اسلامگرایان و سکولارهای کاغذی (بخش اول)

“افول لائیسیته” در ترکیه را باید پیام اصلی انتخابات اخیر در این کشور دانست
حزب حاکم عدالت و توسعه که رهبری آن را رجب طیب اردوغان بر عهده دارد و اعضای آن را اسلامگرایان تشکیل می دهند طی سالهای اخیر محبوبیت زیادی در بین شهروندان ترکیه ای کسب کرده است
پس از شمارش آرای انتخابات پارلمانی ترکیه و پیروزی حزب عدالت و توسعه، مشخص شد که این حزب برای پنج سال دیگر اکثریت آرا را در پارلمان در اختیار خواهد داشت. نتایج شمارش آرا نشان داد که از 85 درصد آرای شمارش شده درانتخابات پارلمانی ترکیه، 6 / 47 درصد آرا به حزب عدالت و توسعه تعلق دارد. بر اساس قوانین جاری ترکیه، حزبی که 45 درصد از آرا به آن تعلق داشته باشد تعیین کننده ترکیب دولت این کشور خواهد بود.
بر همین اساس، از 550 کرسی پارلمان ترکیه، 341 کرسی به حزب عدالت و توسعه تعلق می گیرد. همچنین حزب “جمهوری خلق “ با اختصاص دادن 20درصد آرا به خود 112 کرسی و حزب”جنبش ملی گرا” با 4 / 14 درصد آرا 70 کرسی پارلمان را به خود اختصاص دادند. انتخابات پارلمانی ترکیه قرار بود چهارم نوامبر برگزار شود که به دلیل اختلاف بین احزاب در انتخاب رئیس جمهوری، این انتخابات به تعویق افتاد. کسب قریب به 50 درصد آرا توسط حزب وابسته به “رجب طیب اردوغان” تلاش نظامیان و سکولارهای ترک را در جهت مقابله با اسلام گرایی مهار نموده است.اردوغان و عبدالله گل در قالب این انتخابات خود را به دو تن از موفق ترین چهره های سیاسی معرفی کرده اند.پس از دستگیری نجم الدین اربکان توسط ارتش و دادگاه قانون اساسی ترکیه،شهروندان مسلمان ترک دریافتند که “مقابله با نمادهای اسلام گرایی” به صورت علنی در دستور کار ژنرالها و احزاب لائیک ترکیه قرار گرفته است.
چندی پیش شاهد برگزاری تظاهرات “دفاع از جمهوریت” در ترکیه بودیم. تظاهراتی که با حمایت مستقیم ژنرال های ترک و اعضای حزب جمهوریخواه خلق صورت پذیرفت. منابع رسانه ای و تلویزیونی ترکیه که اکثر آن ها از طریق ارتش تغذیه می شوند نیز با انعکاس و بزرگنمایی گسترده تظاهرات سعی کردند “حمایت از لائیسم” را به عنوان مطالبه اصلی شهروندان ترک مطرح نمایند. حدود 9 ماه قبل نیز احمدنجدت سزر رئیس جمهور ترکیه در جمع ژنرال ها از وجود حجاب اسلامی و تفکر اسلام گرایانه ای که خود را در قالب حجاب نمایان می سازد ابراز نگرانی کرد.حال او مجبور خواهد بود تا مسند ریاست جمهوری را به یک اسلام گرا بسپارد و خود به عنوان یک شکست خورده از معادلات سیاسی آنکارا کناره گیری کند.
حزب حاکم عدالت و توسعه که رهبری آن را رجب طیب اردوغان بر عهده دارد و اعضای آن را اسلام گرایان تشکیل می دهند طی سالهای اخیر محبوبیت زیادی در بین شهروندان ترکیه ای کسب کرده است. این مسئله باعث تشدید ترس و وحشت در میان نظامیان و سکولارهای ترک شده است.اقبال ملت ترکیه نسبت به اسلام گرایان نشان می دهد که هزینه های تبلیغاتی و رسانه ای آنکارا طی دهه های اخیر که با هدف کمرنگ نمودن وجهه اسلامی ترکیه صورت گرفته بودند جملگی بی فایده بوده اند.ژنرالهای ترک تصور می کردند پس از تظاهراتی که طرفداران حزب جمهوریخواه خلق در دفاع از لائیسم و اندیشه های کمال آتا تورک برگزار کردند،پیروزی قاطع اسلام گرایان در انتخابات ترکیه امکان پذیر نیست.اما نتایج انتخابات حکایت از مسئله ای کاملامتفاوت داشت.
واقعیت امر این است که پیروزی اخیر اسلام گرایان به رهبری رجب طیب اردوغان شوک بسیار سختی را به ژنرال ها و طرفداران لائیسم در ترکیه وارد ساخته است.آنها هم اکنون خود را بازندگانی در برابر مردم ترکیه می دانند.مسلما ژنرالها و احزاب لائیک ترکیه قدرت ایستادگی در برابر آرای مردم را ندارند.آنها حداکثر سعی و تلاش خود را در جلوگیری از رشد اسلام گرایی انجام داده اند اما نه تنها به نتیجه نرسیده اند،بلکه شاهد بودند محبوبیت حزب عدالت و توسعه نسبت به دور قبل انتخابات 12 در صد افزایش یافته است.
