دکتر محمدرضا جمالی
یکی از موانع سر راه انبیای الهی برای اجرای ماموریت خویش، دنیاپرستان و افراد دلداده به مطامع دنیوی بوده است.
جریان حق برای پیشبرد مسیر خود با باطلهای بیشماری درگیر شده است که اصل و اساس باطلها همان خواهشهای نفسانی و دنیاپرستی بوده است، به طوری که امام متقیان در یکی از اوصاف متقین میفرمایند: «عظم الخالق فی انفسهم فصغر ما دونه فی اعینهم» (خالق چنان در درون متقین بزرگ شده است که در نتیجه، هر چه غیر اوست در برابر دیدگانشان کوچک است)
این مهم یکی از نشانههای مکتب توحیدی است که در برابر مکتب مادی اگزیستانسیالیسم – که معتقد است خدا له کننده آدمیان است و هر جا که او در آید از انسان چیزی باقی نمیماند – قرار گرفته است. بنابراین در مکتب توحید، انسان وقتی به خدا پیوست، شخصیت واقعی خود را پیدا میکند.
«فاستبشروا ببیعکم الذی بایعتم و ذلک هو الفوز العظیم» (توبه، 111) (پس به معاملهای که با خداوند کردید، شاد باشید که رستگاری در آن است.)
افرادی که «خود انسانی» خود را به بهای دنیاپرستی واگذار میکنند در سودایی به سر میبرند که اصل و اساس آن باطل است و بنیان استواری ندارد.
در تاریخ حیات بشری دنیاپرستی در صور و اشکال گوناگون ظاهر شده که سادهترین شکل آن انباشتن زر و مال است.
امروزه دنیاگرایی در اشکال مدرن و با چهره سیاسی رخنمایی میکند و با انواع و اقسام حیلهها میخواهد ما نتوانیم به مرزهای عزت و افتخار برسیم.
راه اندازی دهها شبکه ماهوارهای و رسانهای تبلیغی برای ترویج بیبند و باری، رواج سکولاریسم، القای ناکارآمدی حکومت دینی در سخنرانیها و رسانههای مکتوب و الکترونیکی از مواردی است که دلبستگان به دنیا از آنها مدد میگیرند.
این افراد که چرب و شیرین دنیا را چشیدهاند و با استفاده از نابرابریهای اجتماعی برای خود ثروت و جایگاهی ایجاد کردهاند، از مهمترین افرادی هستند که در برابر ایجاد عدالت و بهرهمندی اقشار مستضعف و مظلوم مقاومت میکنند. این افراد میکوشند تا با عاریه گرفتن از فرهنگهای وارداتی غربی و نگاهی که اندیشمندان حوزه فلسفه غرب به دین و دنیا داشتهاند، از همان منظر به تحلیل فرهنگ و حوزه سیاست ما بپردازند.
کم انگاری فرهنگ خودی، مرعوب شدن در برابر فرهنگ مسلط و مهاجم بیگانه و در نهایت شیفتگی و تسلیم، از واقعیاتی است که دلبستگان فکری جریان غرب بدان دل خوش کردهاند، انگار که تجربه غرب و راه طی شده غربی شدن دیگر ممالک از این سنخ را ندیدهاند. به نظر میرسد امروزه مهمترین مانع اجرای عدالت، دنیاطلبان هستند و این دسته چون از رهگذر منافع مادی و دنیایی خود به حیات خویش ادامه میدهند، بیشترین تلاش را برای عدم فراگیر شدن رایحه اصولگرایی – که خواست همه مردم است – انجام میدهند.
بیایید تلاش کنیم تا مصداق آنانی نشویم که حضرت امیر فرمودند دنیا در چشمهای آنان زینت یافته و آرایش آن فریفتهشان کرده است.