اسراییلی‌ها تشنه‌ی جنایت

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، با توجه به این حس کینه‌توزانه‌ی صهیونیست‌ها نسبت به مردم بی‌دفاع فلسطین و جنایاتی که طی سالها اشغالگری در این سرزمین مرتکب شده‌اند، سوالی که ذهن‌ها را به خود مشغول می‌سازد این است که آیا امکان همزیستی مسالمت آمیز با آنها با توجه به صفت‌های ذاتی‌شان از جمله حس کینه‌جویی، جنایت و جنگ وجود دارد و آیا می‌توان با وجود این واقعیت‌ها، بر طرح‌های صلح ارایه شده مبنی بر تشکیل دو کشور فلسطین و اسراییل به عنوان راه‌کاری برای حل و فصل این بحران60 ساله تکیه کرد؟
روزنامه القدس العربی -چاپ لندن- در تحلیلی تحت عنوان "اسراییلی‌ها تشنه جنایت" به ارزیابی این موضوع پرداخته است.
در این تحلیل می‌خوانیم: هنگامی که جدید‌ترین نظرسنجی از این موضوع حکایت دارد که بیش از 80 درصد از اسراییلی‌ها جنایت‌های ارتششان را در نوار غزه تایید می‌کنند و حتی این حمایت‌ها پس از اعلام کشته شدن بیش از 1200 غیرنظامی و زخمی شدن بیش از 5000 تن دیگر که نیمی از آنها نیز کودک هستند افزایش می‌یابد، تنها این موضوع به اثبات می‌رسد که گزینه‌ی صلح با این مردم جدی نیست و هیچ فایده و نتیجه‌ای در بر نخواهد داشت.
رهبران اسراییلی در تمامی کنفرانس‌ها و گفت‌وگوهای خبری‌شان بر موضوع حملات موشکی مقاومت فلسطین از غزه متمرکز شده‌اند و همواره این موضوع را تکرار می‌کنند که برای هیچ کشوری قابل پذیرش نیست مردمش در معرض چنین حملات و خطراتی باشند و برای متوقف ساختن آن هیچ واکنشی نشان ندهد. بیشتر اینها شایعاتی کذب است که در درجه‌ی اول در گمراه ساختن افکار عمومی اسراییل و در درجه‌ی دوم گمراه ساختن افکار عمومی جهان موفق عمل کرده است.
در ادامه‌ی این تحلیل می‌خوانیم: هیچ کس نمی‌پذیرد که در سایه ادامه این حملات موشکی زندگی کند. این یک حقیقت آشکار است که جای بحث و جدل ندارد اما آنچه مورد اختلاف نظر است راه متوقف ساختن این خطر است. استفاده از هواپیما‌های اف 16 و هلی‌کوپترهای آپاچی و تانک‌هایی که به کشتار گروهی یک و نیم میلیون غیر نظامی می‌انجامد، آن هم پس از ماه‌ها محاصره‌ی آنها در یک زندان به نام غزه به هیچ عنوان قابل پذیرش نیست.
القدس العربی می‌نویسد: انگلیس با خطرات مشابهی هم چون بمب‌ها و موشک‌های جمهوری ایرلند روبه‌رو بود و این خطر به حدی رسید که حتی مقر نخست وزیری انگلیس بمباران شد و خودرو‌ی حامل ملکه این کشور نیز هدف بمب‌گذاری قرار گرفت و حتی مراکز تجاری و بورس لندن نیز با بمب‌گذاری‌های متعدد روبه‌رو شد اما هیچ کدام از این موارد موجب نشد که دولت انگلیس، هواپیما‌ها و هلیکوپتر‌هایش را برای بمباران مناطق کاتولیک نشین ایرلند شمالی و کشتار صدها تن از کودکان بی‌گناه به این منطقه اعزام کند؛ همانند کاری که اسراییل اکنون در غزه انجام می‌دهد، انگلیس به جای این کار به باب مذاکره با عاملان این انفجار‌ها روی آورد و مشارکت آنها را در مصالحه ملی خواستار شد.
این تحلیل می‌افزاید: افکار عمومی اسراییل در آزمون اخلاقی در غزه مردود شد و ثابت کرد که این مردم تشنه‌ی ریختن بی‌حساب و کتاب خون مردم بی‌گناه فلسطین هستند و پس از اشغال سرزمینشان و آواره نمودن آنها در اردوگاه‌ها و دیگر کشورها هنوز هم از ارتکاب جنایت علیه این مردم بی‌دفاع سیراب نشده‌اند. نتیجه‌ای که می‌توان از این سقوط اخلاقی استنباط کرد، این است که همزیستی مسالمت آمیز با ملتی که چنین خصوصیات جنایتکارانه و جنگ جویانه‌ای دارند در هیچ نوع طرح صلحی به ویژه طرح نقشه‌ی راه تعیین شده از سوی کمیته‌ی چهار جانبه‌ی صلح و یا کنفرانس صلح آناپولیس امکان پذیر نیست.
در پایان این تحلیل می‌خوانیم: بسیاری از محافل سیاسی و مردمی عربی معتقدند که حزب راست افراطی اسراییل (لیکود) و طرفداران نه چندان اندکش، عنوان افراط‌گرایی در اسراییل را یدک می‌کشند اما برخی از اسراییلی‌ها نیز خواهان همزیستی مسالمت آمیز و صلح هستند و این اعتقاد پس از تظاهرات طرفداران صلح در تل آویو پس از حمله اسراییل به لبنان شدت یافت اما حقیقت این است که هر گونه فرایند صلح با اسراییل مرده است و اکثر اسراییلی‌ها به تفکرات و ایدئولوژی حزب لیکود نزدیک هستند و هیچ فرق حقیقی بین احزاب رقیب اسراییلی که برای دستیابی به کرسی‌های پارلمان (کنست) تلاش می‌کنند، وجود ندارد لذا پس از این همه تجربه‌های تلخ با دولت و حتی ملت اسراییل، عقب نشینی از طرح صلح پیشنهادی اعراب بهترین واکنش به این افراط گرایی اسراییل و جنایات آن در غزه است.