کمبود سوژه

محراب ایرانی
با توجه به این که انتخابات خبرگان در سال آینده برگزار می‌گردد و تا آن موعد، زمان زیادی مانده است، اما عده‌ای از افراد شاخص جناح اصلاح‌طلب و به تبع آن سایت‌های وابسته در اقدامی یکسویه، خط خاصی را دنبال می‌کنند و بیش از آن که به موضوعات اثباتی در خصوص مجلس خبرگان، وظایف و کارکردهای آن بپردازند بیشتر به شایعه‌سازی و تأکید بر امور غیرواقع و مبهم می‌پردازند.
مثلاً خطی که این جماعت در چند روز گذشته به صورت پررنگ به عنوان ابزار تبلیغی از آن بهره می‌گیرند موضوع تحجر است، به طوری که دیگران را متحجر معرفی می‌کنند و از همین حالا فضای آینده را تیره و تار جلوه می دهند و با زبان بی‌زبانی می‌خواهند بگویند جز ایشان هر کسی که به خبرگان برود و برای این مجلس کاندیدا شود، متحجر و واپسگرا است.
اگر حافظه تاریخی دوستان اصلاح‌طلب به آن‌ها اجازه دهد و کمی بیندیشند، پی خواهند برد که چه افراد و چه کسانی در ترویج و دامن زدن به تحجر کوشیدند و چه افرادی و چه جریانی برای اولین بار کوشیدند با ترویج انجمن حجتیه و ابراز ندامت از گذشته خود به تطهیر انجمن حجتیه بپردازند.
محافل بیرونی و درونی این سوپر اصلاح‌طلبان و آینده‌ای که آن‌ها به دنبال آن هستند بیشترین سنخیت را با تفکر انجمن حجتیه دارد و اینگونه اظهارات در فضای امروز کشور بیشتر فرافکنی و سوژه‌سازی سیاسی است. شاید سخنرانان حرفه‌ای اصلاح‌طلب دچار فقر سوژه شده‌اند و از بی‌سوژگی دست به دامن چنین سخنان و کلمات بی‌ربطی شده‌اند.
دوستی می‌گفت برخی اصلاح‌طلبان در آرامش نمی‌توانند آرام بگیرند و هر چند وقت یکبار باید موضوعی را خود طرح کنند، بعد آن را بزرگ نمایند و بعد تا می‌توانند آن را بکوبند تا شاید از رهگذر آن صیدی بگیرند و مقصود حاصل شود.
اگر از این گفته عبور نماییم رفتاری که شاهد آن هستیم و قطب‌بندی‌های کاذبی که عده‌ای در جامعه ایجاد می‌کنند و اظهارات زودهنگام آن‌ها، بی‌شباهت با نکته فوق نیست. پس کمی بیندیشیم.