طی روزهای اخیر تمرکز اصلی فعالیتهای القاعده و بعثیهای عراق به عنوان مهمترین مخالفان مسلح دولت مالکی بر تشدید جنگ مذهبی بین شیعیان و اهل سنت قرار داشته است:
1- انفجار بمب در منطقهء شیعه نشین کوفه و تلفات سنگین آن در سه روز قبل
2- انفجار بمب در منطقهء شیعه نشین محمودیه که بین بغداد و کربلا قرار دارد و تلفات سنگین آن در دو روز قبل
3- سازماندهی انفجارات و تعرضات همزمان به مساجد شیعیان و اهل سنت
4- ترور و ربودن شخصیتهای مذهبی شیعه و سنی به طور همزمان
5- ربوده شدن تیسیر المشهدانی یکی از نمایندگان زن سنی پارلمان همراه هشت تن ازمحافظانش
6- ترور ناموفق دو تن از نمایندگان شیعی مجلس عراق
7- انفجارخونین در کربلا و کشته و زخمی شدن حدود 150 نفر در هفتهء گذشته
8- انفجار در مسجد براسای بغداد در هنگام اقامهء نماز جمعهء شیعیان در سه هفتهء قبل
9- ترور مهمترین روحانی اهل سنت در بصره در سه هفتهء قبل
صرف نظر از دلایل همیشگی ناآرامیها در عراق که بقایای بعثیها و القاعدهایها از عوامل اصلی آن هستند، افزایشدامنهء نا امنی در ماه اخیر را باید تمرکز خاص القاعده و بعثیها بر راهاندازی جنگ مذهبی در عراق دانست.
بعثیها و القاعدهایها در تلاش هستند تا اثبات کنند که شیعیان از طریق شبه نظامیان خود (از جمله نیروهای بدر مجلس اعلا وجیش المهدی مقتدی صدر) در حال نوعی پاکسازی مذهبی در عراق و نابودی و از بین بردن چهرههای اصلی اعراب سنی هستند. این سناریو از آنجا که با اهداف برخی کشورهای منطقه همسویی دارد از سوی آنان و در وجه سیاسی و تبلیغاتی بزرگنمایی میشود. در واقع بمبگذاریها، ترورها و حملاتی که همزمان علیه مراکز و مناطق شیعی و سنی صورت میگیرد ضمن تمرکز بر هدف اصلی یعنی راهاندازی جنگ مذهبی، یک سری اهداف دیگر را نیز محقق میکند.در مجموع ترورها و انفجارات با هدف تشدید اختلافات مذهبی شیعیان و اهل سنت و سرمایهگذاری برای راهاندازی جنگ شیعه و سنی در عراق اکنون خطر جنگ مذهبی را بیشتر کرده است، زیرا توطئهء راهاندازی جنگ مذهبی بر روی بستر طبیعی اختلافات شیعیان و اعراب سنی و سوءظنهای آنان به یکدیگر سوار شده است و اگر شناسایی این توطئه آسان باشد، دستیابی به راهحل برای ناکام گذاشتن آن راحت و آسان نیست، چون بالاخره پس از حملاتی که به افراد و اماکن شیعی و سنی میشود، هر یک از طرفین بهویژه افراد سطح پایین آنان احساس میکنند که عامل این نوع حملات و تعرضات طرف مقابل است و باید تلافی کرد و کمتر دست القاعده و بعثیها عیان است. نتیجهء نگرانکننده در تداوم و افزایش این نوع حملات این است که جنگ مذهبی میتواند ضمن تغییر صورت مساله ناآرامیهای عراق از جنگ بعثیها و القاعدهایها علیه مردم و دولت منتخب مردم به یک جنگ مذهبی باعث مجبور شدن مردم عراق به ورود به نبرد مسلحانه و ترک کردن شیوهها و ابزارهایی نظیر انتخابات شود.از طرف دیگرربودن و ترور مقامات دولتی و نمایندگان پارلمان با دو هدف تشدید سوءظنهای شیعیان و سنیها به یکدیگر و نیز ایجاد رعب و وحشت در میان کسانی که با دولت جدید همکاری میکنند،ادامه یافته و بر پیچیدگی مساله افزوده است.این در حالی است که حملات به تاسیسات و پرسنل نیروگاهها و خطوط انتقال نفت وگاز و برق به عنوان زیر ساختهای لازم برای بازسازی عراق با هدف جلوگیری ازاحیای اقتصاد آسیب دیدهء عراق و در نتیجه افزایش نارضایتی مردم ازدولت و حکومت بعد از صدام به طور عام و دولت مالکی به طور خاص ادامه دارد.
ضمن آنکه افزایش کمی و کیفی حملات مسلحانه از جمله بالا رفتن قدرت تخریب انفجارها و تلفات آنها نظیر دو بمبگذاری کوفه و محمودیه باعث شده که اثر کشته شدن زرقاوی به عنوان یک پیروزی بهزودی از دست برود.