آینده یک پیروزی (بخش دوم و پایانی)

دست از حمایت تبعیض‌آمیز از اسرائیل بردارید، دست از تروریست خواندن ما بردارید. این سیاست، احساس سرکوب و ستم به وجود می‌آورد و سرکوب و ستم می‌‌تواند به فاجعه بیانجامد. سوالی دارم: اگر ایالات ‌متحده آمریکا تحت اشغال قرار داشت آیا مردم آن کشور چنین وضعی را می‌پذیرفتند؟ در جنگ جهانی دوم وقتی هواپیماهای ژاپنی «پرل هاربر» را در هم کوبیدند، آیا آمریکا آن ضربه را با بمباران اتمی ژاپن تلافی نکرد؟ پس با ما منصف باشید.
اتحادیه اروپا و ایالات ‌متحده آمریکا باید با ما همکاری کنند. حضور حماس اکنون در انتخابات به پیروزی رسیده، تضمینی برای امنیت و ثبات در منطقه است. پول‌هایی که غرب تا امروز به فلسطین داده است، تنها نصیب کسانی شده که شکم‌های برآمده از سیری داشته‌اند. مردم محروم و فقیر سرزمین ما هرگز بهره‌ای از آن پول‌ها نبردند. ما (در حماس) مردمی درستکاریم. پولی که ما دریافت می‌کنیم طرف کمک به محرومان و نیازمندان واقعی خواهد شد. ما آن پول را برای آموزش و پرورش، خدمات اجتماعی، ایجاد تاسیسات زیربنایی، بهداشت و یاری دادن فقرا و یتیمان خرج خواهیم کرد. آن را صرف مردمی خواهیم کرد که در سطوح پایین‌تر جامعه فلسطینی قرار دارند.
نترسید از اینکه ما پولی را که از شما می‌گیریم به مصرف خرید اسلحه برسانیم. اسلحه را همواره می‌توان در بازارهای سیاه پیدا کرد. پروایی از گفتن نداریم که ما نیروهای مسلح خود را به اسلحه خریداری شده از همان بازارها مجهز کرده‌ایم. ما این کار را انجام داده‌ایم، زیرا تنها اسلحه‌ است که موجودیت ما را در برابر اسرائیل مسلح تا بن‌دندان ضمانت می‌کند. اگر یک کشور فلسطینی به معنای درست و عادلانه آن به وجود آید، تمامی گروه‌های مسلح فلسطینی در ارتش (ملی) ما ادغام خواهند شد.
سازمان الفتح مدت سی سال با اسرائیل مذاکره کرد، ولی اسرائیل چه کرد؟ او دست به هیچ عملی که متناسب با آمادگی مردم فلسطین برای حل مسائل از راه مذاکره و پرهیز از ادامه جدال و خونریزی باشد، انجام نداد. هنگامی که حماس در انتخابات پیروز شد شیمون پرز گفت که اسرائیل تنها در صورتی وارد مذاکره می‌شود که حماس اسلحه را بر زمین بگذارد.
این تکرار همان چیزی بود که اسرائیل قبلاً به سازمان آزادی‌بخش فلسطین (الفتح) نیز گفته بود. آیا اسرائیل از ما می‌خواهد که سی سال دیگر را نیز با مذاکرات بی‌حاصل بگذرانیم؟
غرب، چیزی برای ترسیدن از حماس ندارد. ما نمی‌خواهیم مردم خود را به هیچ کار زیان بخش یا خشونت برای خشونت و یا در جا زدن در جایی که سی ‌سال وقت را در آن تباه کردیم، واداریم. ما بر آن نیستیم که حتی شریعت را بر مردم فلسطین تحمیل کنیم. حماس بر پای خودش تکیه کرده ست. تنها مساله برای حماس در حال حاضر یافتن بهترین راه پایان دادن به اشغال اراضی فلسطین به وسیله اسرائیل است. ما القاده نیستیم.»
کمک‌های مالی به تشکیلات خودگردان
دولت خودگردان فلسطین را تاکنون تقریباً به طور کامل پول‌هایی بر سر پا نگهداشته است که قدرت‌های خارجی به عنوان کمک می‌پرداختند. آمریکا و کشورهای اروپایی در این میان بیشترین پول‌ها را تاکنون داده‌اند بدون این کمک‌ها که حدود ماهی 30 میلیون دلار است، امکان دوام دستگاه اداری کهنه دولت خودگردان غیرممکن است.
