جى گارنر
مترجم: احسان صحافیان
اگر نمى خواهیم آینده لبریز از شرایط ناگوار گردد یا با یک جهنم واقعى روبه رو شویم، مى بایست خواستار رهبرى قدرتمند مقامات منتخب مان در3 موضوع اساسى باشیم. اولین موضوع عراق است چالشى که بسیارى از آمریکاییان از صحبت در مورد آن خسته شده اند اما ایالات متحده تا برقرارى ثبات در این کشور باید به مسیر خود ادامه دهد. دوم جنگ با تروریسم است که از سال 2003 از مسیر اصلى خود منحرف شده است. این جنگ باید مجدداً بر جنبش اسلامى رادیکال متمرکز شود نه نبرد با دامنه گسترده ترى از اسلام. این نبرد مى بایست بر توقف مسلمانان افراطى خشن متمرکز شود که توجه جهانى را بى دلیل معطوف خود کرده اند. سوم غنى سازى هسته اى است که اگرچه از زمان کشف سلاح هاى هسته اى یک معضل بوده است، گسترش سریع آن در سال هاى اخیر ابعاد کابوس وار و آزاردهنده اى به آن داده است. از عراق آغاز مى کنیم. فریادهاى سیاستمداران جویاى عقب نشینى ایالات متحده دردى از کشور دوا نمى کند. چه هوادار جنگ بوده باشید چه مخالف آن حقیقت این است که ما اکنون در عراق حضور داریم.
مشکل عراق ابعاد گسترده اى دارد نه تنها براى ایالات متحده که همچنین براى سایر نقاط جهان. بنابراین باید مسیر را ادامه دهیم تا به آن منطقه آشوب زده ثبات هدیه کنیم. نشانه هاى خوبى براى پیشرفت امور وجود دارد. سرانجام نخست وزیر منتخب عراق کابینه ملى را کامل کرد. پیشرفت باید ادامه یابد. اگر در عراق موفق باشیم، این کشور الگوى تغییرات مورد علاقه و دموکراتیک در سراسر خاورمیانه مى شود. اگر موفق نباشیم که در صورت عقب نشینى پیش از موعد یقیناً چنین خواهد شد، اسرائیل و کشورهاى سکولار و پادشاهى عرب با فشار قابل توجهى مواجه خواهند شد. این تحول خاورمیانه را علیه ما خواهد شوراند و افزایش قابل توجهى در ابعاد تروریسم جهانى رخ خواهد داد. تروریسمى که بخش عمده آن در خاک ما اتفاق خواهد افتاد. پیام شفاف من: «بیایید یک استراتژى ملى تدوین کنیم که ثبات سیاسى را تقویت، شورش را سرکوب و عراقى هاى بیشترى را به کار دعوت و منابع طبیعى کشور را به طور مساوى تقسیم کند. باید اراده و منابع خود را در خدمت آن قرار دهیم.» ضمن تداوم نبرد با تروریسم باید با کمک متحدانمان تلاش ها علیه تروریسم را مجدداً جهت دهى کنیم تا دامنه عمل جنبش اسلام رادیکال به حداقل برسد.
این خیانتکاران مى خواهند رژیم هاى خاورمیانه که با ما و جهان آزاد دوست هستند را براندازند تا به حضور ما در خاورمیانه پایان دهند و یک نظام خلیفه گرى از شرق آسیا تا آتلانتیک برقرار کنند. جنبش خطرناکى که دامنه جهانى دارد و تلاش مى کند به سلاح هاى کشتار جمعى دست پیدا کند. سلاح هایى که ما تنها در صورتى که آنها در موقعیت استفاده از آن قرار گیرند مورد استفاده قرار خواهیم داد. آنها یک اقلیت مخرب و خطرناک را در جامعه مسلمانان نمایندگى مى کنند امرى که نباید تداوم یابد. سرانجام غنى سازى هسته اى. آنچه امروز شاهد آن هستیم گسترش جنگ افزار هسته اى به کشورهاى بى ثبات یا بالقوه بى ثبات است. ما اجازه ایجاد یک کمان هسته اى از خاورمیانه تا اقیانوس آرام را داده ایم. پاکستان کشور ضعیفى با حکومت بى ثبات اکنون داراى جنگ افزار هسته اى است.
این نشانى از یک مشکل جدى است زیرا دولت پاکستان تا حدود زیادى توان کنترل گروه هاى تروریستى را ندارد. کره شمالى از سال1950به بعد یک تهدید بوده است. بدتر نشانه هایى است که این کشور در حال تولید مواد شکافت پذیر براى تولید جنگ افزار هاى اتمى بیشتر است. حتى چین که مدت درازى یک قدرت هسته اى بوده است مى تواند در آینده اى نه چندان دور با مشکل عدم ثبات مواجه شود که به دلیل اندازه و نقش بزرگ آن در اقتصاد جهانى پیچیده تر خواهد شد. قویاً احتمال دارد که تجزیه کشورهاى داراى جنگ افزار هسته اى در سال هاى آتى یکى از بزرگترین تهدیدها نسبت به امنیت ایالات متحده باشد.
در این حوزه پاکستان و کره شمالى در صدر لیست قرار دارند. حقیقتى که با آن مواجهیم این است که تکثیر جنگ افزار هسته اى در کشورهاى بى ثبات یا بالقوه بى ثبات وسیعاً احتمال استفاده از این سلاح ها را افزایش مى دهد. گزینه نظامى تنها مى تواند راه حل نهایى ایالات متحده باشد زیرا باور ندارم که براى هدف گیرى حملات تخریبى یا رسیدن به عمق ساختارهاى تحقیقات و تاسیسات زیرزمینى، اطلاعات ارزشمند لازم را داشته باشیم. واضح ترین راه حل به نظر مى رسد که جمع آورى اندیشه هاى بزرگ کشور و جهان آزاد براى توسعه یک استراتژى موثر، هوشمندانه و جامع درباره عراق، نبرد با تروریسم و تکثیر سلاح هاى هسته اى باشد. بدیهى است که اینها تنها مشکلات ما نیستند.