جنگ روانی آمریکا و اهداف آن (بخش اول)

‌‌رسول‌ سنایی‌راد مقدمه: پس از آن‌که گزارش گروه «بیکر همیلتون» منتشر شد و در آن با اشاره به هزینه‌های سنگین حضور در عراق، مذاکره با ایران و سوریه را به عنوان یکی از راه‌حل‌های پیشنهادی برای کمک به حل مشکل عراق اعلا‌م داشت، ناگهان بوش دستور اعزام بیست و یک‌ هزار و پانصد نیروی تازه نفس را صادر و اعلا‌م کرد: هرگونه عقب‌نشینی در عراق، موجب زنجیره‌ای از عقب‌نشینی‌های دیگر در منطقه خلیج فارس خواهد شد. همزمان شایعاتی مبنی بر تقویت حضور واشنگتن در خلیج فارس و اعزام همزمان دومین ناو بزرگ هواپیمابر امریکا و انتقال سیستم‌های ضدموشکی پاتریوت به منطقه نیز در رسانه‌ها پیچید و سفر دوره‌ای خانم رایس به منطقه نیز شروع شد که می‌توانست نشانگر تلا‌ش دیپلماتیک ملکه جنگ برای قطب‌بندی جدید در منطقه باشد. در همین حال با گروگان‌گیری 5 تن از دیپلمات‌های جمهوری اسلا‌می در شمال عراق، واشنگتن پست به نقل از رئیس‌جمهوری امریکا اعلا‌م داشت: کاخ‌سفید بهعنوان بخشی از استراتژی تازه آن کشور برای تضعیف نفوذ تهران در سراسر خاورمیانه و مجبور کردن این کشور به دست کشیدن از برنامه اتمی‌اش به نیروهای نظامی خود در عراق، اجازه داده است تا عوامل ایران در داخل عراق را بکشند یا اسیر کنند. مجموعه این وقایع و اخبار منجر به بروز شرایط روانی-تبلیغی سنگینی شد که برخی تحلیلگران آن را مقدمه و زمینه‌های رویارویی قریب‌الوقوع امریکا و ایران و برخی دیگر آن را یک جنگ روانی ارزیابی کرده‌اند.