مساله اصلی فساد بود نه جنگ

افسانه: انتخابات امسال رفراندومی برسرجنگ بود.
واقعیت: مردم علیه فریب ونادرستی رای دادند.
در سال 2006 برخلاف همیشه - موضوعات ملی برای رای دهندگان مهم تر از وفاداری‌های محلی و اشخاص بود. تصاویر جورج بوش بارها بارها در آگهی‌های تبلیغاتی دموکرات‌ها نشان داده شد. شمار زیادی از دموکرات‌ها پیروزی در انتخابات را به کسب اختیار برای تغییرات در عراق تفسیرکردند. سناتور هری رید یک روز پس از انتخابات خواستاربرگزاری نشست اعضای دو حزب برای بررسی مساله عراق شد و گفت: «رئیس جمهوری باید به حرف‌های دموکرات‌ها گوش دهد و با همکاری آنان این سیاست شکست خورده را تغییردهد. »اما نظرسنجی‌ها نشان داد آنچه که برای رای دهندگان بیشترمهم بوده رفتارخود کنگره بوده،‌ نه رئیس جمهوری ایالات متحده. براساس نتایج نظرسنجی هفته نامه نیوزویک که روز انتخابات انجام شد،‌74 درصد رای دهندگان فساد اخلاقیات را مهمترین عوامل در تصمیم‌گیری خود اعلام کردند. در همین نظرسنجی 67 درصد مردم جنگ عراق را عاملی مهم در رای دادن توصیف کردند. بن ‌بست عراق به ملی سازی انتخابات کمک کرد اما چندین رسوایی بزرگ جمهوریخواهان(از ماجرای آبراموف گرفته تارسوایی جنسی فولی ) باعث درخواست مردم برای این تغییرات گسترده شد. ماتیس گلدمن که مشاوره شرودبراون نامزد پیروز انتخابات سنا در اوهایو را برعهده دارد،‌ می‌گوید: «مردم به اقتصادی عوامگرا ومبارزه با فساد رای دادند. اگرماـدموکرات‌هاـ تبلیغات خود را تنها برجنگ متمرکز می‌کردیم ،‌معلوم نبود پیروز می‌شدیم یا نه. »
افسانه: پیروزی جولیبرمن نشان داد وبلاگ‌ها در انتخابات موثر نیستند.
واقعیت‌: وبلاگ نویسان به چندین پیروزی کلیدی کمک کرده‌اند.
وبلاگ نویسان لیبرال وخوانندگانشان درانتخابات اولیه سنا در ایالات کانکتیکات به پیروزی ندلامونت دموکرات ضدجنگ کمک کردند. پس ازاین پیروزی شمارزیادی از تحلیلگران اعلام کردند در انتخابات میاندوره ای امسال نسل جدید فعالان اینترنی بسیار موثرخواهند بود. اما در میانه پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان دوره ای وباخت شماری از کاندیدای مورد علاقه وبلاگ نویسان،‌ متخصصین امورسیاسی ادعا کردند در مورد تاثیر اینترنت و وبلاگ در رای گیری‌ها ابلاغ شده است. مجله «نیشن»مقاله‌ای عنوان «انتخابات وبلاگ‌ها؟زیادتندنروید؟»منتشرکرد و در حالی که نیک پرلستین در«نیو ریپابلیک»انتخابات اخیر را«پیروزی وبلاگ‌ها واینترنت»توصیف کردرایان لیزادروبلاگ همین نشریه به کنایه به او پاسخ داد: «نامزدهای دموکرات پیروز درانتخابات علاوه بروبلاگ نویسان بایدازحزبشان هم تشکرکنند. این حزب بودکه میلیون‌هادلارسرمایه ومشاوره‌‌های استراتژیک راخرج پیروزی کرد.»با این حال همه نکته ایمهم رافراموش می‌کنند. وبلاگ‌‌های بزرگ لیبرال برای 19 کاندیدا تبلیغ کردند و8 نفرآنها برنده شدند. این رابایدبا انتخابات 2004مقایسه کردکه یکی از وبلاگ‌های اصلی لیبرال برای16 نامزد تبلیغ کرد و تمامی آنها باختند. وبلاگ‌ها توانستند برای لامونت،‌جوسستک وجیم وب سرمایه جمع کنند. آنها با پخش خبررسوایی جورج آلن رقیب وب به باخت او کمک کردند. البته نمی‌توان با توجه به این سابقه کوتاه وبلاگ نویسان در انتخابات قاطعانه قضاوت کرد،‌ اما نقش آنها غیرقابل انکاراست. آنها نقش مهمی در متقاعد کردن خوانندگان ـرای دهندگان ‌ایفا می‌کنند.
افسانه: جمهوریخواهان انتخابات را باختند . واین شبیه باخت هرحزب حاکمی بودکه رئیس جمهوری‌اش شش سال است قدرت را در اختیار دارد.
واقعیت: اگر منطقه‌بندی‌های کنونی وجود نداشت و انتخاباتی سراسری برگزار می‌شد،‌ جمهوریخواهان با شکستی ننگ‌آورو واقعا تاریخی روبرو می‌شدند.
