طرح نیروهاى واکنش بسیار سریع

گروه بین‌الملل: «دونالد رامسفلد» وزیر دفاع آمریکا تدوین برنامه ضدتروریستى جدید و بلندپروازانه توسط پنتاگون (وزارت دفاع آمریکا) را تایید کرد. به گزارش واشینگتن پست به نقل از مقامات پنتاگون این برنامه براى مقابله با تروریسم در سرتاسر جهان و نیز واکنش بسیار سریع به حملات تروریستى مشابه 11 سپتامبر به آمریکا طراحى شده است.
به گفته مقام هاى پنتاگون که روى این سه سند نظامى کار کرده اند و به شرط ناشناس ماندن با روزنامه واشینگتن پست گفت وگو کرده اند، طرح مبارزه جهانى با تروریسم در کنار دو طرح فرعى دیگر که ماه گذشته به تایید رامسفلد رسید، در بالاترین اولویت کارى پنتاگون قرار دارد. جزئیات این طرح ها هنوز فاش نشده است، اما در کل گسترش نقش ارتش و به طور خاص افزایش نیروهاى ویژه عملیاتى در راستاى جنگ با ترور و خارج از مناطق جنگى همچون عراق و عربستان پیش بینى شده است. به نوشته واشینگتن پست این طرح ها که به مدت سه سال توسط فرماندهى عملیات ویژه (SOCOM) در شهر تمپاى فلوریدا شکل گرفته، نشانگر افزایش دخالت پنتاگون در حوزه هایى است که به طور معمول حوزه فعالیت سازمان اطلاعات مرکزى آمریکا (سیا) و وزارت امور خارجه این کشور است.
براى نمونه این فرماندهى، گروه هاى کوچکى از کلاه سبزهاى ارتش و دیگر نیروهاى عملیات ویژه را به سفارتخانه هاى آمریکا در 20کشور واقع در خاورمیانه، آسیا، آفریقا و آمریکاى لاتین اعزام کرده است؛ مناطقى که برنامه ریزى عملیاتى و جمع آورى اطلاعات در آنها به منظور تقویت توان هدایت عملیات هاى نظامى در مناطقى است که آمریکا در آن درگیر جنگ نیست. طبق این گزارش پنتاگون این آزادى عمل و نه تاییدیه را کسب کرده است که پیش از انجام عملیات نظامى در یک کشور بیگانه، سفیر آمریکا را مطلع سازد. در این طرح ها همچنین بر خواسته رامسفلد از زمان حملات تروریستى 11 سپتامبر مبنى بر لزوم ارتقاى نقش ارتش آمریکا از جنگ هاى مرسوم قرن بیستمى با تکنیک هاى کلاسیک و استفاده از پیاده نظام، تانک، کشتى و جنگنده به جنگ با گروه هاى نظامى غیردولتى که به دلیل نامتمرکز بودن پیدا کردنشان کار مشکلى است، تاکید شده است.
هر یک از این طرح ها بیش از یکصد صفحه است و دامنه گسترده اى از فعالیت هاى نظامى علنى و مخفى را دربرمى گیرد. این اقدامات جست وجوى گسترده و جمع آورى اطلاعات از شبکه هاى تروریستى، حمله به اردوگاه هاى آموزش و جذب نیروهاى تروریست و همکارى با ارتش هاى خارجى جهت از بین بردن پناهگاه هاى تروریستى را شامل مى شود. طرح اصلى شامل اولویت بندى اقدامات، تخصیص منابع مالى و انسانى و هماهنگى عملیاتى میان فرماندهان منطقه اى مى شود که در جهت پیاده سازى «طرح ملى استراتژیک نظامى براى جنگ علیه تروریسم» (منتشر شده در فوریه 2006) به کار مى رود. در این طرح 9 هدف کلیدى از جمله رهبران گروه هاى تروریستى، پناهگاه ها، حامیان و رابطان و ایدئولوگ هاى افراطى مشخص شده اند.
گزارش واشینگتن پست حاکى از آن است که طرح دوم به طور مشخص بر القاعده و جنبش هاى وابسته و دنباله رو آن از جمله بیش از ده گروه در سرتاسر خاورمیانه، آسیاى مرکزى و جنوبى و آفریقا متمرکز شده است. این گروه ها «جهاد اسلامى» مصر، «انصارالاسلام» در خاورمیانه، «جماعت اسلامى» اندونزى و سلفى هاى صحراى جنوب آفریقا را شامل مى شود. در طرح سوم این موضوع بررسى شده است که ارتش چگونه مى تواند در زمینه پیشگیرى و واکنش به عملیات هاى تروریستى بزرگ در آمریکا اقدام کند. این طرح دربرگیرنده ضمیمه هایى است که راهکارهایى را به ارتش ارائه مى کند تا علیه گروه ها و یا افرادى که گفته مى شود در پس حمله قرار دارند، به سرعت دست به اقدام تلافى جویانه بزند. به گفته منابع پنتاگون یک حمله بزرگ دیگر به آمریکا موقعیت و مشروعیتى براى حمله علیه اهداف شناخته شده فراهم مى کند که اکنون قابل توجیه نیست.
