ایران برنده هرگونه تحریم احتمالی است

 رئیس یک موسسه مطالعات اقتصادی در شرق آسیا طی تحلیلی , ایران را برنده جنگ تحریم ها در کوتاه مدت و درازمدت معرفی کرد. « جفرام گوندزیک » رئیس موسسه مطالعات اقتصادی کوندور طی مقاله ای به بررسی پیامدهای تحریم اقتصادی امریکا علیه ایران پرداخته است . به گزارش فارس , خلاصه این مقاله که در آسیاتایمز به چاپ رسیده است در این خبر ترجمه شده است .
مقامات آمریکا در طی دو ماه گذشته مکررا بر حل مسئله هسته ای ایران از راه دیپلماتیک تاکید کرده اند. اما آنها به جای تلاش دیپلماتیک برای انجام مذاکره و گفت وگو با ایران تمامی انرژی خود را در جهت متقاعد کردن کشورهای جهان برای تحریم ایران متمرکز کرده اند. وی با توجه به مخالفت روسیه و چین با هرگونه تحریم ایران باید گفت : تحریم احتمالی ایران شامل گروه کوچکی از متحدان آمریکا و در خارج از چارچوب سازمان ملل خواهد بود. این نوع تحریم ایران بیش از آن که به ایران زیان وارد آورد به ضرر کشورهای تحریم کننده تمام خواهد شد.
در عین حال آمریکا با توجه به سیاست خود در مبارزه با « محور شرارت » همچنان از مذاکرات مستقیم با ایران خودداری می کند. این کشور قبل از حمله به عراق هیچ تلاشی را برای مذاکره مستقیم با رژیم صدام به عمل نیاورد و در مورد کره شمالی نیز مکررا مذاکرات مستقیم با این کشور را رد کرده است .
گوندزیک در ادامه مقاله خود شرایط ایران را غیرقابل مقایسه با عراق و کره شمالی ارزیابی کرده و پیش بینی کرده است سیاست کلی آمریکا در منزوی کردن , تضعیف و حمله براندازانه علیه ایران نتیجه عکس خواهد داد.
تاکنون تلاش های آمریکا برای تصویب قطع نامه برپایه فصل هفتم منشور سازمان ملل ناکام مانده است و حتی اگر زمانی این قطع نامه نیز به تصویب برسد هیچ تاثیری در پیشبرد اهداف آمریکا علیه ایران نخواهد داشت . چرا که تنها احتمال می رود انگلیس از اقدام نظامی علیه ایران حمایت کند.
قبل از گزینه نظامی نیز موضوع تحریم ایران مطرح است . این گزینه در صورت حمایت فرانسه , آلمان , انگلیس و ژاپن قابل پیگیری است و به نظر می رسد چهار کشور مذکور تحت فشارهای آمریکا از این موضوع حمایت کنند.
آلمان از پیش نویس قطع نامه اروپایی حمایت کرده است و فعالیت های هسته ای ایران را محکوم نموده است . ژاپن نیز متحد آمریکا در آسیا است . به طور کلی چهار کشور مذکور روابط اقتصادی گسترده ای با آمریکا دارند و برای اجتناب از اقدامات خصمانه آمریکا حاضرند از بازار کوچکتر ایران صرف نظر کنند.
تحریم های احتمالی علیه ایران گزینه هایی از جمله مسدود کردن دارایی ها , عدم پرداخت اعتبارات صادراتی و بستن حساب های دولت ایران را دربرخواهد گرفت . صادرات نفت ایران در این بین قرار نخواهد گرفت .ایران همچنان می تواند نفت خود را به فرانسه , انگلیس , آلمان و ژاپن صادر کند. البته مشکلی در این زمینه وجود دارد و آن این است که در صورت مسدود شدن دارایی های ایران در این کشورها در صورت قطع صادرات نفت ایران به این کشورها درآمدی عاید دولت ایران نمی شود و لذا دلیلی برای دولت ایران باقی نمی ماند تا نفت خود را به کشورهای مذکور صادر کند.
لذا می توان گفت هرگونه تحریم اقتصادی ایران چه در درون چارچوب سازمان ملل و چه خارج از آن منجر به کاهش صادرات نفت ایران خواهد شد و تنها مسئله این است که تا چه حد صادرات نفت ایران کاهش می یابد. مسلما هرگونه قطع صادرات نفت ایران به اروپا ضرری را متوجه این کشور نمی کند چرا که چین نیز یکی از واردکنندگان نفت ایران است و با توجه به مصرف روزافزون خود فرصت پیش آمده را غنیمت می شمارد و مازاد نفت ایران را خریداری خواهد کرد. بدین ترتیب , ایران می تواند منبعی مطمئن تر برای نفت تولیدی خود پیدا کند و با توجه به اثر روانی ناشی از تحریم ایران قیمتی بالاتر برای این ماده دریافت کند.
گذشته از آن با کاهش 50 درصدی صادرات نفت ایران , از میزان عرضه جهانی نفت 1,3 میلیون بشکه در روز یعنی معادل 1,5 درصد کل عرضه جهانی نفت کاسته خواهد شد. با توجه به این که در حال حاضر عرضه نفت کمتر از تقاضا است و با توجه به عملکرد بازار نفت در طی سه سال گذشته می توان پیش بینی کرد در صورت وقوع این پدیده (کاهش 50 درصدی صادرات ایران ) قیمت جهانی نفت به 100 دلار در هر بشکه برسد و بدین ترتیب درآمدهای نفتی ایران بدون تغییر باقی می ماند , ضمن آن که نفت کمتری از چاه های ایران خارج می شود.
براساس این مقاله تحریم ایران می تواند رشد اقتصادی ایران را کاهش دهد اما رشد اقتصادی کشورهای دیگر بسیار بیشتر کاهش می یابد و این مسئله به ویژه برای دولت بوش زیان بار خواهد بود چرا که انتخابات پارلمانی ماه نوامبر در این کشور در راه است و با کاهش رشد اقتصادی آمریکا در اثر تحریم ایران شکست جمهوریخواهان در انتخابات ماه نوامبر قطعی خواهد شد.
این مسئله در مورد حزب کارگر انگلیس و دولت های فرانسه , ژاپن و آلمان نیز صادق است . بنابراین آنچه مسلم است در کوتاه مدت جنگ تحریم ها به نفع ایران تمام خواهد شد. اما در درازمدت چطور در دراز مدت نیز ایران برنده جنگ تحریم ها خواهد بود. با کاهش رشد اقتصادی جهان میزان تقاضا برای نفت کاهش می یابد و قیمت نفت به کمتر از 35 دلار در هر بشکه می رسد .
اما در اثر بی ثباتی ژئوپولتیک حاکم بر جهان سرمایه گذاری چندانی در بخش تولید نفت انجام نخواهد شد و در نتیجه با احیای مجدد رشد اقتصادی جهان و در اثر ضعف تولید , قیمت نفت بیش از پیش افزایش خواهد یافت .
در این میان عمر دولت بوش به سر رسیده و بلر نیز مجبور به استعفا شده است . فرانسه , آلمان و ژاپن نیز مجبور می شوند تا تحریم ها علیه ایران را لغو نمایند. این در حالی است که احمدی نژاد در داخل ایران و در سطح منطقه همچنان از حمایت های گسترده برخودار است .