شیطنت جدید آمریکا و انگلیس برای ایجاد بحران در عراق

محمد رستگار
با به صدار در آمدن زنگ خطر برای آمریکا در عراق، شیطنت‌های جدید آمریکا و انگلیس در این کشور برای حفظ منافع و ایجاد بحران و کنترل اوضاع در این کشور به صدا در آمده است. به دنبال پیروزی گسترده شیعیان عراق در انتخابات این کشور و تصاحب اغلب کرسی‌های پارلمان توسط حزب ائتلاف یکپارچه عراق، استراتژیست‌های آمریکا خطر را به تصمیم گیران کاخ سفید گوشزد کرده‌اند.
آمریکایی‌ها که از همان ابتدا در عراق تلاش‌های گسترده‌ای را به عمل آوردند تا دست نشانده‌های مورد نظر خود را بر اریکه قدرت بنشانند و در این جهت توطئه‌ها و فتنه‌های مختلف را انجام دادند، ولی همت و خواست مردم خواب آمریکا را پریشان کرد و روند بر خلاف خواست آمریکا رقم خورد.
اکنون که شیعیان پیروز انتخابات شدند و با نگرشی واحد به عراق با دیگر گروههای مسلمان ائتلاف و در جهت برقراری کشوری اسلامی قدمهای مثبت و شگفت‌انگیزی بر می‌دارند، این احساس برای آمریکا ایجاد شده که چنانچه حکومتی مردمی و اسلامی در عراق شکل گیرد، دیگر بهانه‌ای برای ماندن در عراق ندارند.
آنها اکنون سرمایه گذاری‌های کلانی که برای اشغال این کشور شده را به باد رفته می‌بینند و باید شرمسارانه این کشور را ترک کنند، لذا به توطئه چینی به عنوان یکی از ابزارهای همیشگی خود روی آورده‌اند تا با تغییر روند معادلات قدرت در عراق، اشغال و حضور خود را در عراق توجیه کنند. اکنون آمریکاییان سعی دارند، به روش‌های متفاوت بین اقوام مختلف این کشور اختلاف ایجاد کنند و با به آشوب کشاندن صحنه عراق به درگیری وانمود کنند که حکومت فعلی و مردمی عراق قادر به کنترل کشور نیست و آمریکا باید نقش خود را در برقرار صلح و ثبات ایفا کند.
با این وصف انفجارهای اخیر بارگاه مطهر ائمه در سامرای عراق، حمله به مساجد اهل تسنن و کشتار مردم مسلمان سنی و شیعه را می‌توان در این ردیف ارزیابی کرد.
با این روند آمریکا سعی دارد این موضوع را به جهانیان و مردم عراق تفهیم کند که دولت فعلی در عراق ناامنی ایجاد کرده و ضمن اینکه قادر به کنترل اوضاع نیست، عراق را به سمت جنگ داخلی پیش می‌برد.
با توجه به اینکه پیشتر مسئولان آمریکایی و انگلیسی با سفرهای سرزده به عراق نتوانستند از طریق گفتگو شرایط خود را تحمیل کنند، لذا اکنون دست‌اندرکاران آمریکایی و انگلیسی سعی دارند با انجام این قبیل اقدامات، اوضاع عراق را به طریق نظامی در دست گیرند و با به کار گماردن حاکم نظامی در این کشور، معادلات دیگری را در عراق پیش رو قرار دهند. البته در پی جریانات اخیر عراق نباید نقش انگلیسی‌ها در ایجاد تفرقه بین صفوف مسلمانان را در عراق نادیده گرفت چرا که انتقام گیری انگلیسی‌ها از مردم شیعه و مسلمان عراق سابقه 90 ساله دارد و ضربه‌های که انگلیسی‌ها در سال 1015 در واقعه ثوره العشرین از شیعیان متحمل شدند تا کنون از ذهن متجاوزان فراموش نشده و همواره در پی فرصتی هستند تا کینه خود را به نحوی آشکار یا پنهان نشان دهند.
انگلیسی‌ها با اشغال مجدد عراق، بخش شیعه نشین این کشور را برای تأمین اهداف خود انتخاب کرده‌اند و امروز شاهد قتل عام و کشتار شیعیان به دست انگلیسی‌ها ولی در پوشش القاعده هستیم. آنچه آشکار است هر یک از اشغالگران در صحنه داخلی عراق عهده دار ایفای نقشی هستند و هر چند هدف کلی آنان جلوگیری از به قدرت رسیدن نیروهای اسلام گرا است ولی در این میان انگلیسی‌ها همواره بر ایجاد مانع بر ادامه حرکت سیاسی مردم عراق تلاش دارند.