لشکر طیبه در حالی مسبب حملات اخیر به بمبئی خوانده میشود که این روزها نزاع مسلحانه در منطقه مورد مناقشه کشمیر رنگ باخته است.
هند اکنون تا حدود زیادی با رقیبی متفاوتتر و پرچالشتر در کشمیر مواجه است که همان تلاش مسالمتآمیز برای کسب حق تعیین سرنوشت از سوی کشمیریها است. جریانی که از الگوی مقاومت غیرخشونتآمیز "ماهاتما گاندی" رهبر استقلال هند پیروی میکند.
"میر واعظ عمر فاروق" رهبر معنوی مسلمانان کشمیر میگوید: «هند از سلاحهای کشمیریها هراس ندارد چرا که سلاحهای هندیها دهها برابر بیشتر است. آنچه هند هراس دارد آن است که مردم به خیابانها میریزند و به قدرتی که جنبش نفی خشونت دارد، واقف هستند.»
عمرفاروق از رهبران جنبش "نافرمانی مدنی" است که از اوایل امسال شکل گرفته است.
مقامات هندی نیز اعلام کردهاند شمار حملات مسلحانه در دره کشمیر به پایینترین حد خود از زمان آغاز شورشها در سال 1989 تاکنون رسیده است.
منطقه "جامو و کشمیر" در سال 1947 میان هند و پاکستان تقسیم شد و هر دو کشور همسایه ادعای مالکیت بر آن را دارند و همواره از محورهای اصلی اختلاف این دو کشور دارای توان هستهای بوده است.
تلاش رسانههای اصلی غربی برای مرتبط کردن لشکر طیبه به حملات بمبئی از این جهت برای روابط دو کشور حیاتی است که این گروه شبهنظامی را وابسته نظامی و مالی به سازمان اطلاعات پاکستان میدانند.
فاروق که پدرش را در عملیات تروریستی از دست داده ریاست "کنفرانس حریت" را برعهده دارد. این کنفرانس متشکل از احزاب کشمیری است که خواستار استقلال یا پیوستن به پاکستان هستند. وی که امامت مسجد جامع "سرینگر" مرکز تابستانی ایالت جامو و کشمیر را برعهده دارد، هماکنون در منزل خود در حبس به سر میبرد.
این در حالی است که دیگر مناطق کشمیر از جمله سرینگر چندین روز تحت مقررات منع رفتوآمد بودهاند. هراس دهلینو از برگزاری تظاهرات گسترده علیه حاکمیت هند و انتخابات جنجالی دلیل این محدودیتها و بسته شدن خیابانها اعلام شده است.
این در حالی است که هر از گاهی نوجوانان کشمیری با سنگ به سوی نیروهای امنیتی حملهور میشوند.
اوایل سال جدید نیز تظاهرات آرامی از سوی جداییطلبان برگزار شد و هزاران نفر از مردم مسلمان با در دست داشتن پرچمهای سبز شعارهای آزادی سردادند. این منطقه 300 هزار هندو دارد.
مقامات هندی اعلام میکنند که 600 گروه شورشی مسلح در جامو و کشمیر وجود دارند.
تغییر ماهیت تلاشهای جداییطلبانه، کار هند را برای مجزا کردن این حرکت دموکراتیک از جریانهای تروریستی دشوار کرده چرا که برعکس اقدامات لشکر طیبه، این تظاهراتهای آرام میتواند همدردی دیگر کشورها و حتی افکار عمومی هند را به همراه داشته باشد.