تقویت دیپلماسی پس از غنی‌سازی هسته‌ای

سروش ارشاد
1- «منتظر خبرهای خوش هسته‌ای باشید» این جمله یکی دو روز گذشته در محافل سیاسی بسیار رد و بدل می‌شد و با تحلیل‌هایی هم همراه بود. با نظر به روند حرکتی محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور ایران، پیش‌بینی این اخبار خوش چندان سخت نبود. چرا که صراحت لهجه در سخن گفتن در قبال غرب، از ویژگی‌های بارز احمدی‌نژاد به حساب می‌آید.
با این تفاسیر جامعه باز منتظر ماند تا این خبرهای خوش را بشنود.
«اینک در آستانه میلاد پیامبر بزرگ اسلام(ص) و در محضر حضرت امام رضا(ع) و در این فرصت تاریخی اعلام می‌کنم که در سایه توجهات حضرت ولی‌عصر(عج) به چرخه توسعه سوخت هسته‌ای دست یافته‌ایم» این خبر خوشی بود که احمدی‌نژاد قبلا نوید آن را داده بود. اگرچه قبل از احمدی‌نژاد، هاشمی رفسنجانی طی گفت‌وگو با یک روزنامه کویتی به نحوی این خبر را اعلام کرده بود.
2- با توجه به خبری که از سوی مقامات رسمی جمهوری اسلامی ایران مبنی بر ورود ایران به باشگاه هسته‌ای جهان اعلام شده، حال بیان چند نکته مهم است:
اولا نباید فراموش کنیم که به غیر از مردم ایران مساله‌ای به نام «افکار عمومی بین‌المللی» نیز وجود دارد که رسانه‌های بزرگ غرب نقش به سزایی در جهت‌دهی به آن بازی می‌کنند.
به همین جهت نباید از کنار بازتاب‌های جهانی موضوع به سادگی عبور کرد.
کسی بر «سیاسی بودن» پرونده هسته‌ای ایران تردیدی ندارد. چرا که بر اساس قواعد و قوانین بین‌المللی، حق ایران در دستیابی به انرژی صلح‌آمیز هسته‌ای طبیعی است ولی به سبب تبلیغاتی ضدایرانی که در غرب صورت گرفت پرونده وارد مرحله‌ای سیاسی شد. لذا به این نکته باید توجه ویژه‌ای داشته باشیم که «صلح‌آمیز بودن» فعالیت‌های هسته‌ای‌مان را به دنیا اثبات کنیم و علاوه بر تبلیغات داخلی، با تاکتیک‌های دیپلماتیک، «نگرانی» دنیا را رفع کنیم.
ثانیا، حال که به صورت رسمی تکمیل چرخه سوخت هسته‌ای اعلام شده و می‌خواهیم مذاکرات هسته‌ای را وارد مرحله تازه‌ای کنیم و از این قضیه به عنوان امتیازی برای جلوگیری از اجماع جهانی بهره ببریم. باید به تمامی جوانب در مذاکرات توجه کنیم و تلاش کنیم که پرونده مجددا به شورای حکام بازگردد.
ثالثا در وضعیت جدید حساسیت‌های پرونده ایران بیش از گذشت است و می‌طلبد، مسئولین هسته‌ای، همراهی بیشتری از سوی گروه‌ها و جریانات سیاسی، نخبگان و فعالان کشور طلب کنند و با تشکیل همایش بزرگی از نخبگان حکومتی و غیرحکومتی که قبلا حزب مردم‌سالاری با عنوان «لویه جرگه ایرانی» از آن یاد کرده بود، دیدگاه‌های مختلف در تصمیم‌گیری‌ها، لحاظ شود.
به هر ترتیب آمریکا و غرب نیز از این خبر جدید هسته‌ای به نفع خود بهره می‌برد و ضرورت دارد با به کارگیری تاکتیک‌های عقلانی و مدبرانه و بهره‌گیری از دیدگاه همه نخبگان و فعالان کشور، دید جهانی را نسبت به فعالیت‌ هسته‌ای کشورمان، مثبت کنیم.
3- دستیابی به انرژی هسته‌ای و توسعه ایران در این علم، امری نیست که یک شبه حاصل شده باشد، لذا نیکوست وقتی از این پیشرفت، یاد می‌شود، گذشتگان را نیز فراموش نکنیم. چرا که تحقق این خواست ملی، پروسه‌ای یک ساله نبوده و در سایه تلاش‌ها و سیاست‌گذاری‌های دولت‌های پیشین و به ویژه دولت اصلاحات به ثمر نشسته است. بنابراین این تکنولوژی افتخاری است که متعلق به همه گروه‌ها و اندیشه‌های ایرانی و مدیریت دولت‌های قبلی است و نمی‌توان مساله هسته‌ای را به طیف خاصی مرتبط کرد.