حمایت از رژیم صهیونیستی را متوقف کنید

امیرعلی سام - لندن
جنایات بی‌شرمانه‌ی صهیونیستها در کشتار مردم بی‌دفاع و بی‌گناه غزه در روزهای گذشته با واکنش‌های متعدد و متنوعی از سوی جامعه جهانی روبرو شد. صدها هزار تن در خاورمیانه، اروپا، آمریکای شمالی و سایر کشورهای جهان به خیابانها ریختند و با تظاهرات و راهپیمایی، اقدامات نژادپرستانه اسرائیل را محکوم کردند. تظاهرکنندگان در مسیر خود که غالبا به سفارتخانه‌های آمریکا و اسرائیل ختم می‌شد، خواهان توقف نسل‌کشی و کشتار زنان و کودکان غزه بودند. همچنین سازمان عفو بین‌الملل اعلام کرد که اسرائیل در تجاوز به نوار غزه از بمبهای فسفری استفاده کرده و به این ترتیب نام این رژیم را رسما به لیست <جنایتکاران جنگی> افزود. همزمان با اعلام موضع سازمان عفو بین‌الملل، بان‌کی‌مون، دبیر کل سازمان ملل متحد با سفر به منطقه، شخصا از خرابیها و کشتار ناشی از حملات وحشیانه اسرائیل بازدید و اعلام کرد که از حجم خرابی و کشتار، شگفت‌زده و هراسناک شده است.
به گزارش بی‌بی‌سی، وی استفاده نامتناسب و بیش از حد اسرائیل از نیروی نظامی را در کشتار مردم بی‌دفاع محکوم و ابراز امیدواری کرد تا مرزهای غزه برای ورود ابزار و لوازم بازسازی باز شود، ولی اسرائیل با این پیشنهاد مخالفت کرده است.
به گزارش بی‌بی‌سی در غزه، یک محله در شرق غزه به‌طور کامل توسط اسرائیل نابود و منهدم شده است و به این ویرانی باید کشتار صدها انسان بیگناه و زخمی شدن هزاران غیرنظامی و زن و کودک را افزود.
به گفته سخنگوی سازمان ملل متحد، بان‌کی‌مون با سفر خود در واقع می‌خواست با درد و رنج مردم غزه ابراز همبستگی کند. در این میان، واکنش یک عضو یهودی پارلمان انگلیس قابل توجه و تامل است.
<سر جرالد کافمن>، نماینده یهودی حزب کارگر این کشور در پارلمان انگلیس در سخنان بی‌پرده خود خباثتهای اسرائیل را به شدت محکوم کرد. این سخنان از آنجا حائز اهمیت است که وی یک یهودی معتقد است و اعضای خانواده‌اش از قربانیان جنگ دوم جهانی بوده‌اند.
وی در سخنانش در مجلس، خطاب به رئیس مجلس و سایر نمایندگان گفت: من در یک خانواده ارتدکس یهودی و صهیونیست بزرگ شده‌ام. روی پیشخوان آشپزخانه‌مان همیشه یک قوطی حلبی دیده می‌شد که در واقع صندوق تنخواه گردان و <سرمایه ملی یهود> نام داشت ما با انداختن سکه و پولهای خود از ادامه حضور یهودی‌ها در فلسطین و برای ساختن نخستین خانه‌های آنان حمایت می‌کردیم. سر جرالد کافمن می‌گوید: من نخستین بار درسال 1961 به اسرائیل رفتم و از‌ آن سال تاکنون بیش از آنچه بتوانم شمارش کنم به آنجا سفر کرده‌ام.
من در اسرائیل هم خانواده و هم دوستان متعددی دارم، که در جنگ سالهای 1956، 1967 و 1973 شرکت کرده و مجروح نیز شده‌اند. این سنجاقی که بر کراوات من می‌بینید، مدال افتخاری است که به یکی از دوستان مجروح من دادند و او آن را به من هدیه کرده است.
