به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، روزنامهی دارالخلیج -چاپ امارات- در سر مقالهی خود تحت عنوان "نوار غزهی تنها" مینویسد: اسراییل علاوه بر این که نوار غزه را تبدیل به بزرگترین زندان جهان کرده است که در برگیرندهی یک میلیون و نیم زن و مرد و کودک است، با تحریم زمینی، هوایی و دریایی خود مجازات دسته جمعی را برای آنها در نظر گرفته است و ساکنان نوار غزه را از مواد غذایی، برق، آب، دارو و سوخت محروم کرده است.
اسراییل قصد دارد نوار غزه را جدای از جهان خارج قرار دهد و هر روز آتش تجاوزات و حملات کینهتوزیهایش را از طریق حملات نظامی مکررش بر سر ساکنان آن بریزد.
الخلیج ادامه میدهد: در چه دورهای، در چه تاریخیو در سایهی کدام کشور چنین وقایعی که در نوار غزه رخ میدهد، به وقوع پیوسته است. نه در قرون وسطی چنین چیزی مشاهده شده است و نه در بعد از آن هیچ سازمان نژادپرستانهای اقداماتی نظیر آنچه که صهیونیستها در طول بیش از 60 سال در خاک فلسطین صورت دادهاند انجام ندادهاند. یعنی اصلا آنچه که در نوار غزه مشاهده میکنیم، در هیچ جای دنیا مشاهده نشده است.
الخلیج در ادامه مینویسد: سازمانهای بشردوستانه از ماهها پیش نسبت به وقوع فاجعهای بیسابقه در نوار غزه هشدار میدهند و از گرسنگی واقعی و نابسامانی اوضاع بهداشتی ساکنان نوار غزه، فریاد برآوردهاند اما نتیجه چه بوده است. آژانس کمک رسانی به آوارگان فلسطینی (انروا) اعلام کرده است که در شرایط کنونی نوار غزه نمیتواند به فعالیتش ادامه دهد. این به آن معناست که گرسنگی زندان بزرگ نوار غزه را نابود میکند.
در بخش دیگری از سرمقالهی الخلیج این گونه عنوان میشود: این همان جنگ دسته جمعی علنی است چرا که با ادامهی تحریم، تمام راههای ادامهی زندگی قطع خواهد شد. حال این که چنین وضعی همراه با حملات و تجاوزات هر روزه اسراییل است و تمام این تجاوزات بدون تلاش عملی برای جلوگیری از وقوع فاجعه انسانی در جریان است. نه اعراب و نه دیگر اعضای جامعهی جهانی کاری نمیکنند. تنها بعضی گروههای آگاه با کشتیهای کوچک خود که حامل مقادیر اندکی دارو و مواد غذایی است، تحریم نوار غزه را شکستند؛ اما این کافی نیست و نمیتواند ظلم وحشیانهی نژادپرستان صهیونیست را که یک ملت را به طور کامل هدف قرار دادهاند، پایان دهد.
روزنامهی الخلیج میافزاید: جالب است که اینجا به تصمیم وزیران امور خارجهی عرب که در سال گذشته در زمینهی پایان دادن به تحریم اتخاذ شد، اشاره کنیم. پس نتیجهی آن چه شد؟ ما باید این سوال را بپرسیم که اکنون این تصمیم به کجا رسیده است. اگر قرار بود اتفاقی مثبتی نیفتد، چرا تصمیم اتخاذ شد؟ اصلا چرا کسانی که نمیتوانند و جرات اجرای تصمیمشان را ندارند تصمیمگیری میکنند و شما ای ساکنان نوار غزه! شما محروم از مسوولیت پذیری عربی و وجدان انسانی اعراب هستید و خودتان در برابر آماج تلاشهای کورکورانهی نژادپرستانهی اسراییل که به خوبی میدانید شما را هدف قرار داده است، تنهایید.