پیام اصلی انتخابات پارلمانی ترکیه
“افول لائیسیته” در ترکیه را باید پیام اصلی انتخابات اخیر در این کشور دانست.ژنرالها و دیگر مخالفان اسلام گرایی باید قبول نمایند که دوران قدرت آنها در ترکیه پایان یافته است.از سوی دیگر،اسلام گرایی به عنان جریانی رو به رشد در این کشور در حال گسترش است.جلوی این روند را نمی توان با تهدید ارتش یا برنامه های تلویزیونی فاسد گرفت.واقعیت امر این است که نوعی بیداری اسلامی در خاورمیانه رخ داده است.تلاشهای جمهوری اسلامی ایران در تبیین چهره واقعی اسلام ،پیروزی اسلام گرایان در عراق،بحرین،فلسطین ،پیروزی حزب الله لبنان در مقابل رژیم اشغالگر قدس و... سبب شده اند تا ملت ترکیه با زدودن گرد و غبار لائیسیته از زندگی اجتماعی خود به سوی اصالتها و بنیانهای پویای دین اسلام بازگردند.ایالات متحده آمریکا و ژنرالهای ترک تصور می کردند که می توان با استفاده از روشهای سخت افزاری و نرم افزاری اسلام گرایی را در ترکیه و خاورمیانه محدود نمود.اما هم اکنون مشاهده می کنیم که بازگشت به اسلام و اصالت مذهبی ،به یک اصل مهم در حیات مذهبی و سیاسی ملتهای منطقه تبدیل شده است.تا آنجایی که ملت ترکیه حاضر به پذیرش افراد خودفرو خته ای مانند “احمد نجدت سزر”به عنوان رئیس جمهور این کشور نیست.افرادی مانند تانسو چیلر،مسعود ایلماز،بولنت اجویت ودیگر مقامات ترکی در زمان قدرت خود نماد عینی مقابله با اسلام گرایی محسوب می شدند.آنها با همراهی ژنرالها و البته حمایت کشورهایی مانند ایالات متحده آمریکا و رژیم اشغالگر قدس وظیفه داشتند تا از تحقق پویایی اسلامی در ترکیه جلوگیری نمایند.اما در نهایت شاهد هستیم که همه این تلاشها به بن بست رسیده است و اسلام گرایان در ترکیه پیروزی قاطعی را کسب نموده اند.
تبعات پیروزی اسلام‌گرایان در ترکیه
عواقب و تبعات پیروزی اسلام گرایان در ترکیه را باید در دو سطح داخلی و منطقه ای بررسی نمود.در سطح داخلی شاهد بر هم ریختن توازن حزبی و سیاسی در آنکارا ،به سود اسلام گرایان هستیم.ژنرالهای ارتش نیز هم اکنون با دستهایی بسته تر در صحنه سیاسی ترکیه حضور می یابند.
رجب طیب اردوغان” رهبر حزب “عدالت و توسعه” ترکیه پس از مشخص شدن نتایج ا نتخابات ترکیه اظهار نموده است که پیروزی حزب تحت رهبری وی در انتخابات، پیروزی در امتحان دموکراسی بود. “رجب طیب اردوغان” طی یک سخنرانی خطاب به هواداران حزب خود که در مقابل ساختمان مرکزی این حزب در آنکارا تجمع کرده بودند، این مطلب را عنوان کرد. به گفته وی “نتایج غیر رسمی انتخابات حاکی است که مردم ترکیه با اعتماد مجدد به حزب حاکم و به پیروزی رساندن آن، در واقع به دموکراسی، ثبات سیاسی و پیشرفت و رفاه رای داده اند. رجب طیب اردوغان” افزود که سیاست داخلی حزب تحت رهبری وی در راستای تامین رفاه مردم ترکیه و سیاست خارجی آن بر اساس گسترش مناسبات ترکیه با جامعه جهانی خواهد بود.”
اما در حزب دموکرات و جمهوریخواه خلق از شادی و علائم ثبات و پیشرفت نشانه ای مشاهده نمی شود!شکست اخیر این دو حزب از اسلام گرایان معادلات درون حزبی آنها را به شدت برهم ریخته است.محمد آغار” رهبر حزب “ دموکرات “ ترکیه ساعاتی بعد از پایان انتخابات عمومی در این کشور از مقام خود استعفاء کرد. استعفای آغار در پی اعلام نتایج اولیه انتخابات و ناکامی حزب “ دموکرات “ در راهیابی به مجلس این کشور انجام شد. آغار در هفته های گذشته و در پی ناکامی برای وحدت حزب “دموکرات” و حزب “مام میهن “ برای شرکت در انتخابات عمومی مورد انتقاد شدید قرار گرفته بود. استعفای محمد آغار در حالی صورت پذیرفت که ژنرالهای ارتش ترکیه خواهان ابقای وی در راس حزب دموکرات بودند.
از سوی دیگر،نگاهی آماری به نتایج انتخابات ترکیه نشان می دهد که حتی در صورت ائتلاف دوحزب دموکرات و مام میهن نیز حزب “اعتدال و توسعه”پیروز کارزار انتخابات بود.کسب 47 در صد از آرای عمومی توسط حزب وابسته به رجب طیب اردوغان نشان می دهد که احزاب دیگر ترک،حتی در صورت ائتلاف با یکدیگر نیز اقبالی جهت پیروزی در انتخابات نداشته اند.لازم به ذکر است که غیر از احزاب اصلی ترک،نامزدهای مستقل نیز در انتخابات ترکیه حضوری فعال دارند.