کافمن از روابط خود با روسای اسرائیل می‌گوید و اضافه می‌کند: من با بیشتر نخست‌‌وزیران اسرائیل آشنایی داشته‌ام؛ از <بن‌گوریون> گرفته تا <گلدامایر> که دوست من بود. همچنین <ایگال آلن>، معاون نخست‌وزیر و ژنرالی که در پیروزی جنگ 1948 نقش اساسی داشت، از دوستان من بود.
کافمن که گویی قبل از اعلام موضع خود می‌خواهد وفاداری کامل خود را به جامعه یهود مقیم سرزمین‌های اشغالی نشان دهد، می‌گوید: پدرومادر من به عنوان پناهنده از مجارستان به انگلستان آمدند و بیشتر خانواده و اقوام آنها سپس توسط نازی‌ها در جنگ دوم جهانی به قتل رسیدند. هنگامی که نازی‌ها وارد شهر ناروف شدند، مادربزرگ من در بستر بیماری بود و افسر آلمانی او را در رختخواب به قتل رساند.
کافمن سپس رئیس پارلمان را خطاب قرار می‌دهد و می‌گوید: جناب رئیس! مادربزرگ من کشته نشد تا پوششی برای پنهان کردن جنایت شود و سرپوشی برای کشتار مادربزرگ‌ها و پدربزرگ‌های فلسطینی توسط سربازان اسرائیلی در غزه باشد.
این نماینده یهودی پارلمان انگلیس در نطق کم‌سابقه خود اضافه می‌کند که: <دولت فعلی اسرائیل به طور بی‌رحمانه‌ای حوادث هولوکاست را بهانه کرده است برای به قتل رساندن فلسطینی‌ها. معنای این کار، گرانبها دانستن جان یهودی و بی‌ارزش دانستن جان فلسطینی‌هاست.
ادامه سخنان وی چنین است:
چند روز پیش در شبکه خبر <اسکای>(‌‌sky) ، وقتی از سخنگوی ارتش اسرائیل <میجر لیباویج> در مورد کشتار اسرائیلی‌ها که آن موقع 800 نفر بود (و اکنون به بیش از هزار نفر رسیده) پرسیدند، وی فورا جواب داد: <500 نفر از آنها ستیزه‌گر بوده‌اند>! پاسخ یک نازی هم همین بود! با این حساب، یهودی‌هایی را هم که در محله‌های کلیمی پایتخت لهستان برای نجات جان خود می‌جنگیدند، می‌توان ستیزه‌گر و جنگ‌طلب به شمار آورد!
وزیر خارجه اسرائیل، <تزیپنی لیونی> تاکید و ادعا کرده است که هیچ ارتباطی با حماس برقرار نخواهد کرد، زیرا آنها جنگ‌طلب و نظامی هستند.
پدر همین <تزیپنی لیونی>، رئیس و افسر عملیاتی <ایرگون راوی لیونی> تروریست بود که برنامه‌ریز و مسئول منفجر کردن هتل کینگ دیوید(‌‌King David) در اورشلیم بود. در این انفجار 91 نفر (از جمله 4 یهودی) جان خود را از دست دادند.
اسرائیل از بطن و شکم تروریسم یهودی متولد شده است. تروریست‌های یهودی دو افسر بریتانیایی را دار زده و در واقع به‌عنوان طعمه از آنها استفاده کردند و سپس جسد آنان را پنهان کردند.
ایرگون، در سال 1948 همراه با تروریستهای گروه <اشترن گانگ> 254 فلسطینی را در روستای <دیریاسین> قتل‌عام کردند.
امروز، دولت فعلی اسرائیل می‌گوید اگر شرایط از نظر خودش پذیرفتنی و قابل قبول باشد، حاضر است با رئیس جمهوری فلسطین، محمود عباس و با <فتح> مذاکره کند.
برای این کار به نظرم خیلی دیر شده است. آنها می‌توانستند با رهبر سابق فتح، یعنی یاسر عرفات که دوست من هم بود، مذاکره کنند. در عوض به جای این کار او را در سنگری در رام‌الله محاصره و زندانی کردند؛ همان جا بود که با او دیدار کردم.