با وجود آنکه دریاسالار «اریک اولسون» معاون فرماندهى نیروهاى ویژه ارتش پیش از این در برابر سنا تصویب این طرح ها در پنتاگون را تایید کرده بود، اما پنتاگون از ابراز نظر درباره این طرح ها و تایید وجود آنها خوددارى کرد. فرمانده «گرگ هیکز» سخنگوى پنتاگون گفت: «ما درباره وجود این طرح ها و عملیات هاى آتى اظهارنظر نمى کنیم.»
اوج انتقادها از رامسفلد
هفته نامه اکونومیست نیز در گزارشى موقعیت دونالد رامسفلد را پس از افزایش موج اعتراضات ژنرال ها و سیاستمداران به نحوه مدیریت جنگى او بررسى کرد. در این گزارش آمده است وقایع 11 سپتامبر یک سیاستمدار از دور خارج شده را به قهرمان ملى آمریکا بدل ساخت، وقتى رامسفلد در بحبوحه رویدادها به طور سرزده به ساختمان در حال سوختن پنتاگون رفت تا افراد زخمى را نجات دهد، مردم کشورش را بى درنگ مفتون و شیفته خود ساخت و با برپایى کنفرانس هاى خبرى که آمیزه اى از عزم و اراده جنگ طلبانه اش بود، افکار مردم را در اسارت خود نگه داشت. سپس جنگ عراق از راه رسید و رسوایى زندان ابوغریب افشا شد و درخواست استعفاى رامسفلد مطرح شد. اکنون وزیر دفاع آمریکا بار دیگر زیر رگبار انتقاد قرار گرفته است. بوش همچون گذشته به حمایت از او برخاست. در چنین شرایطى رامسفلد با چنگ و دندان براى ادامه حیات سیاسى خود مى جنگد. او درخواست ها براى کناره گیرى خودش را رد مى کند و آنها را توفانى گذرا و هوا و هوس احمقانه توصیف مى کند.
با این اوصاف جار و جنجال هاى اخیر را نمى توان نادیده گرفت. شش ژنرال بازنشسته ارتش آمریکا به طور علنى خواستار استعفاى رامسفلد شده اند. سیاستمداران عالى رتبه اى نظیر سناتور جو بیدن و جان مک کین نیز از مدت ها پیش بر ضرورت استعفاى رامسفلد تاکید کرده اند. نویسنده اکونومیست معتقد است در مقطع کنونى رامسفلد به دردسرى در خانه و مانعى بر سر راه موفقیت در عراق تبدیل شده است و مى نویسد یکى از اشتباهات بزرگ رامسفلد این بود که مى کوشید جنگ را با تعداد سربازان کم پیش ببرد و اشتباه دوم او نیز در نظر نگرفتن اقدامات و پیش بینى هاى لازم جهت احیاى نظم و ثبات پس از شروع جنگ بود. رامسفلد ارتش عراق را منحل کرد و به این ترتیب 300هزار پرسنل مسلح و از کار برکنار شده ارتش را پراکنده و به حال خود میان دیگر مردم عراق رها ساخت.
در گزارش اکونومیست آمده است رامسفلد دقیقاً از مشکلى رنج مى برد که پیشتر «رابرت مک نامارا» استاد جوان و مدیرى که بعدها وزیر دفاع آمریکا شد با آن دست و پنجه نرم مى کرد و آن چیزى نبود جز اعتماد به نفس بیش از حد. رامسفلد برنامه هاى به دقت برنامه ریزى شده ارتش آمریکا براى حمله به عراق را کنار گذاشت و در حالى که ژنرال «آنتونى زینى» در برنامه هایش اعزام دست کم 380هزار نظامى آمریکایى به عراق را خواستار شده بود اما رامسفلد تعداد سربازان به مراتب کمترى را به میدان جنگ فرستاد. رامسفلد بدون در نظر گرفتن تجربیاتى که وزارت خارجه کشورش در جریان بازسازى پس از پایان جنگ در بوسنى و افغانستان اندوخته بود، سکان هدایت جنگ در عراق را به هر سو حرکت مى داد. در پایان مقاله اکونومیست آمده است: «به هر تقدیر آمریکا بیش از این تاب تحمل این تراژدى را ندارد. رهایى یافتن از شر رامسفلد ضامن بهبود اوضاع نیست اما ابقاى او نیز مهر تاییدى است بر وخامت اوضاع.»