آسیب‌های تحریم ایران، به اروپا باز می‌گردد

ولفگانگ فورلینگر (Woifgang Fuelinger) رئیس بخش اسلحه سازی کارخانه اشتایر در اواخر سال گذشته اعلام کرد که به دلیل فروش تفنگهای تک تیرانداز این شرکت به ایران، دولت آمریکا شرکت اشتایر را مورد تحریم اقتصادی قرار داده است.
بنا بر گزارشات رسیده اینگونه تحریمها تنها مختص شرکت اشتایر نیست، بلکه شامل شرکتهایی از کشورهای چین و هند نیز می‌شود. واشنگتن دلیل این اقدام خود را نداشتن روابط اقتصادی و فروش تسلیحات به ایران که یکی از کشورهای محور شرارت است، ذکر کرده است.
شرکت اسلحه سازی اشتایر دو سال قبل قرارداد فروش تعداد 2000 قبصه تفنگ تک تیرانداز به مبلغ 4 میلیون دلار را با ایران امضاء کرده بود. پس از تحویل تعداد محدودی از آنها، این تحریم علیه شرکت اشتایر اعلام شد و واشنگتن از شرکت خواست تا تعداد باقی مانده را به ایران تحویل ندهد و این تعداد باقی مانده هنوز در انبارهای شرکت اشتایر باقی مانده است و آمریکا با اعمال فشار بر اتریش سعی دارد، از تحویل آنها به ایران جلوگیری کند.
تاکنون شرکت اسلحه‌سازی وابسته به شرکت اشتایر تنها شرکت اتریشی بوده که مستقیما قربانی درگیریهای سیاسی بین ایران و آمریکا قرار گرفته و از سوی آمریکا مورد تحریم واقع شده است.
در صورت اعمال تحریمها علیه ایران به علت برنامه‌های اتمی این کشور، این تحریمها شامل حال سایر شرکتهای اتریشی نیز خواهد شد.
با توجه به افزایش تنشهای اتمی موجود بین ایران و غرب، زمینه برای ارجاع پرونده اتمی ایران به شورای امنیت سازمان ملل فراهم آمده است و آمریکا تلاش می‌کند تا در شورای امنیت اعضای این شورا را به اعمال تحریم علیه ایران قانع کند.
تصمیم ایران مبنی بر فک پلمب از تاسیسات اتمی خود مخصوصا در نطنز برخلاف میل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و از سرگرفتن غنی‌سازی اورانیوم در این کشور موجب شد تا سه کشور اروپای به نمایندگی از سوی اتحادیه اروپا نیز به مذاکرات طولانی خود با ایران برای حل اختلافات از طریق سیاسی خاتمه دهند و خواستار تشکیل اجلاس فوق‌العاده شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی برای رسیدگی به پرونده اتمی ایران و احتمالا ارسال آن به شورای امنیت سازمان ملل شدند.
دلائل موجود بیانگر آن است که امکان ارجاع پرونده اتمی ایران به شورای امنیت سازمان ملل وجود دارد. اگر اعضای شورای امنیت در اعمال تحریم علیه ایران به توافق برسند، تحریمها علیه این کشور اعمال خواهد شد. در آن زمان است که موقعیت بسیار بدی برای اقتصاد جهانی بوجود خواهد آمد، از یک سو می‌تواند از صدور نفت ایران به بازار جهانی جلوگیری کند که نتیجه آن افزایش نامتناسب و غیرمنتظره بهای نفت خواهد شد. و از سوی دیگر بازار ایرانی بر روی واردات جهانی به این کشور بسته خواهد شد و همین امر موجب می‌شود تا ثبات اقتصادی بازار جهانی بهم ریخته و از وضعیت طبیعی خود خارج شود.
اما کسی نمی‌تواند پیش‌بینی کند که چنین وضعی پیش خواهد آمد زیرا دولت چین بر این عقیده است که در شورای امنیت از شدت گرفتن این تنش جلوگیری خواهد کرد و مسئله به اعمال تحریم علیه ایران منجر نخواهد شد.
این در حالی است که دیک چنی معاون رئیس‌جمهور آمریکا، صدور قطعنامه‌ای که به اعمال تحریم علیه ایران می‌شود را حتمی می‌داند.
در همین حال محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور ایران مسئله توسعه همکاریهای اقتصادی منطقه‌ای را مطرح کرده و از کشورهای اسلامی خواسته است تا از پتانسیل اقتصادی خود برای قطع کردن دست دشمنان از اقتصاد کشورهایشان استفاده کنند.
آمریکائی‌ها این سخنان احمدی‌نژاد را زیاد جدی نمی‌گیرند، اما بر شرکتهایی که در آمریکا فعالیت اقتصادی دارند فشار وارد می‌آورند تا همکاریهای اقتصادی خود را با ایران قطع کنند.
در همین راستا بانکهای معتبر سوئیس اعلام کردند که همکاریهای خود را با تهران قطع خواهند کرد، این اقدام ترس‌برانگیز است زیرا تا به حال سوئیس در چنین اقداماتی فعال نمی‌شد و در تنش‌های سیاسی شرکت نمی‌کرد.
ایران و اتریش بیش از صد سال سابقه روابط دیپلماتیک دوستانه دارند و دراین مدت روابط اقتصادی و همکاریهای تجاری بسیار خوبی بین دو کشور برقرار بوده است، حتی در زمان رژیم گذشته ایران شرکت زیمرینگ گراتس باوکر (SGP) اجرای قسمتهایی از پروژه راه‌آهن ایران را بر عهده گرفت و به پایان رساند، در آن زمان اتریش حتی آموزش بخشی نیروهای متخصص ایرانی را بر عهده داشت. علاوه بر آن بسیاری از نیروگاه‌های آبی ایران که در آن زمان راه‌اندازی شده است، ساخت اتریش می‌باشد.
