تاریخنگارى مناقشه اسرائیل و لبنان
1978: اسرائیل به جنوب لبنان حمله مىکند و اراضى منطقه را به اشغال خود درمىآورد. در هفتههاى بعد، اکثر نیروهاى اسرائیلى از منطقه خارج مىشوند ولى نیروهاى مسیحى ارتش جنوب لبنان که حامى اسرائیل هستند در منطقه باقى مىمانند.
1982: به دنبال ترور نافرجام «شلومو آرگف» سفیر اسرائیل در انگلیس تلآویو حمله همه جانبهاى را به لبنان آغاز مىکند که «عملیات صلح جلیله» نام مىگیرد. در همان سال، «بشیر جمیل» که تازه به عنوان رئیسجمهور لبنان انتخاب شده بود و مواضعى نزدیک به اسرائیل داشت ترور مىشود. یک روز بعد، نیروهاى اسرائیل، غرب بیروت را اشغال مىکنند و دو روز بعد، فالانژیستهاى لبنان نیز در اردوگاه آوارگان صبرا و شتیلا در غرب بیروت، با حمایت مستقیم آریل شارون وزیر دفاع وقت اسرائیل جان تعداد زیادى از آوارگان فلسطینى را مىگیرند.
1983: اسرائیل و لبنان براى عقبنشینى اسرائیل توافقنامهاى را به امضا مىرسانند. ایجاد منطقه امنیتى در جنوب لبنان، هدف اصلى این توافق اعلام مىشود. سوریه با این توافقنامه مخالفت مىکند و آن را نمىپذیرد.
1984: «امین جمیل» برادر بشیر جمیل رئیسجمهور لبنان تحت فشار سوریه، توافقنامه صلح با اسرائیل را لغو مىکند. حزبالله، براى اولین بار در افکار عمومى معرفى مىشود.
1985: اسرائیل به منطقه امنیتى اعلام شده قبلى در جنوب لبنان عقبنشینى مىکند.
1989: «میشل عون» عملیات «مبارزه براى آزادى» را علیه حضور سوریه در لبنان مورد توجه قرار مىدهد.
1990: نیروى هوایى سوریه به کاخ ریاست جمهورى لبنان حمله مىکند و «عون» به سفارت فرانسه پناه مىبرد. این سال را پایان جنگ داخلى لبنان مىدانند.
1991: مجلس ملى لبنان، فرمان منع فعالیت گروههاى شبهنظامى را صادر مىکند اما حزبالله فعال مىماند و ارتش مسیحیان جنوب لبنان هم منحل نمىشود.
1992: «سیدعباس الموسوى» دبیرکل حزبالله توسط اسرائیل به شهادت مىرسد.
این عملیات در جنوبشرقى صیدا انجام مىگیرد و همسر و فرزند شش ساله او نیز کشته مىشوند.
1993: اسرائیل در واکنش به حملات راکتهاى حزبالله، عملیات بزرگ یک هفتهاى را آغاز مىکند که سنگینترین حمله اسرائیل از سال 1982 میلادى به بعد به شمار میآید.
این حمله هوایى، دریایى و توپخانهاى است.
1996: اسرائیل حمله هفده روزهاى را با عنوان «عملیات خوشههاى خشم» در جنوب لبنان و علیه حزبالله صورت مىدهد. در این عملیات، پایگاههاى حزبالله در جنوب لبنان به خصوص در بیروت و بقاع بمباران مىشوند. در همین سال، حمله اسرائیل به یک مقر سازمان ملل متحد در «قانا» منجر به کشته شدن بیش از صد آواره لبنانى مىشود. در ماه آوریل این سال، آمریکا توافقنامه آتشبسى را آماده مىکند که براساس آن، گروههاى فلسطینى و حزبالله تعهد مىکنند به غیرنظامیان در شمال اسرائیل حمله نکنند. به رسمیت شناخته شدن حق اسرائیل براى دفاع از خود و نیز حق حزبالله براى مقاومت در برابر اشغالگرى اسرائیل در آن گنجانده مىشود. اما لبنان و سوریه، این توافقنامه را امضا نمىکنند.
1999: ارتش جنوب لبنان، پس از 14 سال از خط نفوذى جزین در شمال منطقه حائل امنیتى خارج مىشود.
2000: کابینه اسرائیل به عقبنشینى یک جانبه نیروهایش از جنوب لبنان راى مىدهد. در همان سال، اسرائیل 13 زندانى لبنانى را که به مدت ده سال بدون محاکمه در زندان به سر مىبردند آزاد مىکند. در ماه مه این سال، اسرائیل نیروهایش را زودتر از موعد مقرر از جنوب لبنان خارج مىکند و اشغال 22ساله جنوب لبنان پایان مىیابد.
2004: قطعنامهاى در شوراى امنیت سازمان ملل متحد به تصویب مىرسد که خارج شدن نیروهاى خارجى و مشخصاً سوریه از خاک لبنان را مورد توجه قرار مىدهد. سوریه این قطعنامه را رد مىکند.
2005: «رفیق حریرى» نخستوزیر لبنان با انفجار بمبى در اتومبیلش در بیروت کشته مىشود. این حمله باعث مىشود تظاهرات گسترده ضدسورى در لبنان برگزار شود و کابینه «عمر کرامى» نخستوزیر لبنان وادار به استعفا شود. درخواستها از سوریه براى خارج کردن نیروهایش از لبنان شدت مىگیرد.
2006: گروگانگیرى دو سرباز اسرائیل توسط حزبالله باعث مىشود درگیرىها میان اسرائیل و لبنان که مدتى متوقف شده بود، با حملات اسرائیل به بیروت و جنوب لبنان و نیز حمله راکتى و موشکى حزبالله به اسرائیل شدت بگیرد.
نظرات بینندگان
پربیننده ترین
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
