چاره آخر

اظهارات اخیر کوفى عنان دبیرکل سازمان ملل، بیانیه رئیس دوره اى شوراى امنیت این سازمان و نیز سخنان دبیرکل آژانس بین المللى انرژى هسته اى که هر سه در پایان هفته گذشته ضرورت پرداختن به پرونده برنامه هاى هسته اى ایران در آژانس بین المللى انرژى هسته اى را مورد تأکید قرار دادند، نشان داد که با وجود فشارهاى سیاسى برخى کشورها، نگاه و دید کلى و عمومى در خصوص پرونده ایران، ادامه بررسى آن به صورت فنى و حقوقى و نه سیاسى و عدم جایگزینى یک نهاد سیاسى با یک نهاد تخصصى است.
ایران در برنامه هاى هسته اى اش با استناد به پیمان هاى موجود در پى آن است که با توجه به سرعت توسعه در این کشور و رو به پایان بودن منابع فسیلى، منابع هسته اى را براى تولید انرژى جایگزین این نوع سوخت کند و پیمان ان.پى.تى، این حق را به صراحت به ایران عضو قدیمى پیمان داده است و همه کشورهایى نیز که بر پاى پیمان امضا گذاشته اند این حق را تأیید کرده اند. کوفى عنان دبیرکل سازمان ملل و محمد البرادعى دبیرکل آژانس انرژى هسته اى پنجشنبه شب هفته گذشته در مادرید اسپانیا، این حق ایران را دگر بار مورد تأیید قرار دادند و خواستار استمرار همکارى هاى تهران با آژانس بین المللى انرژى هسته اى شدند که ایران بارها اعلام کرده چون گذشته به آن ادامه مى دهد و مانعى نیز براى آن نمى بیند. این اظهارات و واکنش مثبتى که تهران توسط نماینده خود در آژانس به آن نشان داد، همانگونه که البرادعى اظهار داشت و نشان داد: «هنوز زمان براى گفت وگو و دیپلماسى وجود دارد.» و رایزنى ها مى تواند براى حل آنچه البرادعى آن را «برخى مسائل حل نشده» خوانده و از ابتدا گفته شده «چاره آخر» خواهد بود، ادامه یابد.
بازى سیاسى غرب با پرونده هسته اى ایران که با سوءاستفاده از موقعیت نهادهاى جهانى چون سازمان ملل و نهادهاى تخصصى آن مانند آژانس بین المللى انرژى هسته اى همراه است، ابراز نگرانى حتى دبیرکل این سازمان را در پى داشته است، عنان اسفندماه سال 84 گفت که «از کاهش تدریجى اقتدار و مشروعیت سازمان ملل نگرانم و علت آن را نیز این برداشت مى دانم که تنها پنج کشور دائمى شوراى امنیت درسازمان ملل تصمیم گیرى مى کنند.»
ایران در روابط سیاسى خود با دیگر کشورها و نیز نهادها و سازمان هاى جهانى همواره کوشیده است که سیاستى متعادل را در همه زمینه ها از جمله برنامه هاى هسته اى اش به پیش ببرد، اما در مقابل اروپایى ها و غربى ها با رفتار و عملکرد خود و برخوردهاى گزینشى و استفاده ابزارى از نهادهاى جهانى، حیثیت نهادهاى بین المللى را مخدوش کرده اند. آنها همچنان رفتار و ادبیاتى قرون وسطایى دارند و به گفته احمدى نژاد رئیس جمهورى اسلامى ایران «غافل هستند که ادبیات جهان در تعاملات بین المللى نیز قرن هاست تغییر کرده و دیگر نمى شود با زبان زور و تهدید سخن گفت.» امروز نه آمریکا و نه هیچ قدرت دیگرى قادر نیست نه تنها به یک کشور، بلکه حتى به گروه هاى اجتماعى نیز با تهدید نظر خود را تحمیل کند و از این رو باید نحوه تعامل آژانس بین المللى انرژى هسته اى با پرونده ایران و نحوه برخورد با آن را فرصتى حیاتى براى این سازمان تخصصى جهانى دانست تا صلاحیت هاى ذاتى خود را که رسیدگى فنى و حقوقى و نه سیاسى! به پرونده فعالیت هاى اعضا است، نشان دهد.
ایران در همکارى گسترده با آژانس بین المللى انرژى هسته اى که بازرسانش مرتباً براى سرکشى مراکز هسته اى ایران به این کشور سفر مى کنند و در تازه ترین دور این بازرسى ها، بازرسان آژانس این هفته در ایران خواهند بود، اثبات کرده است که هیچ برنامه پنهانى هسته اى ندارد و آنچه به دنبال آن است، صرفاً بهره بردارى صلح آمیز از انرژى هسته اى مى باشد که حقى شناخته شده به موجب پیمان ان.پى.تى است. ایران براى جلب اعتماد جهانى به اهداف صلح آمیز برنامه هاى هسته اى خود، در سال هاى اخیر علاوه بر آنکه همکارى هایش را با آژانس بین المللى انرژى هسته اى توسعه بیشتر داده، گفت وگوهایى را نیز با سه کشور اروپایى پیش برد و در این راستا تا آنجا پیش رفت که براى مدت بیش از دو سال عملاً بخش عمده و اصلى برنامه هاى هسته اى خود را معلق گذاشت، اما در مقابل طرف هاى اروپایى نه تنها به وعده هاى خود عمل نکردند، بلکه با برخوردهاى تحقیرآمیز و رفتارهاى خلاف قانون و درخواست هاى غیرقانونى و غیرمنطقى نشان دادند که نباید یکسویه به آنها اعتماد کرد.
اعتماد امرى دوطرفه است و همانگونه که رهبرى معظم انقلاب تابستان گذشته خواستند و مورد تأکید قرار دادند، «حالا باید غرب کارى کند که ما به آنان اعتماد کنیم.»
والسلام