هم شرقی هم غربی!

حسین شریعتمداری
در جریان جنگ تحمیلی هرگاه رزمندگان اسلام به پیروزی بزرگ و چشمگیری دست می یافتند که دشمن توان انکار آن را نداشت- نظیر عملیات والفجر8 و تصرف شبه جزیره فاو، یا عملیات کربلای پنج در محور شلمچه و دوایجی و...- علاوه بر واکنش تبلیغاتی روانی دشمن رو در رو که طبیعی بود، چند رخداد جانبی نیز به گونه ای سلسله وار اتفاق می افتاد. این سلسله رخدادها به اندازه ای تکراری بود که وقوع آنها بعد از هر پیروزی به آسانی حدس زده می شد. از جمله آن که، سازمان عفو بین الملل نقض حقوق بشر در ایران را محکوم می کرد و نهضت آزادی با صدور بیانیه ای ضمن ابراز نگرانی از استبداد داخلی! قدرت تسلیحاتی آمریکا را که پشت سر عراق بود به رخ کشیده و از بدبختی و فلاکتی که به خاطر مقاومت در برابر عراق پیش روی ایران است خبر می داد! بد نیست بدانید که بعد از عملیات کربلای پنج، نهضت آزادی در بیانیه خود رزمندگان ایران اسلامی را به سربازان وحشی آتیلا تشبیه کرد و بعد از عملیات والفجر8، آمریکا را به «شیر» و ایران را به «آهو» تشبیه کرده و با اشاره به ضرورت تسلیم ایران در برابر آمریکا نوشت، فرار آهو از مقابل شیر، قانون طبیعت است و مورد ملامت نخواهد بود!!
بعدها، فرماندهان ارتش بعث اعتراف کردند که بعد از هر عملیات پیروز ایران اسلامی در انتظار بیانیه نهضت آزادی بودند تا با ترجمه آن به زبان عربی و توزیع در میان نظامیان خود به آنها روحیه بدهند ... و شمار فراوانی از نسخه ترجمه شده بیانیه های نهضت آزادی در جریان عملیات والفجر10 از مقر فرماندهی ارتش بعث و سنگر افسران عملیاتی عراق به دست رزمندگان اسلام افتاد، ضمن آن که این بیانیه ها قبل از توزیع در داخل کشور از سوی رادیوهای فارسی زبان آمریکا، اسرائیل و بی بی سی با آب و تاب تمام خوانده می شد و نشان می داد که آن بیانیه های داخلی مصرف خارجی داشته اند.
این روزها، مروری گذرا به تیترها، سرمقاله و گزارش های خبری برخی از روزنامه های مدعی اصلاحات به وضوح از تکرار همان ماجرا خبر می دهد و این تلقی را پدید می آورد که بازی همان بازی است و اگر شخص ها جابه جا شده اند، «شخصیت»ها کماکان تکراری هستند.
فهرست موارد یاد شده به درازا می کشد و در این وجیزه جای آن نیست. اما، می توان مشتی به نمونه خروارها ارائه کرد. روز سه شنبه 27/4/85 در حالی که شلیک صدها موشک حزب الله به شهرهای شمالی فلسطین اشغالی عرصه را بر صهیونیست ها تنگ کرده و انبوهی از ساکنان شهرها و شهرک های یهودی نشین شمال فلسطین، سراسیمه به شهرهای جنوبی تر می گریختند و رسانه های معتبر جهان از موج وحشت در سراسر اسرائیل خبر می دادند، روزنامه شرق تیتر اول خود را اینگونه نوشت «ورود اسرائیل به خاک لبنان» این در حالی انتخاب شده بود که اولاً؛ هیچیک از خبرگزاری ها به آن اشاره ای نداشتند، ثانیاً؛ رژیم اشغالگر قدس علی رغم تلاش فراوان برای ورود به خاک لبنان به ناکامی خود اعتراف کرده بود و ثالثاً که مهمتر از دو مورد قبل است- در متن خبر روزنامه شرق نیز به ناکامی ارتش اسرائیل در ورود به خاک لبنان تصریح شده و آمده بود :«یک گروه کوچک از سربازان اسرائیلی در طول شب از مرز لبنان عبور کردند و مواضع حزب الله را مورد حمله قرار دادند ولی سپس از خاک لبنان خارج شدند- شما که با اسرائیل رودربایستی ندارید، بخوانید عقب رانده شدند- و...»
همانگونه که ملاحظه می کنید انتخاب این تیتر مبنای خبری ندارد و صرفاً براساس خواست روزنامه شرق انتخاب شده و به عنوان تیتر اول بر تارک روزنامه نشسته است. این اقدام غیر از آرزوی تحقق نیافته «شرق» برای «غرب» چه مفهوم دیگری می تواند داشته باشد؟اگر چه همکاران شرقی متوجه نباشند.
روز بعد- دیروز- تمامی منابع خبری از به هم ریختگی اسرائیل در پی مقاومت جانانه حزب الله و شلیک موشک های رعد به حیفا، حالت فوق العاده در تل آویو و... خبر دادند و از تظاهرات عظیم و گسترده ای که در تمامی شهرهای بزرگ جهان اسلام به حمایت از حزب الله برپا شده بود و از جمله تظاهرات عظیم و گسترده مردم تهران در حمایت از حزب الله لبنان... اما تیتر اول شرق با چاپ یک عکس بزرگ 3ستونی و با ارتفاع نیم صفحه ای به فرو نشستن زمین در میدان امام خمینی«ره» اختصاص یافته بود «توپخانه ریخت»... و دریغ از یک تیتر یک ستونی و یا یک سوتیتر ناقابل درباره تظاهرات عظیم روز گذشته تهران و سایر شهرهای بزرگ جهان اسلام به حمایت از حزب الله لبنان و...
از موارد دیگر که شرح آن مثنوی هفتاد من کاغذ است می گذریم... مثلاً روز شنبه 24/4/85 در حالی که جنایات هولناک اسرائیل در لبنان آه از نهاد بشریت درآورده است، روزنامه شرق مقاله ای در دو ستون بلند چاپ می کند و در آن هولوکاست را یک واقعیت معرفی کرده و برای صهیونیست ها مظلوم نمایی! می کند چرا...؟!...