بازى تحریم سه بر یک به نفع ایران

مهدى مهرپور
تحریم واژه اى است که تقریباً از قرن نوزدهم میلادى وارد ادبیات جامعه بین الملل شد و کماکان از سوى کشورهایى که خود را ناجى جامعه بین الملل مى دانند اعمال مى شود.
مطالعات اقتصاددانان مؤسسه بین المللى پیترسون در واشنگتن نشان داده است که از جنگ جهانى اول تاکنون دو سوم تحریم ها با شکست مواجه شده است. این در حالى است که برخى از کشورها براى تحت فشار گذاشتن دولت هاى دیگر دنیا به اعمال تحریم علیه آنها اقدام مى کنند. اگرچه جامعه بین الملل تنها به سازمان ملل متحد این اختیار را داده است تا در وضعیت هاى خاص که تهدید علیه صلح جامعه بین الملل وجود دارد اقدامات قهرآمیزى را علیه کشورهاى هدف اتخاذ کند، اما گو این که این ابزار براى اجراى درستش به جاى سازمان ملل در اختیار استعمارگران صلح قرار گرفته است. به همین دلیل به اذعان بسیارى از تحلیلگران حوزه بین الملل تحریم هاى یک جانبه اولیه و ثانویه امریکا علیه ایران هم که به وضوح نقض آشکار حقوق بین المللى است و سال هاست که جریان دارد. حاکمان امریکایى همواره پس از انقلاب اسلامى تحریم هاى اقتصادى را براى ضربه زدن به منافع اقتصادى و سیاسى ایران آغاز کرده اند که البته به گفته بسیارى از تحلیلگران داخلى و خارجى بسیارى از این تحریم ها با شکست مواجه شده اند. به اذعان این کارشناسان غربى اثر این مقابله غرب با جامعه ایران همواره محدود بوده است و غربى ها تا به امروز خیلى نتوانسته اند با اعمال تحریم هایى یک جانبه علیه جمهورى اسلامى راه را براى ضربه زدن به نظام ایران هموار کنند. معاون سرمایه گذارى خارجى وزیر اقتصاد درباره تحریم ها و اثربخشى آن نکته جالبى مطرح مى کند که تمام تأمین کننده هاى مالى، بیمه اى و کالایى خارجى با این تحریم ها و رفتارهاى سیاسى غرب علیه ایران مخالفند. آنها بازار را از دست داده اند؛ چرا که با یک مشترى خوب و خوش حسابشان به نام «ایران» قهر کرده اند!!...رئیس کل سازمان سرمایه گذارى خارجى در گفت وگو با «ایران» درباره تحریم هاى اقتصادى غرب علیه کشورمان مى گوید: در تحریم باید به این نکته توجه شود که چه چیزهایى را از دست داده ایم و چه مواردى را به دست آورده ایم. بهروز علیشیرى ادامه مى دهد: در این رابطه غربى ها به خود متعهد شدند تا به ما فاینانس ندهند و روابط بانکى با ما نداشته باشند، غافل از این که خود زیان بیشترى را متحمل شده اند. وى با بیان این که در گذشته بانک هاى اروپایى یکسرى خطوط اعتبارى با نرخ هاى بهره و کارمزد بسیار بالا براى ایجاد و ساخت پروژه ها در ایران در اختیار بانک هاى ایرانى قرار مى دادند ادامه مى دهد: آنان در گذشته با در اختیار گذاشتن تسهیلات کلان با نرخ هاى بهره بالا صاحبان پروژه ها را مجبور مى کردند تا پروژه هاى تأسیس شده را نیز، خود بیمه کنند و از این طریق نیز سود سرشارى را به دست مى آوردند.
وى تصریح مى کند: شرکت هاى بیمه گر خارجى تا قبل از انقلاب سود هاى کلانى را از پروژه هاى ایرانى اخذ مى کردند به همین دلیل تأسیس شرکت هاى بیمه ایرانى در اولویت کارى رژیم گذشته محسوب نمى شد. بهروز علیشیرى در ادامه توضیح مى دهد براساس قانون قراردادهاى قبلى نیز ایران ملزم بود تمام کالاهاى مورد نیاز پروژه هاى خود را از طریق کشورى که به ایران خط اعتبارى مالى داده بود تأمین کند، اما این اوضاع به گونه اى از سوى ایران تغییر یافت و با تصویب قانون داخلى سازى پروژه ها تا ۵۱ درصد سهم داخلى در تمام قراردادها آن هم در شرایط تحریم موجب کاهش سهم کالاهاى خارجى در پروژه هاى ایران شد. بنابراین، این فرصت سوم نیز از شرکت هاى خارجى که خواستار تداوم تحریم علیه ایران بودند گرفته شد و غربى ها این بار نیز با شکست مواجه شدند. وى با بیان این که غربى ها در مبادلات تحریم از سه منظر بانک، بیمه و بنگاه هاى تولیدى شان متضرر شده اند مى افزاید:
در این بازى آنها سه بار زیان مى بینند و زیان ما تنها یکبار آن هم از بابت تحریم آنان خواهد بود. معاون وزیر اقتصاد تصریح مى کند: بازى تحریم سه بر یک به نفع ایران است و غربى ها مطمئناً از وضعیت پیش آمده نگرانند.
بهروز علیشیرى در بخش دیگرى از این گفت وگو با بیان این که تحریم هاى اقتصادى غرب علیه ایران در دوره جدید مخالفت تشکل ها و فعالان اقتصادى اروپایى از جمله آلمانى ها و فرانسوى ها را در پى داشته است مى افزاید: تشدید تحریم ها باعث اختلاف نظر میان مقامات سیاسى و اقتصادى دولتى و خصوصى در اروپا و حتى امریکا نیز شده است. وى با اظهار به این موضوع که بخش خصوصى اروپا از تداوم این تحریم ها بسیار نگران است مى گوید: رئیس اتاق بازرگانى آلمان، گفته است آلمانى ها امروز بیش از ۱۰۰ هزار فرصت شغلى را به دلیل عدم تعامل اقتصادشان با جامعه ایران از دست داده اند. رئیس کل سازمان سرمایه گذارى خارجى ادامه مى دهد: این وضعیت براى ایتالیایى ها و دیگر اروپایى ها نیز به همین شکل است.
اروپایى ها نمى خواهند مشترى خوش حسابشان با آنان قهر باشد.