نسل کشی تدریجی در فلسطین

در تازه ترین جنایت رژیم صهیونیستی , روز گذشته هلیکوپترهای اسرائیلی به جنوب غزه حمله کردند که منجر به شهید و زخمی شدن پنج فلسطینی شد. سرزمین های همچنان اشغالی شاهد تداوم جنایات از سوی صهیونیستها علیه مردم فلسطین است . در جریان این جنایات که اوج آن , حمله ددمنشانه دو روز قبل به جنین بود , ارتش رژیم صهیونیستی شمار دیگری از فلسطینی ها را به خاک و خون کشید. این روند تازه فلسطینی کشی که طی هفته های اخیر شدت یافته است نشان از اجرای توطئه ای دارد که باید به آن « نسل کشی تدریجی » فلسطینی ها نام نهاد. در این راستا , بنابر آمار منابع فلسطینی طی سه ماه اخیر بیش از یکصد فلسطینی در حملات نظامیان صهیونیست به شهادت رسیده اند. در همین زمان , ماموران رژیم صهیونیستی دست کم 300 فلسطینی را نیز به اسارت در آورده اند .
این درحالی است که هم زمان , فشارهای طاقت فرسای اقتصادی نیز توسط رژیم صهیونیستی و هم پیمانان خارجی آن علیه ملت فلسطین , به بهانه مواضع ضد صهیونیستی دولت حماس , وارد گشته است .
نکته جالب توجه و در عین حال تاسف بار , در این میان , اتخاذ مواضع تامل برانگیز و تائیدآمیز مجامع بین المللی , کشورهای غربی و حتی اعراب در مقابل سیاست های ضدانسانی تل آویو در حق ملت فلسطین است .
باید گفت این برخورد ریاکارانه و سیاست دوگانه این مجامع و دولتها به عنوان لکه ننگی در کارنامه آنها در تاریخ خواهد ماند.
چگونه است زمانی که یک فلسطینی درمانده و جان به لب رسیده و عاصی از ظلم ها و جنایات صهیونیستها , که به تلافی کشته شدن بستگان و نزدیکان خود و با نثار جان به اهداف صهیونیستها حمله می کند , فریاد به خطر افتادن امنیت و صلح سر داده می شود ولی این مدعیان دروغین در برابر کشتار روزمره مردم کوچه و خیابان فلسطینی توسط پیشرفته ترین سلاح های اهدائی به رژیم صهیونیستی , خم به ابرو نمی آورند و سکوت شرم آور پیشه می کنند ! اگر در معیار آنها , جان یک اسرائیلی از یک فلسطینی با ارزش تر است , که عملکرد آنها همین واقعیت را نشان می دهد , این عین نژادپرستی و بی عدالتی است و قطعا وجدانهای منصف جهانی آن را رد و محکوم می کند.
آیا یک فلسطینی که در سرزمین خود با کمترین امکانات اقدام به دفاع می کند , تروریست است یا رژیمی که با استفاده از گسترده ترین سازمانهای جاسوسی و مجهزترین ارتش به قلع و قمع مردم عادی و غیرنظامیان بومی این سرزمین می پردازد و در این مسیر به هیچ یک از معیارهای بین المللی و کنوانسیونهای جهانی نیز پشیزی ارزش قائل نمی شود
این واقعیتی مسلم است تا زمانی که چنین دیدگاه و تفکری بر مجامع بین المللی و سازمانهای تصمیم گیرنده و تاثیرگذار جهانی حاکم است , امیدواری به حل بحران فلسطین , یک انتظار بی فایده و عبث است . بحران فلسطین زمانی می تواند در مسیر درست به سوی حل و فصل حرکت کند که به این بحران نگاه ریشه ای شود و براساس نص صریح منشور سازمان ملل , اشغالگری در فلسطین محکوم شده و حقوق ملت فلسطین به آن بازگردانده شود. در چنین مسیری می توان امید رسیدن به مقصد صلح را انتظار داشت . در غیر این صورت , هرگونه ارائه طرح و راه حل , حرکت انحرافی و تلاشی بیهوده است .