جنایت در سایه جام

سید محمدسعید مدنی
در روزهایی که هجدهمین دوره جام جهانی فوتبال توجه بسیاری از جهانیان را به خود جلب کرده و این رقابت ها به اصطلاح به روزهای داغ و پرهیجان خود رسیده بود، رژیم اشغالگر صهیونیستی با استفاده از این «فرصت» جنایات و تجاوزات خود را دامن زده و آن را عمق و شدت بیشتری بخشید و سفاکانه نوار غزه را به آتش و خون کشید. و این بار اول هم نیست که در گرماگرم یک رویداد بزرگ جهانی -و حالا ورزشی- که همه توجهات را به خود معطوف داشته و اخبار جهان را -به درست یا غلط- تحت الشعاع قرار داده است، چنین اقدامات ننگینی چهره می بندد و چنین جنایاتی در گوشه و کنار جهان علیه مظلومان و ستم دیدگان رخ می دهد. در کوران جام جهانی 1982 (ایتالیا)، رژیم اشغالگر صهیونیستی به فرماندهی آریل شارون بی رحمانه و ددمنشانه اردوگاه صبرا و شتیلا را با خاک یکسان کرد و خون هزاران بیگناه فلسطینی را ریخت و خانه هایشان را بر سرشان ویران کرد و آن فاجعه ننگین رابرای همیشه در تاریخ ثبت کرد. یا در جریان بازیهای المپیک 2000 (استرالیا) و یا...
و مثال در این باره فراوان است. آنچه با تکیه بر واقعیات در آن تردیدی نیست، این است که همواره برپایی رویدادهای جذاب و پربیننده ای همچون جام جهانی، المپیک و... همزمان بوده است با جنایات و تجاوزات و فاجعه هایی که برای بخشی از بشریت رخ می دهد، و اینجا این سوال پیش می آید که آیا دلیل این جنایات و ترکتازی های قلدرمآبانه را باید در برگزاری این رویدادها و جشنواره های علمی، هنری، و بالاخره ورزشی مثل جام جهانی و المپیک و... پیدا کنیم؟ آیا طبیعت و سرشت این رویدادها که ظاهرا به بهانه صلح و دوستی میان ملت های جهان برگزار می شود، به گونه ای است که فاجعه آفرینی و جنایت در سایه آنها امری اجتناب ناپذیر است؟
راستی این است که قدرتهای ستمگر و جنایتکاران زیاده خواه که ماسک به چهره زشت و نفرت آور خود زده و قیافه حق به جانب گرفته و متمدنانه! خود را قیم بشریت و جهان می دانند، به چیزی جز ارضای خواسته های نابه جا و تامین منافع نامشروع خود که جز از راه کشتن و ویران کردن و... امکان پذیر نیست و... نمی اندیشند و همه چیز و همه کس از شعار حقوق بشر و دموکراسی و آزادی گرفته تا... حتی جام جهانی امکان و فرصتی است جهت تحقق اهداف شوم آنان. تردیدی نیست که «سرگرم کردن» جهانیان آن هم به شیوه های مختلف و به بهانه های گوناگون یکی از ترفندها و تاکتیک های همیشگی -و نه چهار سال یک بار- قدرت های فاسد است تا با استفاده از این فرصت دمار از روزگار بعضی دیگر درآورند و گامی به سوی تحقق اهداف خود به جلو برمی دارند. ابزار سرگرم کننده هم متفاوت است. آنان روزی از جام جهانی و المپیک در این راه استفاده می کنند و در مقطعی دیگر از ابزار علم و رسانه و دانشگاه و سینما و هنر و... جهت گمراهی و فریب و سرگرمی آدمیان بهره می گیرند. اینان حتی از فرصتی که بلایای طبیعی نظیر سیل و زلزله و بیماری های همه گیری مثل سارس! (که در جریان تجاوز آمریکا و اشغال عراق موضوع روز جهان شده بود!) در اختیارشان می گذارد و توجه مردم جهان را به خود جلب می کند، غافل نیستند و... گاهی نیز با راه اندختن بحران های ساختگی اجتماعی و... برای سرگرم کردن بشر و پیشبرد اهداف خود استفاده می کنند و...
