واشنگتن در تب و تاب میداندارى جهان

دکتر حسن لاسجردى
تبلیغات پر هیاهوى رسانه هاى غربى در آماده سازى افکار عمومى جهان براى تصمیم گیرى سخت در خصوص موضوع هسته اى ایران مدت ها است که در متن حرکت غوغا سالارانه آن ها قرار گرفته است و هر روز با مانورهاى گوناگون رنگ و بوى تازه به خود مى‌گیرد.
از زمانى که موضوع هسته اى ایران به شوراى امنیت گزارش شده تاکنون تلاش مردان حاضر بر روى میز بیضى کاخ سفید اینگونه به پیش رفته که نشان دهند آن ها طرحى همه جانبه، فراگیر و حساب شده براى مهار حرکت ایران دارند و هر روز براى از کف ندادن میدان این بازى تبلیغاتى حرکت و نمایشى را بروز مى دهند. زنجیره تحرکات نومحافظه کاران افراطى حاضر در واشنگتن که بنا به اذعان بسیارى از تحلیلگران امور استراتژیک، پیوند عمیقى با لابى هاى صهیونیست دارند، از القاى تهدیدات علیه صلح و امنیت و تشدید فضاى عملیات تروریستى تا اعمال انواع تحریم ها و تهدیدها حتى در سطح بالاى آن یعنى جنگ و درگیرى در نوسان بوده است.
طرح فضاى روانى فعلى از آنجا رقم خورد که سه کشور اروپایى به دنبال حدود سه سال مذاکره و گفت وگو و رایزنى سیاسى موفق به ممانعت از دستیابى ایران به فناورى صلح آمیز هسته اى نشده اند و لذا با قطع مذاکرات و آغاز بازى هاى سیاسى در زمین امریکا و همین طور بازى دوگانه سیاست چماق و هویج تلاش وافرى نمودند تا به تداوم فشارهاى خود در سایه ادبیات تهدید نرم افزارى روى آورده و در این مسیر همچنان ادامه مى‌دهند.
در جبهه دیگر، امریکا که در طول طرح موضوع هسته اى ایران همیشه سعى در عدم مداخله مستقیم داشت و سه کشور اروپایى را نمایندگان خود در این عرصه مى پنداشت، همیشه این ترس را داشت که این فناورى براساس مقررات بین المللى و همچنین تعهدات کشورهاى برخوردار مى بایست به کشورهاى عضو معاهده NPT ارایه شود و لذا در تلاش براى بهانه تراشى هاى گوناگون و ایجاد موانع در راهیابى کشورمان به جمع کشورهاى دارنده این فناورى بوده است.
در چنین فضایى بنا بر ملاحظات خاص سیاسى، اقتصادى، امنیتى، پیوستن هر کشورى به این فناورى مى تواند با واکنش شدید انحصارگران این دانش مواجه شود چرا که بازار گسترده، گردش مالى بسیار بالا و جایگاه و موقعیت بین المللى برخوردارى از این تکنولوژى و جهان دارى علمى در این میدان در کنار نیازمندى کشورهاى دیگر و رقابت نفس گیر کشورهاى در حال توسعه در این میدان به نتیجه رسیدن هر کشورى را در این مسابقه بزرگ براى آینده انرژى جهان با واکنش همه جانبه کشورهاى بزرگ مواجه مى‌سازد.
بنابراین کشورهاى غربى وقتى در قبال خواسته منطقى کشورمان در دستیابى به فناورى صلح آمیز هسته اى با سلاح مذاکره، گفت وگو و گذران زمان و گرفتن فرصت موفق نشدند، در پرده جدید ادبیات خود تهدید را چاشنى آن کردند تا در سایه تهدیدات سخت افزارى بتوانند یا ایران را به عقب نشینى وادار کنند و یا حداقل آن را در جایگاه فعلى متوقف سازند، ولى وقتى جمهورى اسلامى ایران بر پیگیرى حق مسلم خود در این عرصه از انرژى نوین تاکید ورزید، سیل کلمات و جملات خشونت بار و تهدیدزا روندى صعودى به خود گرفت تا آنجا که در هفته هاى اخیر همه از تهاجم نظامى، حمله و اقدام سخت سخن مى گویند.
شاید سوال اصلى چنین به نظر برسد که به رغم تمامى مشکلات و کاستى ها در عرصه اعمال سیاست هاى یکجانبه امریکا و تشدید فشار مخالفان داخلى و پرهیز نظامیان از تهدیدات نظامى علیه کشورهاى دیگر و حتى خرده گیرى از سیاست هاى خشن گروه بازها در کاخ سفید تا طرح استعفاى رامسفلد از سوى بسیارى از ژنرال‌هاى ارتش و همچنین مخالفت هاى صریح اعضاى کنگره و حتى مردم در جاى جاى این کشور، باز کوبیدن بر طبل تهدید و جنگ چه توجیه و منطقى دارد. اصولا جرج بوش، رییس جمهورى امریکا چرا در حال حاضر ناچار است از سیاست هاى افراطى یا تبعیت کند و یا به گونه اى نشان دهد که با طیف جنگ طلبان همراه است؟
در پاسخ مى‌توان گفت به نتیجه نرسیدن جریان مبارزه با تروریسم در کنار حیات مجدد بسیارى از گروه هاى تروریستى به علاوه فشار مضاعف افکار عمومى بر کلیه سیاست هاى بوش در این زمینه و در عین حال تاثیرات سیاست هاى جنگى امریکا بر ابعاد زندگى مردم آن به ویژه با اوج گیرى قیمت نفت و انرژى و همچنین پیگیرى کلیه رقبا براى کاستن از قدرت واشنگتن در عرصه یکه تازى جهانى با پیش کشیدن استفاده از یورو به جاى دلار در سبد جهانى مبادلات همچنین تنوع مصالح و اهداف کشورها و قطب هاى تاثیرگذار بر تحولات جهانى و مهمتر از همه این ها ورود زود هنگام جامعه امریکا به رقابت هاى انتخاباتى دوره بعد ریاست جمهورى که در حال حاضر در عرصه کنگره به جریان افتاده است از جمله نکات مهمى مى باشد که به طور حتم مى تواند میزان الحراره خوبى براى رفتارهاى خارج از منطق سران کاخ سفید باشد.