سود و زیان ایران هسته‌ای

در راستای اتهامات و جوسازی‌های رسانه‌ها و دولت‌های خارجی مبنی بر دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای و خطراتی که آنها از این مساله به ادعای خود متصور هستند، در این زمینه هرالدتریبیون مقاله‌ای به قلم «باری آر.پوزن» منتشر کرده است. نویسنده در این مقاله به اما و اگرهای دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای و این که چه اتفاقی ممکن است در این راستا پیش رو باشد و یا این که آیا احتمال جنگ هسته‌ای وجود دارد و اگر بله چگونه پیش خواهد رفت پرداخته است.
در زیر این مقاله را به طور کامل می‌خوانیم: تنش‌ها بر سر برنامه هسته‌ای ایران منعکس کننده این قضاوت است که شاید این برنامه منجر به تولید سلاح هسته‌ای شود و ایران هسته‌ای خطری بزرگ برای آمریکا و کشورهای جهان خواهد بود. سیاستگذاران غربی بیم آن دارند که زرادخانه هسته‌ای ایران موجب به وجود آمدن مسابقه تسلیحاتی در منطقه شود و همچنین موجب جسارت تهران در انجام اقدامات مهاجمانه و بی‌باکانه شود. این نتایج اجتناب‌ناپذیر است و همچنین کاستن از عواقب آن در توان آمریکا و متحدانش نیست. به علاوه با وجودی که پدید آمدن یک کشور هسته‌ای جدید نشانه خوبی نیست اما دالایلی هست که باور کنیم می‌توان بر ایران هسته‌ای فائق آمد. فکر مسابقه تسلیحاتی در خاورمیانه خطرناک است اما در عین حال غیر محتمل نیز هست. اگر ایران سلاح هسته‌ای داشته باشد در میان همسایگانش تنها اسرائیل مصر عربستان سعودی و ترکیه می‌توانند به طور قابل قبولی ملزومات صف آرایی در مقابل آن ار فراهم کنند. اسرائیل در حال حاضر سلاح‌های هسته‌ای دارد. سلاح‌های هسته‌ای ایران ممکن است اسرائیلی‌ها را وادار کند که به طور آشکار از زرادخانه های‌شان استفاده کنند و طرح هایی را برای استفاده از چنین سلاح‌هایی در صورت تهدید نظامی ایران ارائه دهند و اگر اسرائیل وضعیت هسته‌ای خود را آشکار کند مصر نیز ممکن است از نظر دیپلماتیک تلاش برای بدست آوردن سلاح‌ هسته‌ای را تکذیب کند.
اما چون قاهره به کمک سلاح‌ هسته‌ای را تکذیب کند، اما چون قاهره به کمک خارجی وابسته است این می‌تواند موجب شود مصر در مقابل فشارهای بی‌شمار بین‌المللی آسیب‌پدیر باشد و از پیوستن به مسابقه تسلیحاتی بپرهیزد. در عین حال عربستان سعودی پول کافی برای به دست آوردن سلاح هسته‌ای و فناوری آن از بازار سیاه را دارد اما کسانی که این تجهیزات را فراهم کنند بسیار محدود بوده و به شدت کنترل می‌شوند و از طرفی ایجاد دانش مهندسی و شالوده‌های صنعتی در داخل این کشور برای تقویت برنامه اتمی داخلی عربستان سعودی وقت زیادی می‌برد. در این میان سعودی‌ها به تضمین‌های امنیتی از سوی آمریکا یا اروپا نیاز دارند که آن‌ها نیز در عوض به ریاض فشار خواهند آورد تا سلاح تولید نکند. از سوی دیگر در حالی که سلاح‌ها هسته‌ای ایران ممکن است تأثیر بسزایی در ایجاد ناآرامی بین همسایگان ایران داشته باشد آمریکا و دیگر گروه‌های علاقه‌مند و برگ‌های بسیاری برای محدود سازی تکثیر هسته‌ای در منطقه دارند. اما درباره این مورد که چنین سلاح‌هایی تهاجم ایران را به دیگر کشورها آسان‌تر خواهد کرد چه می‌توان گفت بیشتر همسایه‌های ایران متحدان ایالات متحده هستند که نقش اساسی در استقلال آن‌ها ایفا می‌کند و احتمال این که در مقابل تهدید این کشورها به عنوان مقال کویت یا عربستان سعودی از سوی ایران بکیار نشیند وجود ندارد. همچنین احتمال آن وجود ندارد که این کشورها به جای این‌که به نیروی بازنده آمریکا اعتماد کنند تسلیم ایران هسته‌ای شوند.
برخی نگرانند که نیروی بازدارنده آمریکا نتواند ایران را متقاعد کند و در عوض این کشور قمار بر سر توان آمریکا در برآورده کردن تعهداتش نسبت به کشورهای ضعیف خاورمیانه را انتخاب کند اما نتایج باختن این قمار در برابر یک کشور قدرتمند هسته‌ای نظیر آمریکا خطرناک است و قوه تخیل قوی برای درک این خطر نیاز نیست.
در شرایط کنونی ارتش ایران می‌تواند خسارت‌های قابل توحهی به نیروهای مهاجم یا اشغالگران ایران وارد کند اما تنها با پیضشرفت‌های فوق‌العاده و بسیار گران می‌تواند ارتش آمریکا رادر صورتی که برای دفاع از کشورهای خلیج‌فارس درمقابل حمله ایران اعزام شوند شکست دهد. این سلاح‌ها بسیار ویرانگر انسان‌ها جایزالخطا سازمان‌های بی‌کفابت و فناوری اغلب ناکافی هستند. اما وقتی به این اقدامات از جمله جنگ فکر می‌کنیم و این که آمریکا و متحدانش ممکن است بر ایران پیش دستی کنند نیاز است با آرامش ارزیابی کنیم که آیا ممکن است جلوی به تحقق پیوستن چنین تخیلاتی گرفته شود و اگر پاسخ مثبت است چگونه این کار ممکن است.