دولت آمریکا اعطای کمکی 150 میلیون دلاری به فلسطین را برای سال مالی 2006 تامین بودجه کرده است. علاوه بر آن قرار است 80 میلیون دلار کمک دیگر نیز از طریق سازمان‌ ملل به فلسطینی‌ها بپردازد. آنچه که گفته شد البته بیان‌ کننده تصمیماتی است که دولت ایالات‌ متحده پیش از انتخابات اخیر و پیروزی شگرفت حماس اتخاذ کرده بود.
با وجود نتایجی که انتخابات اخیر به بار آورده و به هیچ‌وجه خوشایند دولت آمریکا نبوده، باز هم امکان اجرای پاره‌ای تعهدات قبلی آمریکا در فلسطین وجود دارد. برای نمونه، تامین تاسیسات تصفیه‌ آب در فلسطین یکی از تعهدات آمریکاست که اعتبار آن از طریق صندوق‌ کمک‌های خارجی آمریکا (USAID) فراهم شده است، پیش‌بینی می‌شود که اعطای این گونه کمک‌ها دست کم تا تشکیل یک دولت جدید از فلسطین ادامه یابد.
در حال حاضر مقامات آمریکایی می‌کوشند تبعات قانونی تشکیل یک دولت تحت رهبری حماس در فلسطین دریابند. آنها می‌خواهند بدانند که آیا یک دولت تحت رهبری حماس اصولاً می‌تواند پولی به عنوان کمک از آمریکا دریافت کند یا نه؟ اکنون انتظار می‌رود قانونی در آمریکا تصویب شود که به موجب آن حماس مکلف به ارائه تضمین به واشنگتن شود. جرج بوش رئیس‌جمهوری آمریکا گفته است: اگر حماس حق موجودیت اسرائیل را نپذیرد. و دست از تروریسم برندارد، فلسطین نباید انتظار دریافت هیچ‌گونه کمکی از آمریکا داشته باشد و یا هرگونه تعاملی میان آن و آمریکا انجام بگیرد: «ما کمک‌های آمریکا را در اختیار حکومتی نخواهیم گذاشت که خواهان نابودی اسرائیل به عنوان دوست و متحد ایالا‌ت‌ متحده است.» به علاوه آمریکا باید این احتمال را که یک دولت تحت رهبری حماس برای دریافت پول به دشمنان آمریکا روی آورد، سبک سنگین کند.
به تازگی فرستادة مجلة آمریکائی نیوزویک گفتگویی با «سلام فیاض» وزیر دارائی دولت پیشین فلسطین انجام داد و او سخن از بحران بودجه که انتظار می‌رود به زودی چهره مخوف خود را به رهبران حماس و همة مردم فلسطین نشان دهد، به میان آورد.
وی ضمناً این شایعه را که حماس پس از پیروزی انتخاباتی از او خواسته است تا تصدی نخست‌وزیری دولت آیندة فلسطین را بپذیرد، بی‌اساس دانست، فیاض که تحصیلات دانشگاهی خود را در تگزاس انجام داده و مدتی برای صندوق بین‌المللی پول کار کرده است، از احترام در جامعه بین‌المللی برخوردار است. او از جمله در مصاحبه‌اش اظهار داشت که «دولت خودگردان اکنون هر بار در حدود 20 میلیون دلار را از منابع مختلف قرض می‌کند تا لااقل یک قسمت از حقوق کارمندان خود را که نزدیک به 150 میلیون دلار در ماه است، بپردازد.»
فیاض می‌گوید: «ما اکنون به پایان مقدورات خود را برای وام گرفتن از منابع خارجی رسیده‌ایم. بانک‌‌ها نیز دیگر حاضر نیستند وامی به دولت خودگردان بدهند.» به گفتة فیاض، ممکن است 000/300 نفر از کارکنان دولت خودگردان بیکار شوند. این به بیان دیگر نتیجه عدم امکان دستیابی به 130 میلیون دلار از 150 میلیون دلاری است که دولت فلسطین در هر ماه فقط برای پرداخت حقوق کارمندان خود نیاز دارد.
