خودزنی!

پژمان کریمی
رهبر معظم انقلاب اسلامى روز یک‌شنبه مصادف با هفدهمین سالگرد ارتحال بنیانگذار جمهورى اسلامى ایران، در جمع میلیونها مردم در حرم مطهر حضرت امام(ره)، ضمن تاکید بر آرمان‌هاى انقلاب اسلامی، هشدار دادند: “اگر آمریکا درباره ایران دست از پا خطا کند، قطعا حرکت انرژى در منطقه به خطر خواهد افتاد.”
به دنبال هشدار رهبر معظم انقلاب، قیمت نفت خام سه دلار در هر بشکه افزایش یافت و به این ترتیب به بشکه‌اى فراتر از 73 دلار رسید.
ایالات متحده آمریکا با بیش از 300 میلیون نفر جمعیت هم اینک مصرف کننده 30 درصد از کل انرژى تولیدى جهان 6 میلیارد نفرى است.
این ‌نشان از نیاز شدید آمریکا به انرژى از یک سو و آسیب‌پذیرى این کشور از حیث “انرژی” است.
وابستگى این کشور به انرژی، یک نگرانى عمیق براى آمریکایى‌هاست تا آنجا که در سال جارى میلادى مقامات آمریکایى بر آن شده‌اند به سرعت کار ساخت یکصد نیروگاه بزرگ هسته‌اى را به منظور کم کردن میزان نیاز به انرژى فسیلى آغاز کنند.
با توجه به آنچه اشاره شد و نیز با نظر به اینکه 40 درصد از انرژى جهان از تنگه هرمز (با عرض حدود 40 کیلومتر) عبور مى‌کند، هشدار حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، امرى نیست که رهبران غرب به ویژه ایالات متحده بتوانند از کنار آن به سادگى گذر نمایند.
بنابراین هرگونه تلاش غرب (مانند آنچه در واکنش خانم رایس وزیر امور خارجه آمریکا رخ داد) براى کم اهمیت جلوه دادن تهدید ایران، صرفا یک ژست مضحک دیپلماتیک براى حفظ ابهت در نظر جهانیان است.
ایران اینک از حیث دارا بودن منابع نفتى کشور سوم و از حیث دارا بودن منابع گاز کشور دوم در سطح جهان است.
علاوه براین، ایران در جوار منابع عظیم نفتى و گازى جهان است. صرف‌نظر از قدرت نظامی، تهران به سادگى و با کمترین هزینه مى‌تواند میادین نفتى منطقه‌ و امنیت عبور انرژى از شاهراه تنگه هرمز را آماج حملات انتقام‌جویانه در قبال ضربه به منافع ملى خود قرار دهد. اگرچه در این میان ایران نیز متضرر خواهد شد امامسلما ضرر ایران بیشتر از ضرر کشورهاى غربى وایالات متحده، نیست.
الگوى عراق ناتوانى ایالات متحده و هم پیمان اصلى‌اش انگلستان را در تامین امنیت منطقه‌اى به اثبات رساند. پس از سه سال واندى اشغال عراق، کشته شدن به طور متوسط سه سرباز آمریکایى در هر دو روز و ناامنى موجود در عراق، جاى کتمان ناتوانى و شکست را از ناحیه واشنگتن باقى نگذاشته است. از این رو، براى آمریکا با چنین ظرفیتى در بعد نیاز به انرژى و توانمندى امنیتی، برابرى با ایران، به مانند ورود به میدان مین گذارى شده‌اى است که پیش از نابودى “هدف”، خود در محاق گرفتار خواهد شد و به بیانى با تجاوز به ایران دست به یک “خودزنی” مى‌یازد.