زرقاوى در آیینه عبرت

رسول سنایى راد
روزهاى پایانى هفته گذشته خبر کشته شدن ابومصعب زرقاوى، سرکرده القاعده در کشور عراق درصدر اخبار رسانه ها قرار گرفت و موج خبرى جدیدى را رقم زد. از آنجا که وى از خشن ترین و کثیف ترین چهره هاى تروریستى بود که جنایاتى چون انفجار در حرم حضرت امیرالمومنین على (ع)، کربلا و بغداد، کشتار پلیس و مردم عادى در عراق، اهانت به مقدسات شیعه و تلاش براى ایجاد جنگ قومى و مذهبى را همراه با چند عملیات محدود علیه امریکایى ها، گروگان گیرى و بریدن سر گروگان ها را در پرونده خویش داشت، این خبر با خوشحالى مردم عراق و منطقه روبرو و به ظاهر اقدامى در راستاى آرام سازى فضاى متشنج داخل عراق تلقى گردید. اما نگاهى به سابقه و عملکرد مشکوک زرقاوى و زمان کشته شدن وى حاکى از فدا شدن او در راستاى منافع امریکا است، چرا که وى از جمله چهره هایى است که توسط جریان مجاهدساز برخاسته از همکارى هاى سیستم هاى امنیتى کشورهاى عربى و امریکا در زمان درگیرى شوروى سابق در افغانستان به پاکستان منتقل شد و به زودى به عنوان یکى از رهبران عرب ـ افغان مطرح و پس از بازگشت به کشورش اردن و تلاش براى تشکیل یک گروه برانداز و اقدامات خرابکارانه به 9سال زندان محکوم گردید و با فرار از اردن و رفتن مجدد به افغانستان دوباره با متلاشى شدن دولت متحد القاعده یعنى طالبان به عراق آمده و اقدام به راه اندازى جریان منتسب به القاعده را نمود که عمده فعالیت هاى وى کشتار شیعیان، ایجاد ناامنى و به وجود آوردن فضاى ترور و وحشت با سر بریدن گروگان هاى غربى بود که فراهم شدن زمینه حضور و توجیه اقدامات اشغالگران را فراهم مى ساخت.
همچنین تلاش وى براى به راه انداختن جنگ فرقه اى و مذهبى بین شیعه و سنى نیز در راستاى اهداف بیگانگان و توجیه گر ادامه اشغال کشور عراق به حساب مى آمد که به نوعى با مواضع دولت اردن مبنى بر اعلام خطر شکل گیرى هلال شیعى همسویى نشان مى داد.
اما فردى با این سابقه در زمانى کشته شد که:
1-محبوبیت بوش به پایین ترین حد خود از زمان روى کار آمدن و شروع جنگ به بهانه مبارزه با تروریسم رسیده بود.
2- ادامه اقدامات خشن و تروریستى در عراق و ناتوانى اشغالگران در مهار آن، حضور اشغالگران در عراق را زیر سوال برده بود.
3- کشتار مردم عادى و اقدامات جنایتکارانه منتسب به زرقاوى او را نزد مردم عراق و حتى سران قبایل و گروه هاى سنى به شدت منفور و منزوى ساخته و نشانگر پایان تاریخ مصرف وى بود.
4-حوادثى مثل کشتار مردم بى دفاع کابل و جنایت حدیثه و کشتار مردم غیرنظامى عراق و افشاى موج شکنجه و نقض حقوق بشر موقعیت اشغالگران را به شدت متزلزل ساخته بود.
در چنین شرایطى کشته شدن زرقاوى مى توانست به ترمیم چهره بوش و ارتقاى موقعیت اشغالگران کمک کند، همانگونه که دستگیرى صدام چنین کارکردى داشت و به علاوه حکومت جدید عراق به ریاست مالکى را نیز مدیون اقدامات ثبات آفرین امریکایى ها جلوه دهد.
عامل دیگرى که تردید پیرامون این حادثه را تشدید مى نماید اعلام این موضوع از سوى فرماندهان امریکایى است که ادعا کرده اند ماه ها است تحرکات این گروه را تحت کنترل داشته و لذا جانشینى ابوالمصرى را به جاى زرقاوى نیز اعلام نموده اند. هر چند اخبار دیدارهاى نظامیان امریکایى و مسوولین امنیتى آنها با گروه هاى تروریستى عراق مثل تکفیرى ها، بعثى ها و افراطیون قبلا هم لو رفته بود. آنچه اهمیت دارد نه کشته شدن یک جنایتکار مفلوک، بلکه عبرت آموزى از سرانجام ایفاى نقش در جریانات مشکوک و وابسته به بیگانه است که قبل از این بر سر امثال صدام و شاه معدوم نیز آمده بود که به رغم چندین سال خوش خدمتى به بیگانگان و انجام جنایت هاى بى شمار علیه مردم و کشور خود سرانجام توسط اربابان دیروز به ذلیل ترین سرنوشت دچار شدند. چنین وقایعى چقدر مى تواند براى سایر نیروها و چهره هاى سیاسى به ویژه سران گروهک ها عبرت آموز باشد که امروز با پشت کردن به مردم و کشور به دنباله روى از شعارهاى سران کاخ سفید از قبیل اصلاحات، حقوق بشر و جمهورى خواهى روآورده و برخى از آنان مثل سران کومله، دمکرات و گروهک هاى تجزیه طلب خوزستان و جنایتکاران منطقه شرق در برخاست و نشست با عوامل امنیتى و نظامى امریکا و انگلیس به جنگ قومى و فرقه اى دامن زده و سرنوشت خویش را با خواسته هاى بیگانگان پیوند زده اند. مفلوک تر از آنان امثال عبدالمالک ریگى است که حتى دست به آدمکشى و جنایت شقاوت آمیز همچون زرقاوى مى زند و بر رسوایى همکارى با بیگانگان نیز افتخار مى نماید.
 سرنوشت اشخاصى مثل افشارى، حقیقت جو، عطرى، سازگارا و … نیز که امروز به امریکا رفته و در تنظیم بیانیه هاى سیاسى و استراتژى هاى سران کاخ سفید و بوش آنان را یارى و در رویاى ایجاد دموکراسى به کمک هاى بیگانه دلخوش کرده اند نیز بهتر از زرقاوى نخواهد بود. آیا تعصب و لجاجت جایى براى بازنگرى به راه انتخابى و عبرت آموزى از وقایع امروز براى تعیین سرانجام راه خیانت و پیوند و ارتباط با بیگانه باقى گذاشته است.