بنابراین موارد ذکرشده خود به خود اشکال و دلیل وضع نابسامانی که بشر به آن گرفتار شده نیستند، اشکال در تفکر کسانی و جریاناتی است که برای رسیدن به اهداف ضدانسانی و سلطه طلبانه خود حتی از چیزهایی که می توانند در صورت استفاده صحیح و جهت دهی درست برای بشریت مفید باشند، به ضرر انسان و انسانیت استفاده می کنند. در مورد ورزش همین کافی است که بدانیم امری است مورد تایید عقل و به شکل مؤکد از سوی شرایع آسمانی و پیامبران الهی و عالمان دینی و... به انجام آن چه به صورت فردی، چه جمعی، چه آماتوری و چه حرفه ای و... سفارش شده است. ورزش در همه اشکال حتی به صورت حرفه ای آن، در ذات خود دارای کارکردهای مثبتی در عرصه های مختلف بهداشتی، فرهنگی، تربیتی، اقتصادی و... است که شرح آن خارج از حوصله این مقال است و البته در چگونگی ساماندهی آن نیز گفتنی های نقادانه‌ای هست.
بنابراین مشکل اصلی بشر اینها نیست. اینها جملگی ابزاری بیش نیستند که به نوبه خود اسیر دست ستمکاران هستند، مشکل وجود قدرتهای شیطانی و دستهای پلیدی است که عهده دار کار و بار بشریت هستند و جهان امروز را تحت سلطه خود گرفته اند. کسانی که برای تحقق اهداف نامشروع و لاجرم ضدانسانی خود، حق زندگی انسانی را از انسان سلب کرده و دنیایی که مخلوق خدای رحمان و رحیم است و می تواند زیبا و امن باشد، به جهنمی هولناک و پر از کینه و نفرت و آکنده از آتش و خون تبدیل کرده اند و ابزاری را که می تواند در خدمت بشر و در ایجاد حاکمیت صلح و دوستی و روحیه تفاهم و تعاون و همکاری در سطح جهان، نقش موثری داشته باشند و موجب بالابردن سطح آگاهی و معرفت و فهم انسان شوند، از اختراعات و اکتشافات و تئوری های علمی گرفته تا... هنر و سینما و رسانه و بالاخره المپیک و جام جهانی و... را به نفع خود مصادره و مورد سوءاستفاده بیرحمانه قرار می دهند و به ضد کارکرد خود تبدیل کرده و علیه بشریت و تحمیق و تخدیر او و در جهت توجیه جنایات و تداوم حاکمیت خود به کار می گیرند... اما زیاد دور نیست که این وضعیت برخلاف میل و اراده کارگردانان نظام سلطه و در سایه بیداری و آگاهی انسان دگرگون و بساط قدرت های سلطه گر و ستمگر برچیده شود و... به فرمایش مقام معظم رهبری «دیر یا زود وضعیت دنیا عوض خواهد شد» و نشانه های آن تقریبا در همه جای دنیا، حتی در مقر و مرکز این قدرت ها و بالاخره در رقابت ها و جشنواره های ورزشی در سطح جهان قابل مشاهده است. نگارنده خود در مراسم افتتاحیه المپیک 2004 در ورزشگاه بزرگ آتن حاضر بود و دید که رژه نمایندگان ورزشی رژیم اشغالگر قدس چقدر با بی اعتنایی حاضران و استقبال سرد تماشاگران غالبا غربی و اروپایی مواجه بود و این را هم دید که چند دقیقه بعد به وقت رژه ورزشکاران فلسطینی، چگونه -بی اغراق- ده ها هزار تماشاگر حاضر در ورزشگاه به احترام آنان از جا برخاسته و با نگاه هایی پر از تحسین این تیم را تا لحظه اسکان درجایگاه تعیین شده با هیجان و گرمی، مورد تشویق قرار دادند و...