یوسف محسنزاده
حضور میلیونها نفر در راهپیماییهای گسترده در سراسر کشور، حال و هوای تازهای داشته است. این حضور، در واقع نمایش اراده جمعی مردم در مورد یکی از حساس بر انگیزترین موضوعات و مقولات مطرح شده در عرصه روابط خارجی کشورمان با دول اروپایی و مشخصا آمریکا بوده است. دولتهای غربی، به سرکردگی واشنگتن حداکثر تلاش خود را بکار گرفتند تا سد راه حرکت ایران برای دستیابی به دانش هستهای شوند. سرانجام معلوم شد آژانس بینالمللی انرژی هستهای، وسیلهای بیش در خدمت سیاست خارجی این دولتها نیست.
چنانچه امروزه از آقای البرادعی پرسیده شود که گزارش پرونده هستهای ایران به شورای امنیت بر پایه کدام مبانی حقوق و منطقی استوار است و کدام یک از مواد معاهده NPT چنین اقدامی را تجویز میکند، به راستی وی پاسخ درستی برای این پرسش ندارد. زیرا وی مطلع است گزارش این پرونده، صرفاً یک درخواست اساسی و معطوف به اراده پوشالی دولتهای غربی برای ایجاد و مانع در قبال مسیر پیشروانه ایران برای دستیابی به دانش هستهای، بوده است. اروپاییها مایل بودند وضع موجود تداوم یابد.
یعنی تعلیقها همچنان ادامه داشته باشد و در کنار آن مذاکرات نیز که مرز و حدودی برای آن تعیین نشده است، استمرار مییابد و در این میان، سرمایه گذاریهای مادی و معنوی ایرانی در عرصه انرژی هستهای با بلاتکلیفی تمام عیار مواجه میشود و دستاندرکاران و کارشناسان و متخصصان فنی با یاس و ناامیدی، به آینده خواهند نگریست. طبعاً چنین وضعیتی زیبنده نظام اسلامی ما نبوده و نیست. نظامی که از بدو تأسیس تا به حال، هیچگاه از توطئهها و نقشههای اهریمنی دشمنان آسوده نبوده و امروزه با توطئههای گستردهتر که طی آن دشمنان، ارگانها و نهادهای بینالمللی نظیر آژانس بین المللی انرژی هستهای و شورای امنیت را نیز بکار گرفتند، روبرو شده است. بدیهی است عبور سرافرازانه از این مقطع بحرانی و خطرناک، مانند گذشته بدون اتکا به مردم میسر نخواهد بود. مردم در همه ادوار گذشته، حامی بیمزد و مواجب نظام بوده و در شدت و عسرت، تکیه گاه و ستون اصلی نظام بودهاند.
اکنون تعجب آور نیست که رسانههای غربی میکوشند در مورد مباحث هستهای، شکافی میان ملت و دولت ایران ایجاد کنند. اما آنان مانند گذشته، با توفیق مورد نظر خود مواجه نخواهند شد. طبعاً تفسیر و نگرش اروپاییها و آمریکا در مورد تظاهرات گسترده مردم، فرقی با تفسیرهای گذشته شأن در مورد راهپیماییهای مشابه، نخواهد داشت. آنان همواره نگرش وارونه و استعلایی و مستکبرانه در مورد نمایشهای ملی و عزتمندانه ملت ایران، نظیر راهپیمایی 22 بهمن دیروز، داشتند و احتمال قوی آن است که همین نگرش را دنبال کنند. با این حال، در روز واقعه، برای آمریکاییها و اسرائیل که معرکه گردان اصلی این ماجراست مشخص خواهد شد پیوستگی و همبستگی مردم با نظام اسلامی، چه ابعاد و زوایایی خواهد داشت. آنان باید تا به حال باور کرده باشند در جائیکه مردم حضور داشته باشند، هیچ شکستی بر آن مردم تصور نیست. حیف که باور ندارند و اسباب زحمت ما را میدارند!