوری که به استناد گزارش‌های مختلف- حتی در رسانه‌های انگلیس- نقش اساسی در تجهیز اسراییل به سلاح‌های اتمی داشته است.
کشوری که مسئول اصلی دربه‌دری میلیون‌ها فلسطینی و تحقیر همه اعراب است. کشوری که مطبوعاتش به طور مرتب مطالب تحقیر‌آمیزی علیه اعراب و مسلمانان می‌زنند و از هر فرصتی برای توهین به اعراب- حتی سفیران کشورهای عرب در لندن- استفاده می‌کنند. کشوری که بیشترین منافع را از قبل تجارت با کشورهای نفت‌خیز عرب می‌برد و درعین حال هنوز سیاستمداران آن در حال و هوای دوران تسلط بر کشورهای منطقه، زبان تهدید و تحقیر را گشوده‌اند.
کشوری که به خاطر حمایت‌های عملی سیاسی و کمک‌های فنی، نظامی و اطلاعاتی پنهان را از رژیم صدام عملا در جنایات این رژیم از جمله اشغال کویت شریک است. به قول یکی از شهروندان کویتی:" از یک طرف درعمل از حمله صدام به ایران حمایت کردند و مانع از محکوم شدن صدام به عنوان متجاوز در سازمان ملل شدند و از سوی دیگر با پخش اخبار و مشورت‌های محرمانه سر تا پا دروغ، وحشت از ایران را در دل کشورهای عرب انداختند و سرانجام به عنوان بیرون کردن صدام و رفع اشغال پس‌انداز ملت کویت را که بالغ بر میلیاردها دلار بود غارت و خزانه کویت را که ثروتمندترین کشور نفتی بود خالی نمودند. اکنون خدا می‌داند آنها چه نقشه‌ای در سردارند و برای آینده چه خوابی را برای ثروت‌های مردم کویت دیده‌اند". کشوری که از عدم تمکین به پیمان منع گسترش، در خصوص حرکت به سوی محو سلاح‌های هسته‌‌ای و جلوگیری از انتقال دانش ساخت این سلاح‌ها فراتر رفته و همراه با باند ماجراجوی نومحافظه‌کار آمریکا که سودان تسلط مطلق بر نظام بین‌المللی را دارند، با نقض همه قوانین بین‌المللی در حال ساخت بمب‌های کوچک هسته‌ای برای ارعاب کشورهای غیرهسته‌ای و باج‌گیری از ملت‌های دنیاست.
طنزآمیز آن است که آقای سفیر فراموش نموده کویت کشوری مستقل و دارای دولت‌ است و کسی به وی وکالت نداده در مورد خطر زیست‌محیطی نیروگاه بوشهر با ایران مذاکره کند. راستی چرا آقای سفیر به لندن یادآوری نمی‌کند که باید به اعتراضات و شکایات مردم و سازمان‌های مختلف و دولت ایرلند در مورد آلودگی دریای ایرلند به واسطه فعالیت نیروگاه و تاسیسات غنی‌سازی هسته‌ای" سلافیلد" جوابی بدهد.
راستی اگر انگلیسی‌ها در این مورد حساسیت دارند چرا در مورد همسایه ایرلندی خود کاری نمی‌کنند و شکایات ایرلندی‌ها در محافل اروپایی به جایی نمی‌رسد و رسانه‌های انگلیس به این موضوع توجهی نشان نمی‌دهند؟
آقای سفیر انگار فراموش کرده که همین هفته گذشته بود که فیلمی از رفتار ضدانسانی نظامیان انگلیس با نوجوانان بصره آن هم پس از دو سال و به صورت تصادفی پخش شد و نشان داد منظور انگلیسی‌ها از آشوبگران و کسانی که علیه نیروهای اشغالگر مبارزه می‌کنند چه کسانی هستند. آیا بهتر نبود آقای سفیر در مورد رفتاری که با نوجوانان عرب بصره شد توضیح و نسبت به محاکمه نظامیان مذکور و تحقیق در مورد وقایع مشابه و جلوگیری از استمرار آن قول بدهد. البته ما نباید منتظر جواب آقای سفیر باشیم بلکه ابراز تردیدی که" بلر" در مصاحبه خود در آفریقای جنوبی نسبت به این ماجرا نمود، نشان می‌دهد که حتی اگر از رفتار ضد انسانی انگلیسی‌ها فیلم تهیه شده باشد، درتجاهل و کتمان آن ابا نخواهند کرد.
البته آقای سفیر جرات ندارند به خبرنگار روزنامه کویتی بگویند که در سنت سیاسی انگلیس بین صهیونیست و عرب تفاوت از زمین تا آسمان است. در مورد عرب تحقیر و توهین و کتک زدن نوجوانان تظاهرکننده نه تنها جایز است بلکه لذت‌بخش نیز هست؛ همان‌ گونه که در فیلم کتک زدن نوجوانان بصره دیدیم. اما اگر نظامیان رژیم تل‌آویو حتی اقدام به قتل تعمدی یک سفید‌پوست انگلیسی در اردوگاه پناهندگان فلسطینی در "رفح" نمایند، صدایی از دولت انگلیس درنخواهد آمد. آنها می‌خواهند این آپارتاید سیاسی و رفتار دوگانه سیاستمداران انگلیس را بهتر درک کنند، می‌توانند در مورد قتلTom Hurndall و واکنش دولت متبوعش نسبت به رژیم صهیونیستی خود به بررسی بپردازند.