مدارای هند و پاکستان

ترجمه: امید جعفرنژاد
دولت هند در حالی که به‌نظر می‌رسد از «ادامه الگوی طفره رفتن و انکار پاسخ پاکستان به حملات تروریستی بمبئی» عصبانی شده است، روشی دو گانه را در قبال اسلام آباد به کار می‌برد تا پاکستان نسبت به شبکه‌های تروریستی‌ای که در خاکش واقع شده‌اند اقدامی کوبنده انجام دهد.
اگر عنصر نخست در این روش کاهش سطح روابط با پاکستان باشد و همچنین یادآوری به آن کشور که گزینه نظامی کاملا از روی میز حذف نشده، عنصر دوم، متقاعد کردن پاکستان به انجام اقدامات قانونی علیه گروه‌های جهادی افراطی مانند لشکر طیبه است. مقامات مختلف دولت هند اخیرا اظهارات متفاوتی مطرح کردند و وجود یک استراتژی دو گانه یا «پلیس خوب، پلیس بد» را پیشنهاد دادند.
وزارت امور خارجه هند تاکنون موضعی نرم را در قبال پاکستان و درباره حملات تروریستی بمبئی اتخاذ کرده است، در حالی که مقامات دیگر به‌گونه‌ای صحبت کرده‌اند که انگار استراتژی افزایش فشار بر پاکستان به شیوه تنظیم شده را ترجیح می‌دهند. بنابراین با توجه به روش دوم، پ.چیدامبارام، وزیر کشور جدیدا منصوب شده هند به روزنامه لندن تایمز گفت که این کشور به پایان روابط مردمی و تجاری با اسلام آباد می‌اندیشد. چیدامبارام گفت: ارتباطات بسیار زیادی میان هند و پاکستان وجود دارد و اگر پاکستان همکاری نکند و در جهت به زانو در آوردن مجرمان (حملات تروریستی) کمکی انجام ندهد، این ارتباطات ضعیف‌تر و ضعیف‌تر می‌شوند و یک روز از هم گسسته خواهند شد. روز پنجشنبه و در نمونه دیگری از این روش درجه‌بندی شده، دیپاک کاپور، فرمانده ارتش هند در مصاحبه با روزنامه لندن تایمز گفت: دهلی نو تمامی گزینه‌ها را بازمی‌گذارد اما گزینه نظامی آخرین راه چاره خواهد بود.
وی اظهار داشت: لزومی به داشتن جنون جنگ نیست و تاکید کرد که آغاز کردن جنگ یک تصمیم سیاسی است. کاپور با لحن تهدیدآمیزی به احتمال انجام عملیات مخفیانه در افغانستان اشاره کرد و گفت: افزایش حضور استراتژیک هند در افغانستان یکی از عواملی است که برای اعمال فشار بر پاکستان در نظر گرفته می‌شود. اما وی این امر را مشخص کرد که تصمیم در این باره نظامی خواهد بود. کاپور گفت: تغییر سیاست استراتژیک ما در قبال کابل در جهت افزایش نیروهای نظامی یکی از عواملی است که از نظر سیاسی تعیین خواهد شد. یک هفته پیشمان موهان سینگ، نخست‌وزیر هند، پاکستان را به استفاده از تروریسم به‌عنوان وسیله پیشبرد سیاست‌های دولتی متهم کرده بود. با این وجود نشانه دیگری از سخت‌تر شدن موضع هند پس از لغو دیدار با پاکستان برای مذاکره جهت اختلافات مرز دریایی در سر کریک مشهود است. این مرز دهانه رود باریکی به مسافت 100 کیلومتر است که دو کشور را در دریای عرب از یکدیگر جدا می‌کند. از منطقه سر کریک بود که 10 مردی که حملات به بمبئی را هدایت می‌کردند یک قایق ماهیگیری را برای رسیدن به اهدافشان ربودند. منطقه کریک مدت زیادی موضوع مورد بحث میان هند و پاکستان به شمار می‌رفت و آنها درباره محل قرار گرفتن این مرز دریایی با یکدیگر اختلاف داشتند و از سال 1999 در این مورد به مذاکره پرداختند.مقامات رسمی دو کشور در مورد دهانه رود بررسی‌هایی را انجام دادند. حل‌و‌فصل این اختلاف بسیار نزدیک است. یک مقام هندی که نخواست نامش فاش شود در این باره اظهار داشت: ما در این باره به پیشرفت‌هایی دست یافته‌ایم و امیدواریم در چند نشست آینده به راه حلی دست یابیم. این مقام افزود: اما حملات به بمبئی و نپذیرفتن پاکستان برای انجام اقدامات براساس پرونده جامع بمبئی که اخیرا توسط هند تحویل آن کشور شده مسائل را پیچیده کرده است. فشارها بر دهلی نو به‌منظور اتخاذ موضعی قاطعانه در برابر پاکستان، به‌خصوص از سوی رسانه‌ها، دیپلمات‌های بازنشسته و مقامات نظامی و امنیتی نشأت گرفته است. این امر از موضوع احزاب سیاسی مخالف و فرا ملی جداست.
متن کامل را در  www.Hamshahri online.ir بخوانید.