جنبش بازخوانی هولوکاست

آرمین منتظری
«دیوید اروینگ»:
هر چه گشتم هیچ دلیل قانع کننده‌ای برای باور کردن آنچه که می‌گویند در آشوویتس رخ داده، نیافتم. آشوویتس مملو از دروغ و فریب است.
بازخوانی هولوکاست نه تنها موضوعی جدید نیست بلکه مدت‌هاست که از سوی روشنفکران، بخصوص دانشمندان، مورد توجه ویژه قرار دارد. در این میان توجه به این نکته بسیار ضروری است که کسانی که مدعی بازخوانی هولوکاست هستند، به هیچ عنوان منکر وقوع این اتفاق تاریخی نیستند بلکه با استناد به شواهد و مدارکی اعتقاد دارند تاریخ این واقعه دچار تحریف شده و آنگونه که رخ داده است، گزارش نشده است. از این روست که این گروه از اندیشمندان ترجیح می‌دهند به جای استفاده از واژه «انکار هولوکاست»، ترکیب «بازخوانی هولوکاست» مورد استفاده قرار گیرد.
علی‌رغم ممنوعیت قانونی فعالیت‌های این جنبش، خصوصا در کشورهایی چون آلمان، فرانسه، سوئیس، اتریش و بلژیک، این جنبش کماکان به فعالیت‌های خود ادامه می‌دهد. وضع محدودیت‌های قانونی در رابطه با چنین فعالیت‌های علمی، موجب برانگیختن اعتراض اندیشمندانی چون «نوام چامسکی» نیز شده است. «نوام چامسکی» یکی از کسانی بود که در ارتباط با نقض حقوق آزادی بیان در این زمینه زبان به اعتراض گشود. اما با وجود تمام محدودیت‌ها و تهدیداتی که این گروه از اندیشمندان را تهدید می‌کرده است، آنها سعی کردند تحقیقاتشان را حول سه محور اصلی بررسی کرده و به جمع‌آوری شواهد و مدارک بپردازند. نخست اینکه تعداد دقیق یهودیانی که در آن سال‌ها کشته شده‌اند را مشخص کنند. در مرحله بعدی سعی کنند تا درباره روش کشته شدن و یا سوزانده شدن آنها اطلاعات دقیق و قابل استنادی بدست آورند. و در مرحله سوم یافتن دلایل تاریخی برای اثبات ادعای قتل عام یهودیان توسط نازی‌ها در دستور کار آنها قرار می گیرد. این نوشتار سعی دارد تا تنی چند از اندیشمندانی را که در این زمینه فعالیت‌های گسترده‌ای انجام داده‌اند و همچنین بنیادهایی را که در این زمینه فعال هستند را معرفی کند. توجه به این نکته ضروری است که افراد و موسساتی که ذیل این نوشتار به معرفی آنها می پردازیم از پیشروان جنبش بازخوانی هولوکاست بشمار می روند.
موسسه تحقیقاتی آدلاید استرالیا؛ یکی از موسسات فعال در زمینه بازخوانی هولوکاست است. این موسسه در سال 1994 با مدیریت «فردریک توبن» تاسیس شد.
«توبن» از سال 1970 بحث‌های مربوط به بازخوانی تاریخی هولوکاست را پی گرفته و در سال 1993 همزمان با شروع بحث‌هایی که پیرامون برگزاری دادگاه جنایات جنگی در آدلاید استرالیا در گرفت، تصمیم به شکل‌دهی گروهی با نام Truth Mission گرفت که بعدها در سال 1994 نام این گروه به موسسه تحقیقاتی آدلاید تغییر یافت. این موسسه پس از شروع به کار در مدت زمان کوتاهی به یکی از مراکز پیشتاز در جنبش بازخوانی تبدیل شد. در واقع می‌توان گفت این موسسه، مرکزی است تک محور که سعی دارد به عنوان یک پشتیبان برای فعالیت‌های فردریک توبن ایفای نقش کند. در نتیجه تمام فعالیت‌های این موسسه انعکاسی از مطالعات و تحقیقات فردریک توبن در زمینه هولوکاست است. به همین خاطر بود که در سال 1999، زمانیکه توبن در آلمان در حال سپری کردن دوران محکومیت خود بود، فعالیت‌های این موسسه به استثنای سفر «ریچرد کرگ» به کمپ‌های مرگ در «تربلینگا»، به حداقل رسید. البته فردریک توبن از یاری و همفکری دیگر اندیشمدان نیز در این موسسه برخوردار بود. برای مثال می‌توان از «دیوید بروک اشمیت» نام برد. «بروک اشمیت» همان کسی است که والدین او در نجات یهودیان در جنگ جهانی دوم به «اسکار شیندلر» کمک‌های بسیاری کردند. او پس از ساخت فیلم «فهرست شیندلر» به کارگردانی استیون اسپیلبرگ، به نادیده گرفتن نقش پدر و مادرش توسط این کارگردان آمریکایی در فیلم، اعتراض کرد. بروک اشمیت در حال حاضر بیش از هر زمان دیگری در انستیتو آدلاید فعال است.
انستیتو تحقیقاتی مطالعات تاریخ؛ این انستیتو به همت «ویلیس کاتو» و «ویلیام دیوید مک کالدن» در سال 1978 در کالیفرنیا تاسیس شد. اگر چه تاریخ فعالیت این موسسه پر از اختلاف نظر بین اعضای آن است، اما با وجود تمام این اختلاف سلایق این موسسه تا به امروز از پیشروان جنبش بازخوانی هولوکاست در جهان به شمار رفته و مهمترین ناشر کتب و مقالات مربوط به جنبش بازخوانی هولوکاست است. در سال 1979 این موسسه اقدام به برگزاری نخستین کنفرانس بازخوانی هولوکاست کرد. در این کنفرانس که به طور سری و محرمانه برگزار شده و مکان آن نیز به اطلاع عموم نرسیده بود، بسیاری از اندیشمندان مطرح این جنبش شرکت کرده و به معرفی و شرح نتایج آخرین تحقیقات خود پرداختند. در سال 1980، موسسه اقدام به چاپ نخستین شماره از مجله journal of Historical Review کرد. پیشنهاد چاپ این مجله از سوی «مک کالدن» مطرح شد و خود او نیزنخستین سردبیر این مجله بود. یکی دیگر از ابتکارات جالب این موسسه تعیین جایزه 50000 دلاری برای فردی بود که بتواند وجود اتاق‌های گاز را در کمپ‌های آشوویتس اثبات کند.