آمار از یک باخت معمولی حزب رئیس جمهوری حکایت می‌کند. جمهوریخواهان هم در روزهای اخیر این تحلیل را تکرارمی‌کند. کارل‌روو مشاور رئیس جمهوری به تاریخ انتخابات ایالات متحده رجوع می‌کند ومی‌گوید که از این بدتر هم وجود داشته است. اما جمهوریخواهان فراموش کرده‌اند که تمامی سال را به تبلیغ این ادعا پرداخته بودند که آنها در برخی مناطق شکست ناپذیر شده‌اند. دموکرات‌ها این بار حتی یک کرسی‌ـ در اختیار گرفته ـ را هم نباختند،‌ این پیروزی بزرگی برای حزبی است که ازسال 1992 در هیچ انتخاباتی برنده نبوده است. جمهوریخواهان درجریان پیروزی بزرگشان درسال 94چهارکرسی را به دموکرات‌ها باخته بودند. این نشان می‌دهد جمهوریخواهان شکست بدی خورده‌اند. در انتخابات مجلس نمایندگان در ایالت نیوهمپشایریک دموکرات برنده شد. از سال 1992 به این طرف چنین چیزی در ایالت سابقه نداشته است.
افسانه: دموکرات‌ها پیروز شدند چون نامزدهای محافظه کار بیشتری را در لیست انتخاباتی داشتند.
واقعیت : دموکرات‌ها پیروز شدند چون نامزدهایشان در ارسال پیامشان محافظه‌کارانه عمل کردند.
دموکرات‌های میانه‌رو که نتیجه انتخابات میان دوره‌ای را جشن می‌گرفتند،‌ آن را نشانه پیروزی محافظه‌کاری مالیاتی،‌ واقعگرایی درسیاست خارجی و نگاه خاصشان به ارزش‌های سنتی می‌دانستند. مطمئنا دموکرات‌هایی غیر متعارف به کنگره راه یافته‌اند. هیت شولرازکارولینای شمالی وبراداسورث ازایندیانا باسقط جنین مخالفند و ازحمل سلاح حمایت می‌کنند. اما دموکرات‌ها در مناطقی تقریبا محافظه کارهم برنده شدند که استراتژیست‌های حزب ازآنها چشم پوشی کرده بودند. مثلا در مجلس نمایندگان: جان یارموث ازکنتاکی (که ازخدمات درمانی عمومی واستخدام اقلیت‌ها حمایت می‌کند)،‌ کارول شیا پورترازنیوهمپشایر(که یکباربه خاطرپوشیدن لباسی ضدبوش از حضور او بازداشته شد. )و دیولوئبسک(استاددانشگاه ضدجنگ)درآیووا. درسنا همچنین اتفاقی افتاد. مثلا در ورمونت که برنی ساندرزسوسیالیست در انتخابات پیروز شد.
واقعیت این است که بیشتررای دهندگان توجهی نداشتند که آیا نامزدهای دموکرات واقعا به قول‌هایشان عمل می‌کنند یا نه. دموکرات‌ها هم بیشتر به مردم می‌گفتند علیه چه چیزی فعالیت می‌کنندـ جمهوریخواهان واشنگتن ـ تا این که خود چه می‌خواهند. آنی والتریک تحلیلگر امورسیاسی معتقداست: این انتخاباتی بود که دقیقا مردم گفتند چه نمی‌خواهند. نامزدها هم این کار را کردند، ‌آنها مخالفت خود را با موضوعاتی خاص اعلام می‌کردند. همین امریافتن این حقیقت را که انها واقعا به چه می‌اندیشیدند دشوارمی‌سازد.
افسانه‌: جمهوریخواهان پایگاه خود را از دست داده‌اند.
واقعیت‌:تفکر حامیان سنتی جمهوریخواهان عوض نشده اما آنان به کسان دیگری رای دادند.
تحلیلگران دست راستی و شماری از سیاستمداران محافظه کارمدعی شدند که انتخابات میاندوره‌ای «شکستی برای جمهوریخواهان بود، ‌نه محافظه کاران» آنها می‌گویند مردم علیه«محافظه کاری اصیل»  رای ندادند تا نارضایتی خود را از حزب جمهوریخواهی نشان دهند که از اصول اصلی محافظه کاری منحرف شده است. ما یک پنس جمهوریخواه که برای برعهده گرفتن رهبری اقلیت مجلس تلاش می‌کند در بیانیه‌ای اعلام کرد: من اعتقاد دارم که ما تنها اکثریت را از دست ندادیم،‌ ماراه خود را گم کردیم. ما اصول دولت کوچک و محدود را زیر پا گذاشتیم . ساراتیلورمدیرسیاسی کاخ سفیدمی‌گوید:یک نظرسنجی مستقل در روز رای گیری نشان می‌دهد که تعداد آنهایی که درسال 2006خود را «مسیحی اوانجلیک»،‌«مسیحی تازه متولد شده»،‌ «کلیساروهای هفتگی»،‌ «جمهوریخواه» و«محافظه کار»می‌نامند باسال 2004هیچ تفاوتی ندارد. مردم به کسان دیگری رای دادند، ‌اما هنوز همانگونه می‌اندیشند.