پس از مرگ عرفات، این ضعف و کوتاهی فتح بود که باعث و منجر به پیروزی حماس در سال 2006 شد. حماس سازمانی است که از نظر اسرائیل نامطبوع است ولی بر طبق اصول حکومت‌های ملی (و به طور دموکراتیک) انتخاب شده و اکنون تنها بازیگر و تنها مهره این شهر است. بایکوت و تحریم حماس، همچنین توسط دولت ما نیز اشتباه غیرقابل جبرانی است که عواقب وحشتناک آن گریبان‌گیر همه ما خواهد شد. اسرائیل هر تعداد فلسطینی را که به قتل رساند، نمی‌تواند حضور خود و مشکل وجودی خود را با استفاده از ابزارهای نظامی و با جنگ حل کند.
سر جرالد کافمن سپس به واقعیت روشنی اشاره می‌کند و می‌گوید:
<هر وقت و به هر شکلی که این جنگ تمام شود، هنوز یک‌و‌نیم میلیون فلسطینی در غزه و علاوه بر آن دو و نیم میلیون فلسطینی در ساحل غربی باقی خواهند ماند، که سربازان اسرائیلی همچون موجودی نامطبوع با آنان رفتار می‌کنند و آنها را با ایجاد صدها سد و با بستن جاده‌ها و ساکن کردن غیرقانونی یهودی‌ها در آنجا، تضعیف‌شان می‌کنند.
ولی زمان آن خواهد رسید، نه چندان دور از الان، که تعداد آنها از جمعیت یهودیان به مراتب افزون‌تر خواهد شد.
وقت آن رسیده است که دولت ما این قضیه را برای دولت اسرائیل روشن کند که رفتار و سیاستهای آنها غیرقابل قبول است وقت آن رسیده است که همه حمایتهای نظامی و فروش سلاح به اسرائیل را متوقف کنیم.
زمان صلح رسیده است، ولی صلح واقعی و نه چاره‌سازی از راه زور و غلبه و فتح نظامی که هدف اصلی اسرائیلی‌هاست و البته رسیدن به آن غیرممکن خواهد بود.
سر جرالد کافمن، نطق خود را در مورد صهیونیستها چنین به پایان می‌برد:
<آنها نه تنها جنایتکاران جنگی، بلکه ابله و احمق هستند...>
جالب است بدانیم در جریان حملات اسرائیل به غزه 418 کودک به شهادت رسیدند، اما به گزارش سازمان ملل متحد در همین چند روز 3570 نوزاد در غزه و در زیر بمبارانهای وحشیانه دشمن پا به دنیا گذاشتند. که البته تولد بعضی از آنان زودهنگام و به علت اضطراب شدید مادران باردار در طول موشکباران و بمباران مناطق مسکونی بوده است. اکنون هزاران نفر از مردم، خانه و مکانی برای سکونت در سرمای زمستان ندارند. چهار هزار خانه کاملا ویران شده، 20 هزار خانه نیمه ویران است و 40 هزار نفر به آوارگان افزوده شده است. شبکه آبرسانی و فاضلاب دچار مشکل است. برق قطع شده، خوراک و دارو نیست. هیچ کودکی با آرامش نمی‌تواند به مدرسه برود، کارها خوابیده است.
تعداد نامعلومی از مردم زیر آوار مانده‌اند و... ولی ظلم زیر آوار نمی‌ماند و مبارزه ملت مظلوم فلسطینی برای دستیابی به حقوق انسانی خود ادامه خواهد یافت و همین کودکانی که در زیر بمباران وحشیانه دشمن در محله‌های خراب شده غزه به دنیا آمده‌اند و در نخستین نگاهشان به این جهان، ظلم و ستم دشمن صهیونیستی را دیده‌اند، ادامه‌دهندگان راه آزادی و رهایی خواهند بود. الیس الصبح بقریب... و آیا بامداد روشن پیروزی نزدیک نیست؟