کارل هارت لب (Karl Hartleb) رایزن تجاری اتریش در تهران روابط تجاری فعلی بین تهران ـ وین را بسیار دوستانه و با اهمیت توصیف کرد و از ایران بعنوان بزرگترین بازار اتریش در خاورمیانه و خاور دور نام برد.
در حال حاضر دو شرکت زیمنس و فاو آ تکنولوژی (VA technollogi) که در حقیقت تحت یک شرکت پوششی کار می‌کنند، بیشترین فعالیت تجاری را در ایران دارند، این دو شرکت مثل سایر شرکتهای اروپایی در آمریکا نیز فعالیتهای اقتصادی دارند لذا در شرکت زیمنس فعلا این بحث مطرح است که در صورت اعمال تحریم علیه ایران آنها چه عکس‌العملی از خود نشان دهند. با توجه به استقبال شدید از فروش سهام شرکت زیمنس در بازار بورس نیویورک و داشتن روابط اقتصادی خاص این شرکت با شرکتهای آمریکایی از یک سو و پایبند بودن به ادامه روابط و انجام قراردادها با ایران این موقعیت را بحث برانگیز ساخته و می‌تواند موجب بروز بحران بین شرکت زیمنس و آمریکا شود.
گروهی معتقدند که در صورت اعمال تحریم علیه ایران قراردادهای بسته شده با تهران را به اتمام برسانند و قرارداد جدیدی با این کشور امضاء نکنند.
بنا به گزارش مجله آلمانی اشترن، آمریکا و شرکتهای آمریکایی که با شرکت زیمنس همکاری دارند، این شرکت را تحت فشار قرار داده‌اند تا همکاری خود را با کشورهایی که از سوی آمریکا کشورهای محور شرارت خوانده شده‌اند را قطع کنند.
اینگونه فشارها به شرکت فوست و فا آ تکنولوژی نیز به صورتهای مختلف وارد می‌شود. احتمالا شرکت زیمنس نیز از جمله شرکتهایی باشد که تحت فشار آمریکا‌یی‌ها قرار گیرد.
خانم بریگیته ادرر رئیس شرکت زیمنس اتریش گفت: ما تحولات بین‌المللی را با دقت دنبال می‌کنیم و در تصمیم‌گیریهای خود مسائل بین‌المللی را با دقت دنبال می‌کنیم و در تصمیم‌گیریهای خود مسائل را مد نظر قرار می‌دهیم.
زیمنس آلمان اعلام کرده‌ است زمانی به فعالیتهای اقتصادی خاتمه خواهد داد که سازمان ملل متحد ایران را تحریم کند.
نوع دیگر همکاری اقتصادی اتریش با ایران همکاریهای بانکی از جمله کنترل بانک اتریش است. در حال حاضر جمهوری اتریش ضمانتی به مبلغ 900 میلیون یورو به شرکتهایی که به نحوی با ایران روابط تجاری دارند و به این کشور کالا صادر می‌کنند، داده است.
و در بین بانک‌های اتریشی بانک آستریا ـ کردیت آشتالت و بانک رایف آیرن بیشترین همکاری را با جمهوری اسلامی ایران دارند، بخشی از میزان این همکاریها تحت ضمانت دولت قرار دارد و در مورد بخش دیگر آن بانکها ریسک کرده‌اند مجموعه این صادرات بین 200 تا 300 میلیون یورو می‌باشد.
از سوی دیگر میزان ذخیره‌های ایران در اتریش حدود یک میلیارد یورو می‌باشد. این در حالی است که رئیس بانک مرکزی ایران اعلام کرده است که قصد دارد ذخیره‌های ارزی کشورش را از بانک‌های اروپائی به بانکهای کشورهای شرق آسیا منتقل کند. این خبر اندکی بعد توسط مقامات ایرانی تکذیب شد، تا بحال ایران فقط ذخیره‌های خود در بانکهای ایتالیایی را خارج کرده است.
حسن عقیقی رایزن تجاری سفارت ایران در وین گفت: دو کشور ایران و اتریش حدود 300 سال است که با یکدیگر روابط اقتصادی دارند، و این روابط همیشه دوستانه و بسیار خوب بوده است، وی اضافه کرد حتی در زمان پیروزی انقلاب و هنگام تحریم ایران روابط تجاری بین ایران و اتریش قطع نشد و بعد از این نیز این روابط همچنان ادامه خواهد داشت.
میزان صادرات اتریش به ایران در 9 ماهه اول سال 2005 برابر با 143 میلیون یورو بوده است و نسبت به سال 2004 میزان صادرات اتریش به ایران 170 درصد افزایش داشته است. ایران در زمینه صدور نفت در جهان در ردیف چهارم قرار دارد و این کشور از فروش نفت درآمد زیادی بدست می‌آورد، در صورت صادرات نفت ایران، این کشور دچار بحران اقتصادی خواهد شد.
اتریش تا بحال گاز خود را از روسیه دریافت می‌کرد، اما مدتی است که مسئله کشیدن لوله گاز از ایران به اروپا و اتریش از طریق ترکیه مطرح شده و شرکت ملی نفت اتریش و ولفگانگ‌ روتر دورفر رئیس این شرکت آمادگی خود را برای شرکت در این پروژه اعلام کرده است.