تلاش براى رهایى از نابودى

ترجمه: بنفشه غلامی
سرانجام خانه تکانى واقعى کاخ سفید شروع شد و نقش «کارل روو» در دوران ریاست جمهورى بوش به هیأتى دیگر درآمد. این چرخش ناگهانى و در واقع تغییر جایگاه «کارل روو» به این معناست که گمان هایى که در مورد کاهش قدرت «روو» وجود داشت، اشتباه محض بوده اند. حالا «روو» بعضى از مسؤولیتهایش را به دیگرى مى سپارد تا بتواند بیشتر بر مسؤولیتهاى سیاسى خود متمرکز شود، اما یک حدس و گمان جدید هم وجود دارد و آن اینکه احتمال پیروزى بوش طبق موازنه هاى سیاسى جدید، در سال پیش رو تقریباً صفر است. بنابراین باید گفت «روو» به سادگى به سمتى حرکت مى کند که همه فعالیت و تلاشش صرف «بقا» و «بودن» خواهد بود.
یکى از نزدیکان وى مى گوید: خطر اعمال کنترل دموکراتها بر مجلس باعث تلاطم و آشوب وسیع خواهد شد و مى تواند براى بوش حکم تاوانى سخت را داشته باشد، چیزى که باعث نگرانى «روو» است، «بازجویى هاى پیاپى» اعضاى کنگره از اوست. این فرد ضمن بیان این سخنان متذکر مى شود احتمال عقب نشینى از عراق یکى از موضوعاتى است که مى تواند به طور قانونى مطرح شود. وى که نخواست نامش فاش شود، عقیده دارد آمریکا هرگز نمى تواند در سال جارى این امر را عملى کند. وى مى گوید: اکثر دستور جلسه هاى کاخ سفید در این مورد به اجبار باید متوقف شود. چیزى که شاید حالا فراموش شده باشد، این است که پیشنهاد رئیس جمهور به وارد شدن به حریم خصوصى امنیت داخلى چیزى نبود که بتواند در افکار عمومى آمریکا قابل اغماض باشد و از همین رو موجب به وجود آمدن خشم عمومى در قبال این مسأله در دوره اى مهم براى کاخ سفید شد. این بخشى از کارهایى بود که در دوران مشاورى «روو» روى داد و در واقع با پیشنهاد وى بود که این راهکار انجام گرفت. «مالکیت عمومى» رئیس جمهورى یکى از پروژه هاى سیاسى بود که طراحى شد تا اعتماد آمریکاییها را به خصوصى سازى بازار در دوران بازنشستگى شان دلگرم کند. چیزى که در طولانى مدت مى توانست براى آنان سلامتى عمومى را به همراه آورد، زیرا سیاست جدید «مالکیت عمومى» بر این مبنا استوار بود که باید مردم را در سرمایه گذارى شرکت داد تا این برایشان تبدیل به بت نباشد و اقتصاد و البته سیاست در کنار آن عمومى تر از پیش شود.
اما قضیه امنیت داخلى باعث یک شکست سیاسى شد. این یک شکست قطعى سیاسى براى «بوش» و «روو» بود و هیچ راه چاره اى نیز براى آنان وجود نداشت که در این جهت سر و سامانى به امور دهند. درست همان گونه که جنگ ویتنام بعد از 1966 روز به روز بیشتر باعث کاهش محبوبیت رئیس جمهور شد، جنگ عراق نیز که با پیشنهاد بوش شکل گرفته بود، باعث بدبختى بیشتر وى مى شد. اگر سال 1966 دموکراتها کم ترین صندلى هاى کنگره راه خود اختصاص داده بودند، حالا جمهوریخواهان در حال پیش رفتن به سمت این وضعیت هستند. حتى در نظرسنجى هاى اخیر که به عمل آمده، مشخص شده درجه عدم محبوبیت بوش در چهار ایالت یوتا، آیداهو، ویومینگ و نبراسکا به بالاى 50 درصد مى رسد. در یک شمارش جدید در ویرجینیا 33 درصد بوش را تأیید کرده و 60درصد رد کرده اند. در حال حاضر دموکراتها که هنوز هم شاهد حضور جمهوریخواهان در برخى از ایالتها هستند، مى توانند معقولانه ترین گزینه باشند. این درحالى است که دموکراتها کنترل بیشترى بر مجلس سنا دارند. به هر حال شرایط جدیدى که براى «روو» به وجود آمده، حاکى از ایام نه چندان خوش براى ریاست جمهورى است. نسخه اى که «روو» براى امسال پیچیده، مشابه همانى است که سال 2004 پیچیده شد. شروع حملات سنگین به جانب دموکراتها این چیزى نیست که رؤیاهاى سیاستمداران در آن خلاصه شده باشد، اما اغلب کارگر است.