نامه جدید به آمریکا این بار سرگشاده

نگارنده از جمله کسانی است که در یک سال گذشته در مقالات متعدد و در رسانه‌های مختلف استدلال نموده است که اقدام نظامی آمریکا علیه ایران به این سادگی مقدور نخواهد بود و به واسطه‌ی هزینه‌های سنگین مرتبط با آن، آمریکا حاضر به پذیرش این ریسک بزرگ نیست. مکرر گفته‌ایم که شرایط ایران نیز با شرایط کشورهایی مثل عراق و افغانستان متفاوت است و باتلاق ایران برای آمریکا کابوس وحشتناکی است. خوشبختانه موضوع فوق به مرور به یک گفتمان غالب تبدیل شد به طوری که غالب فعالان سیاسی و مسؤولین کشور به ویژه مسؤولین وزارت خارجه با ذکر دلایل مشابه تأکید کردند اقدام نظامی علیه ایران برای آمریکا به سادگی قابلیت اجرایی ندارد.
نگارنده بعد از چندین کشمکش حتی بعد از طرح پرونده‌ی ایران در سازمان ملل، کماکان بر عقیده خود استوار است؛ چون آمریکا اگر می‌توانست علیه ایران اسلامی اقدام نظامی کند یک دقیقه تعلل نمی‌کرد. اما شکی نیست که آمریکا علیرغم اینکه در بیست و پنج سال گذشته با ایران به نوعی در جنگ بوده، در چند سال و ماه اخیر، مرحله جدی‌تری از جنگ را علیه ایران آغاز کرده است و فعلاً هم بهانه، احتمال دستیابی ایران به فن‌آوری هسته‌ای است.
درست است که غرب به دلیل آسیب‌پذیری در حوزه‌ی اقتصاد به دلیل احتمال افزایش قیمت نفت، تشدید بحران در عراق و افغانستان و خلیج فارس در صورت اقدام نظامی آمریکا علیه ایران، نمی‌تواند با ایران وارد جنگ شود، اما رسانه‌ها، دیپلمات‌ها و سیاستمداران کشورهای غربی، گزینه‌ی اقدام نظامی حتی جنگ هسته‌ای را علناً مطرح می‌کنند.
شاید هر کسی که مقالات و اخبار و تحلیل‌های منتشره در رسانه‌های غربی را مطالعه کند چنین دریافت می‌کند که انگار تهاجم نظامی غرب یا آمریکا علیه ایران بسیار قریب‌الوقوع است.
بنابراین همانطوری که به کوبیدن در طبل جنگ و تهدید نظامی به عنوان بخشی از عملیات روانی آنها دامن زده شده است، دلیلی ندارد که مسؤولین و رسانه‌های کشور ما مطلقاً از منتفی بودن اقدام نظامی حرف بزنند؛ چون برای کشور قدرتمندی چون ایران اسلامی با داشتن ملتی سلحشور و مقاوم و با تجربه‌ی اداره‌ی سنگین‌ترین و طولانی‌ترین جنگ قرن، زیبنده نیست در حالی که دشمن بر طبل جنگ می‌کوبد، احتمال آنرا منتفی بداند. الان غرب به ویژه آمریکا، کشور ما را علناً تهدید می‌کند و این طبق قوانین بین‌المللی جرم است و ایران می‌تواند به عنوان یک اقدام پیش دستانه به واسطه‌ی همین تهدیدها، از آمریکا شکایت کند.
مگر نه این است که آنها به خاطر یک جمله‌ی رئیس جمهور اسلامی ایران در خصوص فلسطین اشغالی، ماههاست که جنجال به پا کرده‌اند.
از طرف دیگر، در این شرایط که غرب و آمریکا کشور ما را به اقدام نظامی تهدید می‌کنند، مسؤولین کشور ما نیز می‌باید از آمادگی تمام عیار ملت و دولت ایران برای دفاع صحبت کنند. ما باید افکار عمومی کشورمان را برای سازگاری با هرگونه شرایط از جمله شرایط جنگ آماده کنیم، ما باید متحدین خود را در سرتاسر جهان اسلام، به رخ آمریکا بکشیم، ما باید قدرت دفاعیمان را به رخ بکشیم، ما باید توانمان را که قابلیت تهدید تمام منافع آمریکا در تمام نقاط دنیا را داریم به رخ آمریکا بکشیم، ما باید به غرب و رسانه‌ها و تأثیرگذاران آنها و لابی‌های آنها و کارتل‌داران و سرمایه‌داران آنها بفهمانیم که شیشه‌ی عمر و اعتبار تمدن غرب که نفت و انرژی است، در دست ماست.
چرا به ملت خود القاء کنیم که تهدیدهای غرب جدی نیست؟ ما باید با ملت خود رو راست باشیم، چون ملت ایران برای استقلال و آزادی کشور خود و برای دستیابی به مطالبات ملی خود، مانند دستیابی به انرژی هسته‌ای- حتی از دولت خود نیز مصمم‌تر است. آیا مسؤولین کشور ما فکر می‌کنند ملت ایران نمی‌داند دستیابی به هر درجه‌ای از استقلال و عزت، هزینه دارد؟
ملت ما در طول تاریخ به ویژه تاریخ بعد از انقلاب، یاد گرفته است که برای استقلال خود هزینه پرداخت کند. درست است که حفظ آرامش و جلوگیری از موضع‌گیری‌هایی که در افکار عمومی دغدغه ایجاد می‌کند صحیح نیست، اما دستیابی به آرامش و جلوگیری از تشویق اذهان عمومی، راهکارهای خاص خود را می‌طلبد. بنابراین دلیلی ندارد که ما ملت خود را برای هر احتمالی آماده نکنیم.
دشمنان ما نباید فراموش کنند که ما ملت ایران، فرزندان سوم خردادیم، ما ملت ایران فرزندان عاشوراییم و تا مرید حضرت اباعبدالله الحسین (ع) هستیم از جهاد در راه خدا خسته نخواهیم شد.
دشمنان ما نباید فراموش کنند که زندگی ما با جهاد آمیخته است و ما ملتی نیستیم که از قطع برق و خاموشی و قطع چند روز صادرات نفت و غیره جا بخوریم.
ما ملتی هستیم که در طول تاریخ به ویژه در طول تاریخ بعد از انقلاب، مهاجمین خود را از کرده‌ی خود پشیمان کرده‌ایم و فراموش نکرده‌ایم که آمریکا در هشت سال دفاع مقدس پشت سر صدام، ضربات سیلی ما را بر صورت خود احساس کرده است.