تازه، منظره‌ای که فیاض تصویر کرده کامل نیست. بزرگترین نگرانی اقتصادی ناشی از پیروزی حماس از جایی سرچشمه می‌گیرد که همسایة دیوار به دیوار فلسطین است: اسرائیل کماکان در موقعیتی قرار دارد که در هر لحظه اراده کند می‌تواند مرزهایش را با فلسطین ببند و تردد تجاری‌ را متوقف کند. چنین عملی، معیشت هزاران فلسطینی را که بدون کار کردن در داخل اسرائیل گرسنه خواهند ماند، مستیما تهدید خواهد کرد. غلظت بحران مالی و اقتصادی هنگامی قابل فهم‌تر می‌شود که به یاد ‌آوریم که حتی در شرایط عادی نیز نسبت بیکاری در فلسطین تقریبا، به 20 درصد می‌رسد و درآمد سرانه مردم آن در بهترین حالت از 1100 دلار در ماه تجاوز نمی‌کند.
از این گذشته کل عواید گمرکی فلسطین که میانگین آن 700 میلیون دلار در سال است و اهمیتی حیاتی برای فلسطینی‌ها دارد، در کنترل اسرائیل قرار دارد.
در آستانه انتخابات اخیر فلسطین، رهبران اسرائیلی کوششی برای پنهان کردن این نکته که وسوسه‌ شده بودند جلو برگزاری آن انتخابات را بگیرند و یا در آن به زیان حماس خرابکاری کنند، به خرج ندادند. در آستانه انتخابات و حتی در جریان آن، نیروهای اسرائیل اراضی ساحل غربی رود اردن را در نور دیدند و بسیاری از فعالان سیاسی طراز اول حماس را بازداشت کردند. یکی از دستگیرشدگان «ابوطیر 58» ساله بود که البته چند روز بعد آزاد شد. همان روزها که او در زندان به سر می‌برد، اجتماعی انتخاباتی در ابودیس- یکی از شهرهای ساحل غربی به وسیله طرفداران حماس بر پا شد، و سخنران، کاری کرد که مردم، صدای ابوطیر را که از داخل بازداشتگاه با تلفن همراه صحبت می‌کرد، از بلندگو بشنوند. آن رویداد غریب، مردم را برانگیخت تا از شدت هیجان، واکنشی نشان دهند.
اینک مقامات اسرائیلی این ادعا را که قصد داشتند از برگزاری انتخابات منتهی به پیروزی شگرف حماس جلو بگیرند انکار می‌کنند؛ اما بنابر شایعاتی که هنوز هم شنیده می‌شود، نه فقط رهبران اسرائیل بلکه برخی از دیپلمات‌های غربی نیز امیدوار بودند که هرگاه تاخیری در انتخابات فلسطین روی می‌داد شاید فرصتی نصیب رقیبان حماس می‌شد و یا تفرقه‌ای در داخل آن گروه پدید می‌آمد.
در مقابل اما کسان دیگری نیز عقیده داشتند که اگر اسرائیل موجبات تأخیر انتخابات در فلسطین را فراهم سازد، این کار حاصلی جز نیرومندتر شدن اسلامگرایان در پی نخواهد آورد. می‌گویند «سیلوان شالوم»، وزیر امور خارجه وقت اسرائیل به «ایهود المرت»، نخست‌وزیر دولت موقت سفارش کرده بود که نگذارد انتخابات فلسطین برگزار شود.
این تمایل اما با نظر آمریکاییان که خواهان برگزاری انتخابات بودند همخوانی نداشت، شالوم بعد اقرار کرد که نخست‌وزیر دولت موقت نمی‌خواست نخستین تصمیم‌گیری دولت او به گونه‌‌ای باشد که به یک مناقشه با آمریکا بینجامد.
از دیگرسو، یک نظرخواهی که نتایج آن در روزنامه «یدیوت آحارونوت» به چاپ رسیده است، این واقعیت مهم- حتی حیرت‌آور- را نشان می‌دهد که 48 درصد از مردم اسرائیل- آن هم در آستانه انتخاباتی که خود در پیش دارند- از لزوم مذاکره و کنار آمدن با حماس طرفداری می‌کنند.
این انتخابات قرار است در 29 مارس برگزار شود. «دانیل کروتزر» سفیر پیشین آمریکا در اسرائیل هشدار داده است که افزون فشار بر حماس بیش از آنکه سودمند بیفتد، لطماتی، سخت بر اسرائیل وارد خواهد آورد.